பொருளடக்கத்திற்கு தாண்டவும் | Skip to navigation

Vikaspedia

பகிருங்கள்
கருத்துக்கள்
  • நிலை: திருத்தம் செய்யலாம்

இயற்கை வளங்களின் வகைப்பாடுகள்

இயற்கை வளங்களின் வகைப்பாடுகள் பற்றி இங்கு விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.

முன்னுரை

நீர், நிலம். காடுகள், வனவிலங்குகள், கனிமங்கள் எரிபொருள்கள் போன்றவை இயற்கை வளங்கள் ஆகும். இவை, புதுப்பிக்கப்பட இயலும் வளங்கள் அல்லது அழியா வளங்கள், புதுப்பிக்க இயலாத அழியும் வளங்கள் என இருவகைப்படும். தாவரம், விலங்குகள் ஆகிய உயிர்க் காரணிகளும் (biotic factors), நிலம், நீர் போன்ற இயற் காரணிகளும் முன் வகையைச் சாரும். கனிமங்களும், எரிபொருள்களும் பின் வகையைச் சாரும்.

நீர் வளங்கள்

ஒரு விலங்கு நீரில் வாழ்ந்தாலும், நிலத்தில் வாழ்ந்தாலும் அதன் புரோட்டோப்பிளாசத்தில் 70 முதல் 90 விழுக்காடு வரை நீர் அடங்கியுள்ளது. நீரில் வளரும் தாவரங்கள் இல்லையேல் விலங்கினங்களுக்குத் தேவையான உணவு கிடைக்காது. மேலும் நீர் வளங்கள் பாதிக்கப்படுமாயின் நீரில் வாழும் தாவரங்களும் விலங்குகளும் மட்டுமல்லாது நிலத்தில் வாழும் தாவர இனங்களும் கூடப் பெரும் பாதிப்பிற்கு உள்ளாகின்றன. புவியில் நான்கு இடங்களில் நீர் சேமித்து வைக்கப்படுகிறது. கடல்களில் கிட்டதட்ட 1370 x 10 மில்லியன் கன கிலோ மீட்டர் அளவு நீர் உள்ளது; நிலத்தடி நீர் (ஊற்று. கிணறுகள்). இவ்வகை நீர் கடல் நீரில் ஏறத்தாழ 1% ஆகும்; வளிமண்டலத்தில் ஈரப்பதமாக அமைந்துள்ள நீர், ஆறு, ஏரி, குளங்களில் காணப்படும் நன்னிர். இது வளிமண்டலத்தில் ஈரப்பதமாக உள்ள , நீரினைப் போல் 33 மடங்கு உள்ளது.

நீர்வளம் மாசடைதல்

நீரில் ஏறத்தாழ 54 தனிமங்கள் கரைந்துள்ளன. இத்தனிமங்களின் அளவு நீருக்கு நீர் வேறுபடும். மனிதனின் அதிகத் தேவை, நாகரிகத்தால் நீரின் தன்மை கெடுக்கப்படுகிறது. கரிம கனிமப் பூச்சிக்கொல்லியையும் களைக்கொல்லியையும் மிகுதியாகப் பயன்படுத்துவதால் இவை நீரோடு கலந்து நீர் மாசுபடுகிறது. இதேபோல், சாக்கடைக்கழிவும் தொழிற்சாலைகளிலிருந்து வெளிப்படும் கழிவுப் பொருள்களும் நீரில் கலந்து விடுவதால் பலவகை மீன்களும், மெல்லுடலிகளும், முதுகெலும்பற்ற விலங்குத் தொகுதிகளும் பல தாவர வகைகளும் அழிந்து போகின்றன. இதனால் நீரின் இயற்பியல், வேதித் தன்மைகள் கூட பெரும் மாற்றங்களுக்கு உள்ளாகின்றன. நீர்நிலைகெடுவதால் அதன் சூழ்நிலை அமைப்பே பெரிதும் பாதிக்கப்படுகிறது.

நீர்வளப் பாதுகாப்பு

பாதரச உப்புகள், ஃபீனால் பொருள்கள், குளோரினுள்ள கரிமப் பூச்சிக்கொல்லி போன்ற நிலைமாறா மாசுப்பொருள்களை அதிகமாகப் பயன்படுத்துவதால் அவற்றின் அளவு உயிர்ப் பொருளில் அதிகரித்துக் கொண்டே சென்று, இறுதியில் உயிர்-புவிவேதிச் சுழற்சிகளிலும், உணவுச் சங்கிலிகளிலும் இடம்பெற்று விடுகின்றன. இதே பொருள்கள் சூழ்நிலையின் மற்ற பொருள்களோடு சேர்ந்து மேலும் பல புதிய நச்சுப் பொருள்களை உருவாக்கும் நிலையும் ஏற்படுகிறது. இவ்வகையான மாசுபடுத்தும் நச்சுப் பொருள்களை உயிர்மண்டலத்திலிருந்து நீக்குதல் அவ்வளவு எளிதான காரியமன்று. தொழிற்சாலைக் கழிவுகள், சர்க்கடை நீர் போன்ற சிதைவுறும் மாசுப் பொருள்களாலும் தீய விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன. குளோரினுள்ள கரிமப்பூச்சிக் கொல்லி முதுகெலும்புடைய மீன், தவளை, ஒணான், பறவை, பாலூட்டி ஆகியவற்றைக் கொல்லும் பாஸ்ஃபேட்டும் கார்பனேட்டும் அடங்கிய கரிமப் பூச்சிக்கொல்லி பூச்சியினங்களைக் கொல்லும் ஆற்றல் மிகுதியாகப் பெற்றது. எனவே, பூச்சிக்கொல்லியைப் பயன்படுத்தும்போது நீர்வாழ், நிலவாழ் விலங்கினங்களையும், பயிர்களின் நோய்த் தன்மையைப் பற்றியும் முற்றிலும் அறிந்து பயன்படுத்தினால் கேடுகளை ஒரளவு தவிர்க்கலாம். நிலைமாறும் கழிவுப் பொருள்களை அகற்றுதல். இப்பொருள்களை அகற்ற, கழிவுப் பொருள்களைப் பிரித்தெடுத்து அல்லது திடப்பொருள்களாகப் படியச் செய்து எரிக்கவோ புதைக்கவோ செய்தல்; நுண்ணுயிரிகளைப் பயன்படுத்திக் கரிமப் பொருள்களைச் சிதைவுறச் செய்தல்; எந்திரக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி வேதிமுறையில் பாஸ்ஃபேட்டுகளையும், நைட்ரேட்டுகளையும் அகற்றுதல்; கழிவைத் திட நிலைப்படுத்தும் குளங்களைப் பயன்படுத்தி கரிமப்பொருள்கள்; ஆல்காப் பொருளால் ஊட்டப் பொருளாகவும் மாற்றுதல் ஆகிய முறைகளைக் கையாளலாம்.

பூச்சிக் கொல்லியும் நாசவுயிர்க் கட்டுப்பாடும்

நாசவுயிரிக் கட்டுப்பாட்டிற்கான வழிமுறைகளில் பூச்சிக் கொல்லியையும் நாசவுயிரிக்கொல்லியையும் அளவோடு பயன்படுத்தல் வேண்டும். அமெரிக்காவில் தற்போது துகள்களின் நிலை மின்னேற்றம் (electrostatic particle charging) என்னும் முறை விவசாயத் துறையில் மேற்கொள்ளப்படுகிறது. இம்முறையில் குறைந்த அளவு பூச்சிக்கொல்லி பயன்படுத்தப்படுகிறது. தெளிக்கப்படும் நச்சுப்பொருள்கள் அருகிலுள்ள விளைநிலங்களையோ காட்டுப்பகுதிகளையோ சென்றடைவதில்லை. வேதி நச்சுப் பொருள்களைப் பயன்படுத்தாது. இலக்கு உயிரிகளைக் கட்டுப்படுத்தும் உயிரிய வழிக் கட்டுப்பாட்டு முறை தற்போது நடைமுறையில் உள்ளது. பூச்சிகளின் இனப்பெருக்க வளத்தினை அழிக்கும் வேதிப்பொருள்களைப் (chemosterilant) பூச்சிகள் உட்கொள்ளும்படிச் செய்தும் பூச்சிகள் கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன. ஆனால் இப்பொருள்கள் வளர்சிதைமாற்றச் செயற்பாடுகளைப் (metabolic activities) பாதிக்கக் கூடியவையாகவும், குரோமோசோம்களில் தீயவிளைவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடியவையாகவும் உள்ளன. இயற்கையில் கிடைக்கும் உண்பதற்கு ஒவ்வாத் தாவரங்களைப் (antifeedant) பயன்படுத்தி, நாசவுயிரிகளை அழிக்கும் முயற்சியிலும் பயிரியல் அறிஞர்கள் ஈடுபட்டுள்ளனர். சில நாசவுயிரி இனங்களை அழிப்பதற்கு இயற்கை எதிரிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

நீர் மாசுறுவதைப் போக்கும் வழிமுறைகள்

தொழிற் சாலைகள் தொடங்குவதற்கு உரிமம் வழங்கும்போது அரசு அவற்றின் நிர்வாகத்தினரிடம் இயற்கைச் சூழ்நிலையைக் கெடுப்பதில்லை என்ற உறுதிமொழியினைப் பெற்றுக்கொண்ட பிறகே உரிமம் வழங்க வேண்டும். நச்சுத்தன்மை மிக்க உயிர்க்கொல்லிகளைப் பயன்படுத்தக்கூடாது என்றும் அரசு சட்டம் இயற்றலாம். உயிரியல் கட்டுப்பாட்டு முறைகளைப் பரவலாகக் கையாளலாம். இயற்கையில் கிடைக்கும் பொருள்களைப் பயன்படுத்தி நாசவுயிரிகளைக் கட்டுப்படுத்தலாம். கழிவுநீரைத் தூய்மைப்படுத்தும் முறையை நடைமுறைக்குக் கொண்டு வரலாம். நாட்டின் பல பகுதிகளிலும் ஆங்காங்கே கிடைக்கும் மூலப்பொருள்களைப் பயன்படுத்தும் வகையில் தொழிற்சாலைகளைப் பரவலாக்கலாம். ஆற்றில், குளத்தில் சாக்கடைகளும் தொழிற்கழிவுகளும் கலக்கின்றன. அதனால் நீரைப் பாதுகாக்கும் விளம்பரங்கள் செய்யலாம். அனைவரும் நீர்நிலைகள் மாசுபடுவதால் ஏற்படும் கேடுகளை உணர்ந்து, நீர்வளத்தைப் பாதுகாத்துச் சுற்றுப்புறச் சூழ்நிலையைப் பாதிக்காத அளவிற்குத் தம் செயல் முறையை வகைப்படுத்திக் கொள்ளுதல் இன்றியமையாதது.

கடல் ஆமைகளும் அவற்றின் பாதுகாப்பும்

ஒரு காலத்தில் மிகுந்த எண்ணிக்கையிலிருந்த கடல் ஆமைகள் அவற்றின் இயற்கை எதிரிகளாலும், மனிதர்களாலும் வேட்டையாடப்பட்டதன் விளைவாகத் தற்போது அழியும் தறுவாயில் இருப்பதாக பேராசிரியர் ஜேக் ஃப்ராஸியர் கூறுகின்றார்.  உலகம் முழுதிலும், தற்போது காணப்படும் அழியும் தறுவாயில் உள்ள 7 வகை ஆமைகளில் 5 வகைகள் இந்தியக் கடல் பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன.

ஆமைகளின் எதிரிகள்

கடல் ஆமைகள் பெருமளவில் குறைந்ததற்கு அவற்றின் எதிரிகளான நாய், நரி, காட்டுப்பன்றி போன்றவை மட்டுமல்லாமல் வேட்டையாடும் மனிதர்களும் காரணமாக இருக்கின்றனர். அவை முட்டையிடுவதற்கு உகந்த இடங்களை ஆக்கிரமிப்பதாலும் அவற்றின் எண்ணிக்கை குறைவதாகக் கூறுகின்றார்கள்.

ஆமை வளர்ப்புப் பண்ணைகள்

உலகத்திலேயே இந்தியாவில்தான் கடந்த சில ஆண்டுகளாக அழியும் நிலையிலுள்ள கடல் ஆமைகளைப் பாதுகாக்கும் பணி முனைப்புடன் நடந்து வருவதாகப் பேராசிரியர் ஜேக் ஃப்ராஸியர் கூறுகின்றார். அதிலும் தமிழ் நாட்டில் மட்டும்தான் ஆமை வளர்ப்புத் திட்டம் (turtle hatchery programme) நடைமுறையில் இருந்து வருகிறது. சென்னைப் பாம்புப் பண்ணையின் இயக்குநரான ரோமுலஸ் விட்டேகர் (Romulus Whitaker) 1973 ஆம் ஆண்டு சென்னைப் பாம்புப்பண்ணையில் செயற்கை முறையில் ஆமை வளர்க்கும் திட்டத்தினைத் தொடங்கினார். பின்பு சென்னைக்குத் தெற்கே பல இடங்களில் இதுபோன்ற பண்ணைகள் தொடங்கப்பட்டன. 1977 ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு இப்பணி மத்திய கடல் மீன்வள ஆராய்ச்சிக் கழகத்தினரால் மேற்கொள்ளப்பட்டது. இக்கழகத்தினர் சென்னைக்கும் மகாபலிபுரத்திற்கும் இடையே ஒர் ஆமைப் பண்ணையைத் தொடங்கி அழிந்துவரும் கடல் ஆமைகளைப் பாதுகாத்து வருகின்றனர். தமிழக வனத்துறையினர் 1982-83 ஆம் ஆண்டில் 6 ஆமைப்பண்ணைகளையும், 1983-84 ஆம் ஆண்டில் மேலும் 2 ஆமைப்பண்ணைகளையும் நிறுவியுள்ளனர்.

மீன் பாதுகாப்பு

புரதச்சத்திற்கு நீரில் வாழும் மீன்கள், இறால்கள், ஆமைகள், மட்டிகள், சிப்பிகள், கணவாய் மீன்கள் போன்ற உயிரினங்களே பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஊட்டச்சத்துக் குறைவைப் (malnutrition) போக்க பெருமளவில் மீன்களை உண்பதால் ஒருசில மீன் இனங்களின் எண்ணிக்கை மிகுதியும் அருகிவிட்டது. இவ்வாறு அளவிற்குமேல் மீன் பிடித்துக் கொண்டே சென்றால், சில மீன் இனங்களே அழியும் சூழ்நிலை ஏற்படலாம். ஒரே வகையைச் சேர்ந்த மீன்களை அதிக அளவில் பிடிப்பதைத் தடை செய்தலும், முழுவளர்ச்சியடைந்த மீன்களை மட்டுமே பிடிக்கும்படிச் செய்தலும், செயற்கைமுறையில் மீன்களின் இனப்பெருக்க வளத்தைப் பெருக்குதலும், மீன்களின் வாழ்விடத்தின் இயற்பிய-வேதித்தன்மைகளைக் கண்டறிந்து உகந்த சூழ்நிலையை உண்டாக்குதலும், மீன்களுக்குப் போதுமான உணவு கிடைக்க வகை செய்தலும் இன்றியமையாதன.

கடல்நீரின் உப்பு நீக்கமும் செயற்கை மழையும்

மக்கள் தொகை காரணமாகக் குடிநீர்த் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டுள்ளது. கடல் நீரிலுள்ள உப்பை நீக்கி குடிநீராக்கும் திட்டம், செயற்கை மழையை உண்டாக்கும் திட்டம் ஆகியவற்றால் குடிநீர்த் தட்டுப் பாட்டைக் குறைக்கலாம். மேலும் கடல் நீரின் உப்பை நீக்கிவிட்டு அதனைப் பாசனத்திற்கும் தொழிற்சாலைகளுக்கும் பயன்படுத்தலாமென்ற கருத்தும் தற்போது நிலவுகிறது. இதனால் இயற்கைச் சூழ்நிலையில் பல பின் விளைவுகள் (ecological backlashes) ஏற்பட வாய்ப்புண்டு என்று அறிவியலார் கருதுகிறார்கள். கடல் நீரிலிருந்து நீக்கப்படும் உப்பை நிலப்பகுதியில் சேமித்து வைக்கும்போது நில அரிப்பின் (soil erosion) காரணமாக அது விளைநிலங்களுக்கு அடித்துச் செல்லப்பட்டால் விளைநிலங்கள் களர் நிலங்களாகும் நிலை வரும். வீணாகும் கழிவு நீரைச் சுத்தம் செய்து அதைக் குடிநீராக்குவதிலும் ஈடுபடலாம். அண்மைக் காலங்களில் மழை பொய்தததற்கு அடிப்படைக் காரணம் காடுகள் அழிக்கப்பட்டதும் தொழிற்சாலைகள், பேருந்துகளிலிருந்து வெளிப்படும் கார்பன் டைஆக்சைடு வளி மண்டலத்தில் அதிகமானதும்தான் என்று சூழ்நிலையியல் அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.

கனிம வளங்கள்

இரும்பு, அலுமினியம், துத்தநாகம், மாங்கனீஸ், காரீயம், தாமிரம், செம்பு போன்ற உலோகங்களின் கனிமங்கள், எந்திரங்கள், ஊர்திகள், இரயில் தண்டவாளங்கள், பாலங்கள், ஆயுதங்கள் போன்றவை தயாரிக்கவும், பாதரசம், கந்தகம், சயனைடு போன்றவை பூச்சிக்கொல்லி, நாசவுயிரிக்கொல்லி தயாரிக்கவும், பொட்டாசியம், பாஸ்ஃபேட், நைட்ரேட் போன்றவை உரம் தயாரிக்கவும், வெள்ளி, தங்கம், வைரம், பவளம் போன்றவை நகைகள் செய்யவும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இதேபோல் சில கனிமங்கள், மருந்துகள் வாசனைப் பொருள்கள் தயாரிக்கவும், யுரேனியம் 235, தோரியம், நிலக்கரி போன்ற கனிமங்கள் மின் உற்பத்தி செய்யவும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

கனிமங்களின் பரவுநிலை

பூமியில் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் அனைத்து வகைக் கனிமங்களும் ஒரே சீராகக் காணப்படுவதில்லை. எடுத்துக்காட்டாகத் தென் ஆப்பிரிக்காவில்தான் உலகிலேயே மிகுதியான அளவில் தங்கமும், வைரமும் காணப்படுகின்றன. ஆனால் வெள்ளி மிகக் குறைந்த அளவில் அங்கு காணப்படுகின்றது. இதேபோல் வட அமெரிக்காவில் மாலிப்டினம் மிகுந்தும், தகரமும், மாங்கனீசும் குறைந்தும் காணப்படுகின்றன. இந்தியாவில் நிலக்கரி, மாங்கனீஸ், இரும்பு, குரோமைட்டுகள், சுண்ணாம்புக்கற்கள், சிலிகா, மைகா போன்றவை மிகுந்தும், தாமிரம், துத்தநாகம், பாஸ்ஃபேட், தங்கம், வெள்ளி, காரீயம் போன்றவை மிகக் குறைந்தும் கிடைக்கின்றன.

கனிம வளங்களின் குறைவும் பாதுகாப்பும்

தற்போதுள்ள மக்கள் தொகையையும், கனிமங்கள் பயன்படும் அளவையும் கருத்தில் கொண்டால் ஹீலியம், சுத்திகரிக்கப்படாத எண்ணெய் (crude oil) இயற்கை வாயுக்கள், யுரேனியம் 235, டங்ஸ்டன், தாமிரம், காரீயம், துத்தநாகம், தகரம், தங்கம், வெள்ளி, பவளம் போன்ற கனிமங்கள் 20 ஆம் நூற்றாண்டிற்குள்ளும், கரி, இரும்பு, குரோமியம் போன்றவை 28ஆம் நூற்றாண்டிற்குள்ளும், அலுமினியம், கோபால்ட், மாங்கனீஸ், மாலிப்டினம் போன்றவை 22ஆம் நூற்றாண்டிற்குள்ளும் அற்றுப் போய்விடுமென்று கருதப்படுகிறது. மக்கள் தொகை பெருகுவதாலும், நகர்ப்புற வாழ்க்கை முறை பரவுவதாலும், தொழில் பெருக்கம் மிகுவதாலும் மேற்குறிப்பிட்ட கனிமங்கள் வெகு விரைவில் அழிந்து போகக் கூடுமென்றும் கருதப்படுகிறது. இதேபோல் எரிபொருள்களை மிகுதியாகப் பயன்படுத்துவதால் இயற்கையில் அதன் அளவு குறைவதுடன் அதிலிருந்து வெளிப்படும் வாயுக்களால் இயற்கைச் சூழ்நிலை பெரிதும் பாதிக்கப்படுமென்றும் (மாசடைதல்) அறிவியலாளர் கருதுகின்றனர். எனவே, இக்கனிமங்களைக் கட்டுப்பாட்டுடன் பயன்படுத்தியும், ஒரு முறை பயன்படுத்தப்பட்டதை சுழல் முறையில் பயன்படுத்தியும், கனிமங்களுக்குப் பதிலாகக் காற்று, நீர், அணுசக்தி, சூரியசக்தி போன்றவற்றைப் பயன்படுத்தியும் பாதுகாத்தல் வேண்டும்.

நிலப்பயனும் பாதுகாப்பும்

ஸ்டாம்ப் (Stamp - 1950) என்பவர் நிலங்களை அவற்றின் பயன்படுதிறனை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஆறு வகையாகப் பிரித்துள்ளார். அவை காட்டுநிலம், புல்வெளி நிலம். விளை நிலம், புதரும் காடும் நிறைந்த நிலம், பண்ணைத் தோட்ட நிலம், பயனற்ற நிலம் என்பன. நிலம் நீரினாலும், காற்றினாலும் அரிப்பிற்குள்ளாகிறது. நிலப்பாதுகாப்பில் கீழ்க்காணும் பாதுகாப்பு முறைகள் கையாளப்படவேண்டும். அவை:

  • மழையினால் ஏற்படும் நிலச்சரிவைக் கட்டுப்படுத்துதல்,
  • குறுகலான வழியில் அதிக நீர்பாய்வதைத் தடை செய்தல்,
  • சரிவான பகுதிகளில் நீர் வரும் போது அதன் வேகத்தைக் குறைத்தல்,
  • மிகுந்த அளவு வெள்ளநீரைப் பூமிக்குள் செல்ல வழி செய்தல்,
  • தாவரங்களை மிகுதியாகப் பயிரிட்டு நிலத்தைத் தாக்கும் காற்றின் வேகத்தைக் குறைத்தல்,
  • மண்துகள்களின் அளவை அதிகரித்தல்,
  • பெருமளவில் வேர்விட்டு வளரும் புல்போன்ற தாவரங்களைப் பயிரிட்டு மண் துகள்களை இறுக்கமடையச் செய்தல்,
  • ஆறு, ஓடை, நீர் ஊற்று போன்ற பகுதிகளில் கற்களைக் கொண்டு வரப்புகளையும் கரைகளையும் அமைத்தல்,
  • ஆற்றங்கரை ஓரங்களில் ஆழத்திற்கு வேர்விட்டு வளரும் மரங்களை வளர்த்தல்,
  • நீர் வேகமாகப் பாயும் இடங்களில் நீர்பாயும் பரப்பை மிகுதிப்படுத்துதல்,
  • பயிரைச்சுழற்சி முறையில் பயிரிட்டு நிலத்தின் உயிர்ச் சத்தைப் பாதுகாத்தல் என்பன.

தொல் எரிபொருள் வளங்கள்

நிலக்கரி, எண்ணெய், இயற்கை வாயு போன்றவை தொல் படிவ எரிபொருள் வளங்களாகும். எண்ணெய் வளத்தைப் பொறுத்தவரை, உலகத்தின் ஒருசில பகுதிகளில்தான் மிகவும் குறைவாகக் காணப்படுகிறது. அதே வேளையில் இவற்றின் பயன்கள் நாளுக்குநாள் பெருகிக் கொண்டே வருகின்றன. தொழிற் பெருக்கம்தான் இதற்குக் காரணம் என்று கூறப்படுகிறது. தற்போது பயன்படுத்தப்படும் அளவிலேயே பயன்படுத்தப்பட்டால்கூட இருப்பிலுள்ள தொல் எரி பொருள் வளங்கள் முழுதுமாக அழிந்து விரைவில் எரிசக்திப் பற்றாக்குறையை (energy crisis) எதிர்நோக்க வேண்டி வருமென்று கூறுகின்றனர். இந்தியாவில் ஏறக்குறைய 131,000 மில்லியன் டன் வரை நிலக்கரி இருப்பதாகவும் தற்போது பயன்படுத்தப்படும் அளவிலேயே பயன்படுத்தப்பட்டால் இன்னும் 1,000 ஆண்டுகளுக்குள் முழுதும் அழிந்துவிடுமென்றும் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. சுத்திகரிக்கப்படாத எண்ணெய் தற்போதைய தேவையில் மூன்றில் ஒரு பங்குதான் இந்தியாவில் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. உலகம் முழுதிலும் 95% நிலக்கரி, 4% எண்ணெய், 1% இயற்கை வாயுக்கள் இன்னும் பயன்படுத்தப்படாமல் உள்ளன. உலகில் உள்ள மொத்த எண்ணையும், இயற்கை வாயுக்களும் இந்த நூற்றாண்டு முடிவதற்குள்ளாகவே அற்றுப்போகும் என்று கருதப்படுகிறது.

தொல் எரிபொருள் வளத்தைப் பாதுகாத்தல்

தொல் எரிபொருள் வளத்திற்கு மாற்றாக நீர்மின் சக்தி (hydropower), காற்றுச்சக்தி (wind power), அணுசக்தி (nuclear energy), சூரிய சக்தி (solar energy) போன்றவற்றைப் பயன்படுத்தினால் அதனை அற்றுப்போகும் நிலையிலிருந்து ஓரளவு காப்பாற்றலாம்.

நீர்மின்சக்தி

நீரிலிருந்து மின் உற்பத்தி செய்யும் பல திட்டங்கள் தற்போது நடைமுறையில் இருக்கின்றன. கடல் அலைகளைப் பயன்படுத்தி மின் உற்பத்தி செய்யும் திட்டம் ஃபிரான்சிலும், கழிமுக நீரைப் பயன்படுத்தி மின் உற்பத்தி செய்யும் திட்டம் இந்தியாவிலும் நடப்பில் உள்ளன.

காற்றுச்சக்தி

உலகின் பல பகுதிகளில் மிக ஆழமான பகுதியிலிருந்து நீரை வெளிக்கொண்டு வருவதற்கும், எந்திரங்களை இயக்குவதற்கும் காற்றாடிகளைப் (wind mills) பயன்படுத்துகின்றனர். உலகில் உண்டாக்கப்படும் மொத்த சக்தியில் 0.1 மில்லியன் மெகாவாட்தான் இப்போது கிடைக்கிறது என்று கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.

அணுசக்தி

சில உலோகங்களைச் சிதைக்கும்போது பெருமளவில் ஆற்றல் வெளிப்படுகிறது. இச் சக்திக்கு அணு சக்தி என்று பெயர் ஒரு கிராம் யுரேனியம் 235 ஐச் சிதைக்கும்போது வெளிப்படும் சக்திக்கு நிகரான சக்தியைப்பெற 15 டன் நிலக்கரி எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இதில் நிலக்கரியையோ 14 பீப்பாய்கள் சுத்திகரிக்கப்படாத எண்ணெயையோ எரிக்க வேண்டும். யுரேனியம்-238, தோரியம்-232 கடல் நீரில் இருந்து கிடைக்கக்கூடிய டுயுட்டிரியம் (deuterium) போன்ற உலோகங்கள் யுரேனியம் 235 ஐ விட மிகுந்த சக்தியைக் கொடுக் கும். இந்தியாவில் காணப்படும் பல கனிமங்களில் தோரியம் அடங்கியுள்ளது. இதைப் பயன்படுத்தி வருங்காலத்தில் ஏற்படும் சக்தி பற்றாக்குறையைப் போக்கிவிடலாமென்று அணுசக்தி அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். இந்தியாவில் தாராப்பூர் (பம்பாய்), கோட்டா (இராஜஸ்தான்), கல்பாக்கம் (தமிழ்நாடு) போன்ற இடங்களில் அணுமின் நிலையங்கள் நிறுவப்பட்டு இயங்கி வருகின்றன.

சூரியசக்தி

சூரிய சக்தியின் மூலம் உணவு சமைத்தல், நீரைச் சூடாக்குதல், தானியங்களை உலர்த்துதல், சில எந்திரங்களை இயக்குதல் போன்ற பல செயல்கள் நடைபெறுகின்றன. தொல் எரிபொருள்கள் எரியும்போது நைட்ரஜன், கார்பன், கந்தகம் போன்றவற்றின் ஆக்ஸைடுகள் வெளிப்படுகின்றன. இவை வளி மண்டலத்தைப் பெரிதும் பாதிக்கின்றன. இதேபோல் அணுசக்தியை உண்டாக்கும் போதும் சில கேடுபயக்கும் பொருள்கள் வெளிப்பட்டு வளிமண்டலத்தைப் பாதிக்கின்றன. ஆனால் புதுப்பிக்கக்கூடிய காற்று, நீர், சூரிய வளங்களால் எவ்வித நிலையான கேடுகளும், சிக்கல்களும் ஏற்படுவதில்லை. எனவே இச்சக்தியைப் பயன்படுத்தி சூழ்நிலை கேடுறுவதைத் தடுக்கலாம்.

மக்கள் சமைப்பதற்கும் எரிப்பதற்கும் விறகுகளையும், காய்ந்த மாட்டுச் சாணத்தையும் எரிபொருளாகப் பயன்படுத்தி வருகின்றனர். மாட்டுச் சாணத்தை எரிபொருளாகப் பயன்படுத்துவதால் தாவரங்களுக்குத் தேவையான இயற்கை உரம் கிடைக்காமல் போய்விடுகிறது. இக்குறையைப் போக்கச் சாண எரிவாயுக் கலன்களை (gobar gas plants) அமைத்து, மாட்டுச் சாணத்தைப் பயன்படுத்திச் சாண எரிவாயுவை (biogas or gobar gas) உண்டாக்கி, விளக்கு எரிப்பதற்கும், சமைப்பதற்கும், பொருள்களைச் சூடாக்குவதற்கும் பயன்படுத்தலாம். இதனால் எரிபொருள் செலவு குறைந்து விடும். தூய்மைக் கேடுகளும் இல்லை. மேலும் விறகுகளுக்காகக் காடுகளை அழிப்பதும் தவிர்க்கப்படுகிறது. பயன்படுத்தப்படும் சாணத்தைப் பயிர்களுக்குத் தேவையான உரமாகவும் பயன்படுத்தலாம்.

வனவிலங்குப் பாதுகாப்பு

காடுகளும், விலங்குகளும் இயற்கைச் செல்வங்களாகும். மக்கள் தொகைப் பெருக்கத்தால் வனவிலங்குகளின் பெரும்பகுதி இயற்கை வாழிடங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன. இதனால் பல அரிய வனவிலங்குகள் அற்றுப்போயின. சில அருகி வருகின்றன.

வனவிலங்குகள்

மனித வாழ்வின் தாக்கத்திற்கு உட்படாமல் காடுகள், சமவெளிகள், மலைகள், கடல்கள், ஆறுகள் போன்ற பல இயற்கைச் சூழ்நிலைகளில் வாழும் விலங்குகள் அனைத்தும் வன விலங்குகளாகும். வனவிலங்குப் புகலரண்களும், தேசியப் பூங்காக்களும் (Wild Life Sanctuaries and National Parks) உண்டாக்கப்பட்டு வனவிலங்குகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். இந்திய வனவிலங்கு வாரியம் (Indian Board for Wild Life) விலங்குகளுக்கான பாதுகாப்பு இடங்களை நான்கு வகையாகப் பிரித்துள்ளது. அவை தேசியப்பூங்கா, வனவிலங்குப் புகலரண், பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதி, காப்புக்காடு (reserve forest) ஆகியவை. இந்தியாவில் வனவிலங்குப் பாதுகாப்பு மாநில அரசின் பொறுப்பிலுள்ளது.

தேசியப்பூங்கா

இங்கு வனவிலங்குகளும் இயற்கைச் செல்வமும் கேடுறாமல் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. எதிர்காலச் சந்ததியினரும் இங்குள்ள இயற்கைச் செல்வங்களைக் கண்டு மகிழலாம்.

வனவிலங்குப் புகலரண்

இது பறவைகளும், விலங்குகளும் வேட்டையாடப்படுவது தடை செய்யப்பட்ட இடமாகும்.

பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதி

அற்றுப் போகக்கூடிய நிலையிலுள்ள சில வனவிலங்கு இனங்களுக்கு, தனிப் பாதுகாப்புத் தேவைப்படுகிறது. இதற்கு ஏற்ற இடம் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியாகும்.

காப்புக்காடு

இது வனவிலங்குகளுக்குப் பாதுகாப்பாக அமையும் பகுதி. இந்தியாவில் பல வன விலங்குப் புகலரண்கள் அமைக்கப்பட்டுச் சிறப்பு விலங்கினங்கள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

இந்தியாவில் அற்றுப்போகும் நிலையிலுள்ள விலங்குகள்

இந்தியாவில் பல விலங்கினங்கள் அற்றுப்போகும் நிலையில் உள்ளன. ஆசியாவில் முன்னர் சிங்கம் பரவலாகக் காணப்பட்டது. இப்போது குஜராத்தில் கிர் (Gir) காடுகளில் மட்டும் காணப்படுகிறது. இந்திய இரலைமான் (blackbuck), பூனைக் குடும்பத்தைச் சார்ந்த கராகல் (caracal), இந்திய நவ்வி (Indian Cazelle), இந்திய ஹைலோ பேட்டஸ் ஹீலாக் (Hylobates Hoolock), அனுமான் குரங்கு, தேவாங்கு (loris), ஒநாய், ஸ்லாத் கரடி (sloth bear), சிவப்புப் பாண்டா (red panda) இந்திய அலங்கு (pangolin), இந்திய நீர்நாய் (Indian Otter) இந்தியக் காட்டுக் கழுதை, மலபார் அணில், இமாலய வரையாடு (Himalayan Tahr) ஆகிய பாலூட்டிகள் அற்றுப்போகும் நிலையிலுள்ளன.

வனவிலங்குகளின் அழிவிற்கான காரணங்கள்

கடந்த இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளில் சுமார் 250 வகை விலங்கினங்கள் அற்றுப்போய்விட்டன. விலங்கியல் வல்லுநர்கள் மேலும் ஒரு நூற்றாண்டுக் காலத்திற்குள் ஏறக்குறைய 600 விலங்கினங்கள் அழியக்கூடும் என்று தெரிவிக்கின்றனர். இதுவரை நிகழ்ந்த விலங்கு அழிவு, காடுகளில் ஏற்படும் தீ, எரிமலை வெடிப்பு, வெள்ளம், வறட்சி போன்ற இயற்கைக் கேடுகளால் ஏற்பட்டதாகும். ஆனால் வரும் நூற்றாண்டில் எதிர்பார்க்கப்படும் விலங்கின அழிவுக்கு மனிதனின் நடவடிக்கைகளே முதன்மையாக இருக்கும். இதனைப் பின்வரும் குறிப்புகள் அறுதியிட்டுக் காட்டுகின்றன. உணவு உறபத்தியைப் பெருக்கப் புதிய விளைநிலங்களை உண்டாக்கவும், தொழிற்கூடங்கள், நகரங்கள், சாலைகள் இரயில் பாதைகள், பாதுகாப்புப்படை முகாம்கள், அகதிக் குடியிருப்புகள் போன்றவற்றைத் தோற்றுவிக்கவும் வனவிலங்குகள் இருப்பிடமான காடுகள் பெருமளவில் அழிக்கப்படுகின்றன. ஆறுகளின் குறுக்கே அணைகள் கட்டுவதாலும் பெரிய காடுகள் நீரில் மூழ்கி அழிந்துபோகின்றன.

உணவு, உடை, ஆடம்பரப் பொருள்கள் ஆகியவற்றிற்காக விலங்குகள் கட்டுப்பாடு ஏதுமின்றி திருட்டுத்தனமாகக் கொல்லப்படுகின்றன. உணவு உற்பத்தியைப் பெருக்கப் பூச்சி மருந்துகளும், செயற்கை வேதி உரங்களும் தேவைக்கு மேலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. காடுகளில் பூச்சிகளை அழிக்கப் பூச்சி மருந்துகள் பெருமளவில் தெளிக்கப்படுகின்றன. இவை காடுகளிலும் வயல்களிலும் பூச்சிகளை அழிப்பதுடன், பிற விலங்குகளையும் அழிக்கின்றன. இப்பொருள்கள் இறுதியில் நீர் நிலைகளான ஆறுகள், குளங்கள், கடல்கள் ஆகியவற்றை அடைந்து காலப்போக்கில் அங்குள்ள விலங்குகளையும் அழிக்கவல்லன. அணு ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துவதாலும், அணு ஆயுத ஆய்வுகள் நடத்துவதாலும், பல்வேறு இடங்களில் வாழும் விலங்கினங்கள் நோய்கள், உடற்குறை ஆகியவற்றிற்கு உள்ளாகி நாளடைவில் இறந்து விடுகின்றன. தொழிற்சாலைகள், நகரங்கள் ஆகியவற்றினின்று வெளிப்படும் கழிவுகள், அவற்றிலுள்ள நச்சுப் பொருள்களுடன் ஆறுகள், கடல்கள் ஆகியவற்றில் கலக்கும்போது இவற்றில் வாழும் விலங்குகள் கொல்லப்படுகின்றன. நீர்ப்பாசனம், மின்சாரத் திட்டங்கள், நிலம் வழங்கும் திட்டங்கள், சீர்திருத்தத் திட்டங்கள் (reclamation schemes), வெட்டுமரங்களை மீண்டும் உருவாக்குதல், மரக்கட்டைகளை அடிப்படைப் பொருளாக வைத்துத் தொழிற்சாலைகள் அமைத்தல், வேற்று நாட்டுச் செடிகளைப் பயிராக்குதல் போன்ற வளர்ச்சித் திட்டங்கள் அழிவை ஏற்படுத்துகின்றன.

பாதுகாப்பின் இன்றியமையாமை

வனவிலங்குகள் பல வழிகளில் மனித வாழ்விற்கு இன்றியமையாதவை. இயற்கைச் சமநிலை கேடுற்றால், மனிதன் உள்ளிட்ட அனைத்து உயிரினங்களும் வாழாது. ஆடுகள், மாடுகள், பன்றிகள், பறவைகள், மீன்கள் ஆகிய விலங்குகளின் இறைச்சியும், பறவைகளின் முட்டைகளும் உணவாகின்றன. ஆப்பிரிக்க நாடுகள் பலவற்றில் ஈசல், வெட்டுக்கிளி போன்ற பூச்சிகள் உணவாகக் கொள்ளப்படுகின்றன. தேனீக்களின் தேன் ஒரு சத்துணவாகும். தாவரங்கள் மகரந்தச் சேர்க்கைக்காகப் பூச்சிகள், பறவைகள் போன்ற பல்வேறு விலங்குகளைச் சார்ந்துள்ளன. தாவரங்களின் பரவுதலுக்குப் பூச்சிகளும் பறவைகளும் பெரிதும் உதவுகின்றன. மனிதர்கள் நேரடியாகவோ, மறைமுகமாகவோ தாவரங்களை உணவிற்காகச் சார்ந்துள்ளனர்.

எனவே, மனிதன் தனது உணவினைப் பெற விலங்குகள் மறைமுகமாக தவளை, பாம்பு, சிலந்தி போன்றவை பயிர்களைத் தாக்கும் பூச்சிகளை உண்டு, உணவு உற்பத்தியைப் பெருக்க உதவுகின்றன. பட்டுப்பூச்சியின் இழைகளும், ஆட்டுமயிரால் நெய்யப்பட்ட கம்பளியும் ஆடை தயாரிக்கப் பயன்படுகின்றன. பனிப்பிரதேசங்களில் விலங்குகளின் தோல் ஆடையாக அணியப்படுகிறது. விலங்குகளின் தோலிலிருந்து காலணி, இடுப்புப் பட்டை, கைப்பை, தொப்பி போன்ற அழகுச் சாதனப் பொருள்கள் தயாரிக்கப்படுகின்றன. சுறா போன்ற மீன்களிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் ஈரல் எண்ணெய்களும், பாம்பு போன்றவற்றிலிருந்து பெறப்படும் நச்சுப் பொருள்களும் நோய் தீர்க்கும் மருந்துகளாகப் பயன்படுகின்றன. பாலூட்டிகளின் ஹார்மோன்கள் மனித உடலுறுப்புகளின் பணிகளைச் சீர் செய்யப் பயன்படுகின்றன.

வனவிலங்குகளின் பதப்படுத்தப்பட்ட தலைகள், மான்களின் கொம்புகள், யானைகளின் தந்தங்கள் ஆகியன வீடுகளில் அழகுப் பொருள்களாகக் காட்சிக்கு வைக்கப்படுகின்றன. சங்குகளினின்று வளையல்கள், பித்தான்கள், மார்புப்பட்டைகள், மாலைகள் போன்ற ஆடம்பரப் பொருள்கள் தயாரிக்கப்படுகின்றன. வேட்டையாடுதல், மீன்பிடித்தல் ஆகியவை பொழுதுபோக்காகவும், மனதிற்குப் புத்துணர்வு அளிப்பவையாகவும் உள்ளன. பறவைகளின் இனிய ஒலிகள், வண்டுகளின் ரீங்காரம் ஆகியன மனத்திற்கு மகிழ்ச்சியளிக்கின்றன. விலங்குக் காட்சியகங்கள் அனைவருக்கும் பயனுள்ள பொழுதுபோக்கு இடங்களாக விளங்குகின்றன. வண்ணத்துப்பூச்சிகள் கண்ணிற்கு விருந்தளிக்கின்றன. வெளிநாட்டார் வனவிலங்குகளைக் காண வருவதால் அந்நியச் செலாவணி கிடைக்கிறது. காட்டு உயிரிகள் பண்பாட்டுச் சிறப்புப் பெற்றுள்ளன.

சில விலங்குகள் மதச்சார்பு வகையில் முதன்மை பெறுகின்றன. விலங்குகளின் பழங்கால, தற்காலப் பரவுநிலைகளை ஆராய்வதால், அவ்விலங்குகள் வாழும் நாட்டின் புவியியல் வரலாற்றினை நன்கு அறியலாம். கூடுகட்டும் பறவைகள், மாறும் காலநிலைகளினின்று தாம் பாதுகாப்புப் பெற வீடுகட்டிக் கொண்டு மனிதனுக்கு அறிவூட்டின. நீரில் நீந்தும் மீன்கள், வானில் பறக்கும் பறவைகள், மனிதனின் அறிவைச் செம்மைப்படுத்தி நீரில் செல்லக் கப்பலையும், வானில் பறக்க விமானத்தையும் படைக்க வழிவகுத்தன. நுண் ஒலிகளைக் கேட்கும் முறையை வெளவால்களின் மூலம் மனிதன் கண்டறிந்தான். பூச்சிகள், கிளிகள், குரங்குகள் போன்றவற்றை ஆய்வுக்கூடங்களில் ஆய்வுக்குப் பயன்படுத்தி மனித நோய்களைத் தீர்க்க வழி கண்டறியப்படுகின்றது. ஒவ்வொரு விலங்கும் சுற்றுப்புறத்திற்கேற்பச் செயல் பட்டு இயற்கைச் சமநிலையைப் (natural balance) பேணுவதற்குத் துணைபுரிகின்றது. இச்சமநிலை மனிதன் உள்ளிட்ட அனைத்து உயிரிகளும் தொடர்ந்து வாழ்வதற்கு இன்றியமையாதது. எனவே வனவிலங்குகள் பாதுகாக்கப்படவேண்டும்.

பாதுகாப்பு முறைகள்

மக்களுக்கு, குறிப்பாக மாணவர்களுக்கு, மனிதன் விலங்குகளினின்று பெறும் பயன்களை உணர்த்த வேண்டும். இயற்கைச் சமநிலையில் காடுகள், விலங்குகள் ஆகியவற்றின் பங்கு பற்றியும், சரிவரப் பயன்படுத்தப்படாவிட்டால் அழியக்கூடாத வனவிலங்குகள் அழிந்து மனித இனத்தின் வாழ்வுத் தேவைகள் கேடுறும் என்பதையும் அறிவுறுத்த வேண்டும். இவற்றை நூல்கள், திரைப் படங்கள், நிழற்படங்கள் மூலம் மக்களிடையே பரப்ப வேண்டும். குறிப்பிட்ட சில இடங்களில் மட்டுமே வேட்டையாடுதலை அனுமதிக்கவேண்டும்; வயோதிக விலங்குகளை மட்டுமே வேட்டையாடல் வேண்டும் என்பன போன்ற விதிகளை இவ்விடங்களில் பின்பற்றவேண்டும். காடுகளில் இயற்கையாக ஏற்படும் தீ விபத்துகளும், காடுகளின் அழிவும் தவிர்க்கப்படவேண்டும். காடுகள், வயல்கள் ஆகியவற்றில் பூச்சி மருந்துகளைத் தேவைக்குகந்த அளவில் மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும். முடிந்த அளவு, பூச்சி மருந்துகளுக்கு மாற்றாக, ஊனுண்ணிகள், தாவரப்பொருள்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்டு பயிர்களைத் தாக்கும் பூச்சிகளை அழித்தல் வேண்டும். தொழிற்சாலைகள், நகரங்கள் ஆகியவற்றின் கழிவுகளை, வேதியியல் அல்லது உயிரியல் செயல்களுக்கு உட்படுத்தி அவற்றிலுள்ள நச்சுப் பொருள்களை நீக்கிய பின்பே வெளிவிடல் வேண்டும். அடர்த்தியான காட்டுப்பகுதியில் சாலைகள், இரயில் பாதைகள் போடுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். திருட்டுத்தனமாக வேட்டையாடுவதைச் சட்டப்படித் தடுக்க வேண்டும். வன விலங்குகள் இயற்கையாகக் காணப்படும் இடங்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும். பாதுகாப்பிடங்கள், பூஞ்சோலைகள், காடுகள் ஆகியவற்றை ஏற்படுத்தி அழிவை நோக்கிச் செல்லும் வனவிலங்குகளை அவற்றில் வளர்த்துப் பாதுகாக்க வேண்டும். நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கும் வனவிலங்குகளைக் கண்டறிந்து சிகிச்சை அளிக்க வேண்டும். புதுப்பிக்கபடக்கூடிய இயற்கை வளங்கள் சிக்கலான உறவுகளோடு ஒன்றுக்கொன்று நெருக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளதால், அவற்றுள் ஒன்று பாதிக்கப்பட்டால் மற்றவை அனைத்தும் அதன் தாக்கததை உணர்கின்றன. எனவே, இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாக்கவேண்டியது ஒவ்வொருவரின் கடமையாகும். இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாப்பது என்பது, பயனுள்ள நுட்பமான முறையில் திட்டமிட்டு இயற்கை வளங்களைப் பயன்படுத்துவதேயாகும்.

ஆதாரம் : தமிழ்ப்பெருங்களஞ்சியத் திட்டம்

நன்றி : இரா. பக்தவச்சலம் நூலோதி. ஜெயராஜ் பாண்டியன், கோ., சூழ்நிலையியல், தமிழ்நாட்டுப் பாடநூல் நிறுவனம், சென்னை

2.97297297297
பவித்ரா Aug 14, 2019 07:32 AM

மிகவும் அருமை

Balaji Jul 23, 2019 08:45 PM

இதில் அதிக அளவு வனவிலங்கு பாதுகாப்பை பற்றி அமைத்துள்ளது ஆணவ vanavilangukalai பத்திரமாக பாத கொள்வது நம்ம கடமையாக்கும்

Kowsalya Apr 04, 2019 06:10 AM

This is very useful to us...

வைதேகி Feb 09, 2019 12:34 PM

நான் நிறைய கருத்துகளை எதிர் பார்க்கிறோன்

ஆகாஷ் Sep 10, 2018 10:48 AM

நீங்கள் தந்த தகவல் எனக்கு பயனுள்ளதாக இருந்தது. மிக்க நன்றி.....

கருத்தைச் சேர்

(மேற்கண்ட தகவலில் உங்களுக்கு ஏதாவது கருத்துக்கள்/ஆலோசனைகள் இருந்தால், இங்கே பதிவு செய்யவும்)

Enter the word
நெவிகடிஒன்
Back to top