பொருளடக்கத்திற்கு தாண்டவும் | Skip to navigation

Vikaspedia

பகிருங்கள்
கருத்துக்கள்
  • நிலை: திருத்தம் செய்யலாம்

மழைநீர் சேகரிப்பு திட்டம்

மழைநீர் சேகரிப்பு தொடர்பான பல்வேறு அம்சங்கள் இங்கு விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.

சுற்றுச்சூழலை மேம்படுத்துவதன் வழியாக பொருளாதார பலன்

ஆற்று பள்ளத்தாக்கு திட்டத்தின் மூலமாக சுற்றுச்சூழல் மீட்கப்பட்டது மட்டுமல்லாமல் சமூகத்திற்கு வருமானத்தையும் ஈட்டித்த்ருகிறது. மோப்பால் மாவட்டத்தில் உள்ள பக்ரோ கிராமத்தில் 2006 ல் 1,275 ஹெக்டேர் நிலப்பரப்பை 65.03 லட்சம் செலவில் ஆற்று பள்ளத்தாக்கு திட்டபணிகள் தொடங்கப்பட்டது. இத்திட்டத்தில் கடந்த நான்கு ஆன்டுகளில் 5 குளங்கள், 10 பாறாங்கல்லால் ஆன அணைகள், 6000 அடி உயர அகழிகள், 57000 கன்றுகள், தோட்டம் மற்றும் 10 ஹெக்டேரில் உள்ள தீவனம் வளர்ச்சி ஆகியவற்றினை உருவாக்கிட ரூ.43 லட்சம் செலவழித்துள்ளனர்.

இத்திட்டத்தில் நீர் பாதுகாப்பு பணி மூலம் நீர் வரத்து 2005ல் அளவானது 65 மீட்டரில் இருந்து 2010ல் 43 மீட்டராக உயர்ந்துள்ளது. திட்டத்தில் உருவாக்கப்பட்டதை பாதுகாக்கவும், எதிர்கால வேலைத் திட்டங்களை மறு ஆய்வு செய்வதற்கும் 12 நபர்களை உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ஆற்று பள்ளத்தாக்கு குழு அமைக்கப்பட்டது. பர்கோடாவில் மொத்தம் 13 கைபம்பு உள்ளது, திட்டம் துவங்குவதற்கு முன்பு 4-5 பம்புகள் மார்ச் மாதத்திற்கு மேல் வறன்டுவிடும். ஆனால் திட்டம் துவங்கிய பின் அனைத்து பம்புகளும் வருடம் முழுக்க வற்றாமல் நீர் இருந்துகொண்டே உள்ளது. ஆற்றுபள்ளத்தாக்கு திட்டத்திற்குபின் மார்ச்-ஜூன் மாதங்களில் அவர்கள் நீருக்காக 2கிலோ மீட்டர் தொலைவு நடந்து செல்லதேவை இல்லை. இத்திட்டத்தினால் அவர்களது சுமை குறைந்துள்ளது.

சேசிய கிராம வேலைவாய்ப்பு திட்டத்தின் மூலமாக கிராம மக்கள் தங்கள் ஊரில் உள்ள பழைய நீர்தொட்டிகளை புதுப்பித்துள்ளனர். பர்கோடியா கிராமத்தின் அருகில் செமிற்குன்ட் கிராமத்தில் மதிப்பிற்குரிய ஒருவரான திரு.மூங்கிபாய் அவர்கள் பாரம்பரிய நீர் தொட்டியை வடிவமைத்தார். பல வருடங்களாக பராமரிப்பின்றி மற்றும் சேறும் நிறைந்ததிருந்த அந்த தொட்டியினை சீர் செய்வதன் மூலம் பகுதி மக்களுக்கு நீருக்கான ஆதாரமாக இருக்கும். எனவே அந்த தொட்டியை சீரமைக்க பஞ்சாயத்துக்கு ஒதுக்கப்பட்ட நிதியை கொண்டும் மக்களின் பங்களிப்பாக ஊரக வளர்ச்சி திட்டத்தில் வேலை செய்யும் நபர்களுடனும் வேலைகள் தொடங்கப்பட்டன.

பிஜேச் பட்டேல் அவர் விவசாயி மட்டுமல்லாது ஆற்றுபள்ளத்தாக்கு திட்டத்தில் செயல்ளாலராகவும் இருக்கிறார். அவர் நிலத்தில் நெள் வளர்த்து வருகிறார். அவர் காரிப் பருவத்தில் வயல்களுக்கு சோயாபீன்ச்சையும், நீர் இல்லாததால் ரபீ பருவத்தில் பயிர் சாகுபடியை குறைத்துக்கொண்டுள்ளேன் என கூறுகிரார். எனினும் அவரது கிராமத்தில் தடுப்பு அனை மற்றும் பெற்குலேசன் தொட்டியை கட்டிய பிறகு அவருடை ஆள்துளை கிணற்றுக்கு வருடம் முழுவதும் இடைஇல்லாத நீர் கிடைக்கின்றது. அதனால் தற்பொழுது ரபீ காலங்களில் 0.5 ஏக்கர் அளவில் நெல் பயிற்செய்துள்ளார். அவர் தன் 0.5 ஏக்கரில் 15 குவின்டால் அளவு உசா பாஷ்மத்தி நெல் சாகுபடி செய்துள்ளார். இதன் மூலம் அவருக்கு சந்தையில் ஒரு குவின்டாலுக்கு 2000 ரூபாய் விகிதத்தில் 30,000 ரூபாய் லாபமடைந்துள்ளார். அதனால் அவர் இப்பொழுது தன் வருமானத்தை உயர்த்த நெல்லையே சாகுபடி செய்ய முடிவுசெய்துள்ளார்.

மழைநீர் சேகரிப்பு மற்றும் நிலத்தடிநீர் பெருக்கம் மூலம் குடிநீர் உத்திரவாதம்

பெரும்பாலும் தாழ்த்தப்பட்ட மற்றும் பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த, 641 மக்கள் தொகையையுடைய, மத்தியப்பிரதேச மாநிலத்தின் புண்டல்கண்ட் பகுதியைச் சேர்ந்த டாதியா மாவட்டத்திலுள்ள ஹாமிர்பூர் கிராமத்தில், தாறுமாறான மழை காரணமாக எப்போதும் வறட்சி போன்ற சூழ்நிலை மற்றும் குடிநீர் தட்டுப்பாடு உள்ளது. கடந்த இருபது ஆண்டுகளில், 100 (சராசரி 740 மில்லிமீட்டர்) நாட்களாக இருந்த மொத்த மழை நாட்கள், தற்போது 40 ஆக (சராசரி 340 மில்லிமீட்டர்) குறைந்துவிட்டது.

கிராம அளவிலான முயற்சிகள்

சுவஜல்தாரா திட்டத்தின்கீழ் கிராமத்திற்கு குடிநீர் வழங்கும் முயற்சியாக, பாய்ஜல் என்று கூறப்படும் கிராம நீர் மற்றும் சுகாதார கமிட்டி அமைக்கப்பட்டு மக்கள் பங்களிப்பாக ரூ. 40,000 வசூலிக்கப்பட்டும், தேவையான அனுமதியை அவர்களால் பெற முடியவில்லை. நிலையான குடிநீர் வழங்கும் முறை இல்லாததால், அதிக தூரத்திலிருந்து குடிநீர் கொண்டு வரவே அதிக நேரம் செலவாகும் பட்சத்தில், பொருளாதார அடிப்படையில் தங்களால் முன்னேற்றமடைய முடியாது என்று கிராம மக்கள் உணர்ந்தனர்.

புதிய கொள்கை

கிராம மக்கள், தங்களுக்குள் இது பற்றி பல கூட்டங்கள் கூட்டி ஆலோசித்தபின், கிராமத்தின் நிலத்தடிநீர் வளத்தை உயர்த்தவும், வருங்காலத்தில் நிலையான குடிநீர் பெறும் வகையிலும், “ஒருங்கிணைந்த நீர்வள மேலாண்மைக்கான திட்டத்தைக் கடைபிடிக்க தாங்களே முயற்சி செய்ய முன் வந்தார்கள். நிலத்தடி நீரை அதிகரிக்கவும் மற்றும் மழை நீரை சேகரிக்கவும், அனைத்து வீடுகளிலும் மழைநீர் சேகரிப்பு அமைப்புகள், கிணறுகளை ஆழப்படுத்துதல், கைவிடப்பட்ட சமுதாய மற்றும் ஆழ்துளை கிணறுகளின் அருகில் நீர்சேமிப்பு குழிகள் அமைத்தல், தடுப்பணைகள் கட்டுதல் ஆகியவற்றுக்கான திட்டத்தைத் தீட்டினார்கள்.

கை அடிகுழாய்களில் நீர் வரத்து மற்றும் நிலத்தடி நீர்மட்டத்தை பெருக்குவதற்காக, ஒரு பெரிய குளத்தை உண்டாக்கும் வகையில், வீடுகள் கட்ட மற்றும் சாலைகள் அமைக்க தேவையான மண்ணை எடுக்கக்கூடிய பொது இடத்தை தேர்வு செய்தார்கள். பொது சுகாதாரம் மற்றும் பொறியியல் துறை மூலம், கற்களை கொண்ட தடுப்பணைகளும், பிற கிராமங்களில் வாரிகளுக்கு குறுக்கே தடுப்பணைகளும் அமைக்கப்பட்டதால், தடுப்பணைகளின் மேற்பகுதியிலிருந்த பல கை அடிகுழாய்கள் நீரோட்டம் பெற்றன. கிராமத்திலுள்ள 75 வீடுகள், பள்ளிக்கூடம் மற்றும் அங்கன்வாடியில் மண் மற்றும் சிறு கற்களைக் கொண்ட குழிகள் அமைத்து, கூரையிலிருந்து விழும் மழை நீரை அதில் சேகரிக்கும் பொருட்டு, பிலாஸ்டிக் குழாய்கள் அமைப்பதை கிராம நீர் மற்றும் சுகாதார கமிட்டி துவக்கியது. ‘பர்கித்' என்ற தன்னார்வ அமைப்பு, ஒவ்வொரு வீட்டிற்கும் ரூ 500 இதற்காக வழங்கியது. மேற்கொண்ட செலவான ரூ 1000 முதல் 1200 வரையான தொகையை மக்களே ஏற்றார்கள்

ஹாமிர்பூர் மக்களால், அனைத்து குடும்பங்களுக்கும் அடிப்படை தேவைக்கான சுத்தமான குடிநீரை பெறுவதற்காக ஆரம்பிக்கப்பட்ட அவர்களின் பயணம், ஒருங்கிணைந்த நீர்வள மேலாண்மை வழிகள், அதிக அளவிலான மழைநீர் சேகரிப்பு மற்றும் பிற நீர் பெருக்க முயற்சிகளால், போதுமான அளவு குடி நீரைப் பெறுவதில் முடிந்தது. இது அதிக பயன்களை தந்த சிறப்பான பரிசோதனையாகும்

நிலைத்த தன்மைக்கான திட்டம்

ஹரியானா மாநிலத்தில் உள்ள ரேவரி மாவட்டத்தில் நாராயன்பூர் கிராமம் உள்ளது. அக்கிராமத்தை சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் பல சிறிய நீர் சேகரிப்பு அமைப்புகள் வற்றிய போதிலும். நாராயன்பூர் கிராமத்தில் உள்ள அனைவருக்கும் வருடம் முழுவதும் குடிக்கக்கூடிய சுவையான நீர் கிடைக்கிறது. முன்பு நாராயன்பூர் கிராமத்தில் நீரானது அருந்தும் நிலையில் இல்லை பெரும்பாளும் உப்பு நீராகவே இருந்தது. அறிவியல் தொழில்நுட்ப மேலாண்மை நிறுவனம் நடத்திய சோதனையின்படி ஆழ்துளை கிணறில் இருந்து பெறப்படும் நீரில் மட்டுமே 24% தரத்துடன் இருப்பதும், மீதமுள்ள ஆதாரங்களில் இருந்து கிடைக்கும் நீரில் பல்வேறு அளவுகளில் உப்பு கலந்துள்ளது எனவும் தெரிவித்தனர். கோடைக்காலங்களில் வழக்கமாக அக்கிராம மக்கள் ஒரு சொட்டு நீருக்காக பல மணிநேரம் காத்துருக்கவேண்டியிருந்தது. ஒரு பானை நல்ல குடிநீருக்காக பலநாள் காத்திருக்க வேண்டிய நிலையிலிருந்தனர். பின்னர் நீண்ட நாள் காத்திருந்து கைபம்புகளிலிருந்து உப்பு தண்ணீர் பெறும் நிலைக்கு அவர்கள் தள்ளப்பட்டார்கள்.

கிராமத்தில் போதுமான நல்ல நீர் இல்லாது வேறு கிராமத்தை நம்பி காத்திருந்த தருனத்தில் அக்கிராமத்தின் சில பெண்கள் தடைபடாத ஊக்கத்துடன் அங்கு உள்ள மழைநீர் சேகரிப்பு தொட்டியினை சரிசெய்ய தயாராயினர். இதைக்கண்ட மற்ற பெண்களும் வேலையில் பங்குகொண்டு 5 மாதத்தில் முடித்தனர்.

225 குடும்பங்கள் உள்ள நாராயனபூர் கிராமம் மட்டுமல்லாது ரேவாரி மாவட்டத்தில் பெரும்பாலான கிராமங்களிலும் மழை மற்றும் நிலத்தடி நீர் மட்டம் குறைவாக இருந்தது. இது மத்திய நிலத்தடி நீர் ஆனையம் கணக்கிட்ட நீர் அளவைவிட குறைவானதாகும்.

பெய்ஜல் அபூர்த்தி விபக் அவர் அருகில் உள்ள புனிஷ்கா எனும் கிராமத்திலிந்து நாராயனபூர் கிராமத்திற்கு நல்ல அருந்தக்கூடிய நீரை வழங்கிவந்தார். ஆனால் 2007ல் ஏற்ப்பட்ட கடுமையான நீர் பஞ்சத்தினால் புனிஷ்கா கிராம மக்கள் நாராயனபூருக்கு நீரை பகிர்ந்து தருவதை நிறுத்திவிட்டனர். அதன்பின் குடிநீர் வழங்கல் வாரியம் சிலவருடங்கள் வண்டிகளின் மூலம் நீரை வழங்கிவந்தனர். எனினும் குடிநீர் முறையாகவோ, போதுமானதாகவோ அவர்களுக்கு கிடைக்கவில்லை. சில குடும்பங்கள் குடிநீரை விலைக்கு வாங்குவது தொடங்கியது. இச்சூழலில் அங்கு உள்ள குளத்தினை சீரமைத்து அதன்மூலம் குடிநீர் பெறலாம் என சில பெண்கள் யோசனை கூறினர். 1990ல் கிராமம் நீரை குழாய் வழியாக பெறுவதற்கு முன்பாக அக்குளத்தையே நீர் ஆதாரமாக பயன்படுத்தி வந்ததால் இந்த திட்டத்தினை செயல்படுத்த முடிவு செய்தனர்.

பின்னர் அக்கிராம பெண்கள் SCRIA எனும் அமைப்பினை அணுகி அவர்களின் வழிகாட்டுதலை நாடினர். திட்டத்தின் மொத்த நிதியான ரூ.73,950ல் ஒரு பகுதியான 42,000 தொகையினை வழங்கவும் மீதமுள்ள தொகையினை அக்கிராமம் ஏற்க்கவும் முடிவு செய்து 2009ல் திட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

ஆயினும் பழைய உறுதியில்லாத குளத்தினை புதியதாக மாற்றும் வேலை சுலபமாக இருக்கவில்லை. ஆரம்ப நாட்களில் கிராமத்தில் இருக்கும் வர்த்தகர்களிடம் சலுகை பணம் வசூளிக்கவும் கட்டுமான பொருட்களை சேமிக்கவும் சிறிய குழுவாக பெண்கள் அதிகாலையில் வீட்டை விட்டு செல்வர். கிராமத்தில் ஆண்கள் அவர்களை ஏளனம் செய்து கேலி செய்திருக்கின்றனர். ஆயினும் அவர்களது ஏளனத்தை கண்டுகொள்ளாமல் உறுதியாக வேலையில் ஈருபட்டிருந்ததால் இதைப்பார்த்த கிராமத்தில் இருந்த மற்ற பெண்களும் அவர்களுடன் சேர்ந்துகொண்டனர்.

குளத்தில் இருக்கும் நீரை இரண்டு குழாய் கிணறுகளின் மூலம் பெற்றுக்கொண்டனர். அதில் ஒரு குழாய் கிணற்றில் உப்பு நீரும் மற்றுமொறு குழாய் கிணற்றில் குடிநீரும் கிடைத்தது. உப்பு நீரை வீடுகளில் இனைத்திருக்கும் குழாய்களின் வழியாக வீடுகளுக்கு அளிக்கப்பட்டது. நல்லநீரை குடிப்பதற்காகவும், சமையலுக்காகவும் பானைகளின் மூலம் எடுத்து பயன்படுத்தினர்.

குடிநீரை எடுக்க ஒரே நேரத்தில் அனைத்து பெண்களும் கூடி சில மணிநேரம் காத்திருந்து ஒவ்வொருவரும் 2-3 பானைகளுக்குமேல் எடுக்காமல் 800 மீட்டர் தூரம் பானைகளை தங்களின் தலைகளில் சுமந்து வீடுகளுக்கு கொண்டுவந்து பயன்படுத்துகினறனர். அப்பகுதி மக்களுக்கு 2 வருடங்களாக இடைவிடாமல் நீர் கிடைக்கின்றது. அப்பகுதி மக்கள் நீரை கடவுளுக்கு இனையாக நினைக்கின்றனர்.

குளத்தில் வருடம் முழுவதும் நீர் கிடைப்பதால் நீர்த் தேவைகளான அனைத்திலும் பூர்த்தி அடைகின்றனர். மேலும் குளத்திற்கு அருகில் உள்ள பள்ளியில் மற்றொறு மழைநீர் சேகரிப்பு தொட்டியினை நிறுவ கிராம மக்கள் முடிவு செய்து நிறுவி அதில் கிடைத்த நீரை சேமிப்பு தொட்டியில் சேகரிக்கப்பட்டது. மேலும் இத்தொட்டி குளத்தின் அருகில் இருப்பதால் குளத்தின் நீர் மட்டம் உயர உதவியாக இருந்தது. மேலும் அதிக நீர் தேவைப்படும் பயிற்களான நெல், கறும்பு முதலிய வகைகளை பயிறு செய்யக்கூடாது எனவும் முடிவு செய்யப்பட்டது.

இக்கிராமம் அருகில் உள்ள கிராமங்களுக்கு ஒரு மாதிரி கிராமமாக உள்ளது. மாற்றங்களை மெதுவாக ஆனால் உறுதியாக சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் கவனித்தனர்.

ஐஸ்வர்ய கிராமத்தில் மழைநீர் அறுவடை

ஐஸ்வர்ய கிராமம் அம்ரிலியில் இருந்து 8 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இது சமமில்லாத மேடுபள்ளங்களைக் கோண்ட மலைப்பாங்கான கிராமமாகும். மக்கள் தொகை 1957 ஆகும். கிராமத்தில் நிலத்தடி நீர்மட்டமானது 80 முதல் 90 அடியாகும். நிலத்தடி நீர் மாசடந்து பயன்படுத்த முடியாத நிலையில் இருந்தது. மேலும் இந்த நிலத்தடி நீரைத் தவிர வேறு எந்த நீர் ஆதாரமும் இல்லை. அரசு வண்டிகள் மூலம் மக்களுக்கு நீரை வினியோகம் செய்து வந்தது. நீர் பகிர்ந்து கொள்வதில் மக்களிடையே சண்டை சச்சரவு நீடித்தது.

இந்நிலை ஆற்றுப்பள்ளத்தாக்கு திட்டம் செயல்படுத்தும் முன் இருந்தது, இந்த பிரச்சனைகளை கருத்தில் கொண்டு ஆற்று நீர்பள்ளத்தாக்கு திட்டக்குழு குடிநீர் பிரச்சனைக்கு நிரந்தர தீர்வு கான திட்டமிட்டது. அதனடிப்படையில் கூரை நீர் சேகரிப்பு அறுவடை கட்டுமான திட்டத்தை உருவாக்கிட தீர்மானிக்கப்பட்டது. திட்ட துவக்கத்தில் ரூ.7.91 லட்சம் செலவில் 125 கூரை நீர் சேமிப்பு அறுவடை கட்டுமானங்கள் அமைக்கப்பட்டது. மீதமுள்ள வீடுகளுக்கு அங்கு வாழும் மக்களின் பங்களிப்புடன் கூரை நீர் சேகரிப்பு அறுவடை கட்டுமானங்கள் அமைக்கப்பட்டன. இதனை அறிந்த அக்கிராமத்தின் பெரும்பாளான மக்கள் அவரவர் வீடுகளில் தாங்களே சொந்தமாக அமைத்துக்கொண்டனர்.

நீர் மீது சூரிய ஒளி படாமளிருந்தால் பல ஆண்டுகளுக்கு குடிக்கக்கூடிய தன்மையுடன் நீர் இருக்கும். எனவெ இதன் அடிப்படையில் சூரிய ஒளி நீரின் மீது படாதவாறு அமைக்கப்பட்டது. நீர் தொட்டியின் குறைந்த பட்ச திறன் அளவு 1௦,௦௦௦ லிட்டர். தொட்டியின் குறைந்த பட்சம் அளவு 7 அடி நீளம், 7 அடி ஆளம் கொண்டதாககும். கிராமமக்கள் தங்களது தேவைக்கு ஏற்ப தரை தளத்தின் கீழ் தொட்டி கட்டி நீரை அறுவடை செய்து பயன்படுத்த துவங்கினர். படிப்படியாக கிராமத்தில் உள்ள அனைத்து குடும்பத்தினரும் மற்றும் புதிதாக வீடு கட்டும்போதும் நீர் அறுவடை தொட்டி கட்டி மழை நீரிணை அறுவடை செய்து நீர்த் தேவையை பூர்த்தி செய்து கொள்கின்றனர்.

மழைநீர் அறுவடையின் நன்மைகள்

  • வருடம் முழுவதும் மழைநீரை சேமிப்பதன் மூலம் வருடம் முழுவதும் அந்த குடும்பத்தின் நீர்த் தேவை பூர்த்தி செய்யபடுகிறது.
  • பாதுகாப்பான தூய்மையான நீர் கிடைப்பதால் நீரினால் பரவும் நோய்கள் வரும் அபாயம் குறைந்துள்ளது.
  • நிலத்தடியில் இருந்து நீரை வெளியில் கொண்டுவர கைப்பம்பை பயன்படுத்துவதால் மின்சாரத்தை மிச்சப்படுத்த முடிகிறது.
  • கிராமத்தில் அமைதி மற்றும் செழிப்பான சூழல் ஏற்பட்டுள்ளது. மக்களின் வாழ்க்கையும் முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளது.
  • குழாய்களின் வழியாக விவசாயத்திற்கும் நீர் பயன்படுத்தப்படுகிறது


மழைநீர் சேகரிப்பு

மூலம் : http://www.cseindia.org

2.88888888889
கருத்தைச் சேர்

(மேற்கண்ட தகவலில் உங்களுக்கு ஏதாவது கருத்துக்கள்/ஆலோசனைகள் இருந்தால், இங்கே பதிவு செய்யவும்)

Enter the word
நெவிகடிஒன்
Back to top