பொருளடக்கத்திற்கு தாண்டவும் | Skip to navigation

Vikaspedia

பகிருங்கள்
கருத்துக்கள்
  • நிலை: திருத்தம் செய்யலாம்

பல்லுயிர்பெருக்க அழிவிற்கான காரணங்கள்

அழிவிற்கான காரணங்களை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம்.

பல்லுயிர்பெருக்க அழிவிற்கான காரணங்கள்

அழிவிற்கான காரணங்களை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம். ஒன்று இயற்கை சீற்றங்களினால் ஏற்படுவது, இரண்டாவது செயற்கையாக மனிதர்களால் உண்டாக்கப்படுவது.

இயற்கை சீற்றங்களால் ஏற்படும் அழிவுகளாக நிலச்சரிவு, நிலநடுக்கம், வெள்ளம், நோய்கள், மகரந்தச் சேர்க்கை நடைபெறாது போகுதல் மற்றும் இயற்கையில் உயிரினங்களுக்கு இடையே ஏற்படும் போட்டி போன்றவற்றை கூறலாம்.

மனிதர்களால் ஏற்படுத்தப்படும் மிக மோசமான அழிவுகளான சூழ்நிலை அமைப்பை அழித்தல் அல்லது மாற்றுதல், வெப்ப மண்டல வாழிடங்களை அழித்தல், முன்னேற்றம் என்ற பெயரில் தொழிற்சாலை மயமாக்குதல், நகர்புற வளச்சியை அதிகப்படுத்துதல், சுரங்க வேலை, பெரிய அணைகள் கட்டுதல், மரம் வெட்டுதல், அதிகபடியான மேய்ச்சல், காட்டு தீ மற்றும் அளவுக்கதிமாக இயற்கை ஆதாரங்களை அழித்தல் போன்றவற்றை குறிப்பிடலாம்.

இயற்கை வாழ்விட அழிவு: இயற்கை வாழ்விடங்களின் அழிவே வன உயிரினங்கள் எதிர்நோக்கியுள்ள மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தல் ஆகும். இதனால் இவ்விடங்களின் சமநிலை பாதிக்கப்படுவதோடு, மகரந்தச்சேர்க்கை, விதைபரவுதல், உயிரினங்கள் இடம்பெயர்தல் போன்றவை ஏற்படுகின்றன.

இயற்கை வாழ்விடங்களின் அழிவில் மனிதனின் பங்கு

  • வனங்களை விளைநிலங்களாக மாற்றுதல்
  • நகரமயமாக்கல்
  • கட்டுப்பாடற்ற மேய்ச்சல் முறைகள்
  • தொழிற்சாலை / சுரங்கப் பணிகள்
  • வர்த்தகரீதியான மரத்தொழிற்சாலைகள்

மாசுபாடு: கன உலோகங்கள், பூச்சிக்கொல்லிகள், கரிம கழிவுகள் மற்றும் விவசாய நிலங்களில் இருந்து வெளியேறும் கழிவுகள் உயிரினங்களையும் அவற்றின் வாழ்விடங்களையும் பாதிக்கின்றன.

வளங்களை சுரண்டுதல்: பொழுதுபோக்கிற்காக வேட்டையாடுதல், உடற்பாகங்களுக்காக கொல்லுதல் போன்ற செயல்பாடுகள் வன உயிரினங்களை அழிவின் விளிம்பிற்கே கொண்டு சென்றுவிட்டன. தோல், உரோமம், தந்தம், கொம்பு, நகம், இறைச்சி, மருத்துவப்பயன்பாடு ஆகியவற்றுக்காக கொல்லப்படுவதால் குறிப்பிட்ட சில வன உயிரினங்களின் எண்ணிக்கை மிக வேகமாக குறைந்து வருகிறது.

வேற்றிட உயிரினங்கள்: சமீபகாலமாக பெருகிவிட்ட துரித போக்குவரத்து வசதிகளால் மனிதனும், பொருட்களும், இடம்பெயர்தல் இலகுவாகிவிட்டது. இதனால் குறிப்பிட்ட இடத்திற்கே உரித்தான உயிரின வகைகள் வேற்றிடம் செல்வது அதிகரித்துள்ளது. இவ்வாறு செல்லும் இடங்களில் உள்ள உயிரின வகைகளை வேற்றிட உயிரினங்கள் பாதிப்பது பெருகி வருகிறது. (உ.ம்) ஆகாயத் தாமரை, சில எலி வகைகள்.

வன உயிரினங்களை பாதுகாத்தல்

மனித குல வளர்ச்சிக்கு வன உயிரினங்களின் பாதுகாப்பு மிகவும் இன்றியமையாததாகிறது.

உயிரினங்களின் இயற்கையான வாழிடங்களைத் தவிர்த்து மற்ற இடங்களில் வைத்து அவற்றை பாதுகாப்பது “மாறிய வகையில் காப்பாற்றுவது எனவும். உயிரினங்களை அவற்றின் இயற்கை சூழ்நிலையில் வைத்து பாதுகாப்பதை “அதே நிலையில் காப்பாற்றுவது எனவும் அழைக்கிறோம்.

பல்லுயிர் பெருக்க பாதுகாப்பில் புதிய பல சித்தாந்தங்கள் வந்து கொண்டே இருக்கின்றன. இவைகள் பழைய பாதுகாப்பு முறைகளான மரபணுப் பண்புகளைக் காத்தல், சிற்றின மற்றும் அவற்றின் வாழிடங்களைக் காத்தல் என்று மட்டுமல்லாமல் பெரிய அளவிலான முறையில் பாதுகாப்புக்கான செயல்முறைகளை கொண்டுள்ளன.

உயிர்வகை இனங்களை காப்பது என்ற தற்போதைய திட்டம் வரவேற்கத் தக்கதே. ஆனால் அவற்றின் இருப்பிடங்களில், வாழிடங்களில் வைத்து காப்பாற்றினால் மிகவும் சிறந்த முறையில் இருக்கும் என்பது சர்வதேச அளவில் வலியுறுத்திக் கூறப்பட்டு வருகிறது. எனவே தற்பொழுது உள்ள காப்பு முறைகளை ஒழுங்குபடுத்தி சிறந்த முறையில் பாதுகாக்க சர்வதேச அளவிலான ஒருங்கிணைந்த திட்டம் தேவை.

மேலும் உயிர் வகையினங்களின் தாங்கும் அல்லது நிலைக்கும் தன்மை என்பது அவற்றின் மரபணுப் பண்புகளைப் பாதுகாப்பதிலே அடங்கி இருக்கிறது. பல்லுயிர் பெருக்கத்தை பாதுகாக்க இதுவரை சர்வதேச அளவில் நான்கு முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன.

உலகவங்கி, ஐக்கிய நாடுகள் முன்னேற்றத் திட்டக்குழு ஆகிய இரண்டும் இணைந்து 1990ல் உலகளாவிய சுற்றுச்சூழல் மையம் ஒன்றை ஆரம்பித்தது. மூன்று வருட காலத்திற்கு முன்மாதிரி திட்டமாக இதை நடத்தி வந்தது.

நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட உலக நாடுகளில் உள்ள அரசாங்க மற்றும் அரசுசார நிறுவனங்களை ஒன்றிணைத்து சர்வதேச பல்லுயிர் பெருக்க பாதுகாப்புச் செயல்பாட்டுத் திட்டம் வரையப்பட்டுள்ளது. இத்திட்டதை ஒருங்கிணைத்து ஏற்பாடு செய்தது மூன்று பெரிய நிறுவனங்களாகும். அவையாவன உலக வளங்கள் ஆராய்ச்சி நிறுவனம், உலக இயற்கை பாதுகாப்பு சங்கம் மற்றும் ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் திட்டக்குழு ஆகியன.

உலக பல்லுயிர் பெருக்க உடன்பாடு 1992ம் வருடம் பிரேசில் நாட்டில் உள்ள ரியோடிஜெனிரோவில் நடத்தப்பட்ட மாநாட்டில் தீர்மானிக்கப்பட்டது. இதில் 150க்கும் மேற்பட்ட உலக நாடுகள் கலந்து கொண்டு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டன. இதை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பை ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் திட்டக்குழு ஏற்றுள்ளது. இது புவிப் பாதுகாப்பு மாநாடு என உலகம் முழுவதும் எதிர்பார்ப்புகளோடு பேசப்பட்டது.

இந்த உடன்பாட்டின் மூலம் உலகளாவிய வகையில் பல்லுயிர் பெருக்கத்தை உபயோகிக்க, தொழில் நுட்பங்களை பரிமாற்றங்கள் செய்து கொள்ள, பாதுகாப்புத் திட்டங்களை வரைய வழிவகை செய்யப்பட்டுள்ளது. இது தவிர சர்வதேச அளவில் சட்டப்பூர்வமான நடவடிக்கைகள் மற்றும் நிதி வசதிகள் செய்து தரவும் திட்டங்கள் வரையப்பட்டுள்ளது.

21ம் நூற்றாண்டில் நாம் கடைபிடிக்க வேண்டிய வழிமுறைகள் “அஜெண்டா 21” என்ற செயல் திட்டத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது. இதில் பல்லுயிர்பெருக்க பாதுகாப்பும் அடங்கும்.

விலங்கின வகைகளை தற்போதைய சூழ்நிலையில் இயற்கை மற்றும் இயற்கை வளங்களை பாதுகாக்கும் சர்வதேச சங்கம் கீழ்கண்டவாறு வகைப்படுத்தியுள்ளது.

மண்டலங்களின் செயல்பாடுகள்

  • மைய மண்டலம்: தீவிர பாதுகாப்பிற்கு உட்பட்ட இம்மண்டலத்திலுள்ள சூழலமைப்பை கண்காணித்தல், ஆராய்ச்சி மேற்கொள்ளுதல் மற்றும் சூழல் சார்ந்த சுற்றுலா மற்றும் கல்விக்காக பயன்படுத்துதல்.
  • தாங்கல் மண்டலம்: பொதுவாக இம்மண்டலம் மைய மண்டலத்தை சுற்றி காணப்படும். இப்பகுதி சுற்றுச்சூழல் கல்வி, ஆராய்ச்சி மற்றும் இயற்கை சுற்றுலா போன்ற சுற்றுச்சூழல் செயல்பாடுகளுக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது.
  • நிலைமாறு மண்டலம்: பலதரப்பட்ட விவசாய நடவடிக்கை, குடியிருப்பு மற்றும் இன்னும் பிற பயன்பாட்டிற்கு உள்ளாகும் பகுதி ஆகும். இங்கு வாழும் மக்கள், நிர்வாக துறையினர், விஞ்ஞானிகள், அரசு சாராநிறுவனங்கள் மற்றும் பொருளாதார நிபுணர்கள் இணைந்து இப்பகுதியின் மூலாதாரங்களின் நிலையான மேம்பாட்டிற்கு உதவுகின்றனர்.
  • இந்நோக்கங்களை பூர்த்தி செய்வதற்கு இக்காப்பகத்தில் வாழும் மக்களின் ஒத்துழைப்பு மிக அவசியம். இதற்காக யுனெஸ்கோ அமைப்பு 10 முக்கிய கருத்துக்களை 1994ல் பரிந்துரைத்துள்ளது. அவையாவன,
  • நீடித்த பாதுகாப்பிற்கும் நிலையான பயன்பாட்டிற்கும் அப்பகுதி மக்களின் ஒத்துழைப்பின் அவசியத்தை உணர்ந்து கொள்ளல்.
  • பாதுகாப்புத் திட்டத்தை வடிவமைத்து நிர்வகிப்பதில் அப்பகுதி மக்களின் பங்கேற்பை உறுதி செய்தல்.
  • அவர்களது சமூக பொருளாதார தேவைகளை அவர்களே கண்டறிய விட்டுவிடுதல்.
  • பாதுகாப்பு திட்டங்களால் ஏற்படும் இலாப நஷ்டங்களை அம்மக்களே ஏற்றுக்கொள்வதை உறுதிசெய்தல்.
  • பல்லுயிர்ப்பெருக்கத்தின் நிலையான பயன்பாட்டிற்கு உரிய வழிமுறைகளை கண்டறிவதைக் குறித்த ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொள்ளுதல்.
  • முடிந்தவரை அப்பகுதிக்கே உரித்தான பாரம்பரிய வழிமுறைகளால் பாதுகாத்தல்.
  • உயிர்க்கோளக் காப்பகத்தின் வளங்களை அப்பகுதி மக்களே நிர்வகிக்க முன்னுரிமை வழங்குதல்.
  • கிராம மக்களை அபிவிருத்தி திட்டங்களை பராமரிப்பதில் பங்குதாரர்களாக்கிக் கொள்ளுதல் மற்றும் வருவாய் ஈட்டும் வழிமுறைகளை விளக்கி கூறுதல்.
  • பாதுகாப்பு நடவடிக்கை மூலம் உள்ளூர் மக்களுக்கு தேவையான திறமைகளையும் வளங்களையும் அளித்து அவர்களுடைய வாழ்க்கை முறையை மாற்றியமைத்தல்.
  • உள்ளூர் மக்களுக்கு இயற்கை பாதுகாப்பு முறையையும் அதனால் விளையும் நன்மைகளைப் பற்றியும் கல்வி புகட்டுதல்.

உயிர்க்கோளக் காப்பக கூட்டமைப்பு

முதலாவது உயிர்க்கோளக் காப்பகம் குறித்த மாநாடு மின்ஸ்க் நகரில் 1983ஆம் ஆண்டு நடைபெற்றது. இதில் 62 நாடுகளில் உள்ள 226 உயிர்க்கோளக் காப்பகங்கள் அறிவிக்கப்பட்டன. இரண்டாவது கூட்டம் 1995ம் ஆண்டு செவிலி என்ற இடத்தில் நடைபெற்றது. இதில் 82 நாடுகளைச் சார்ந்த 324 உயிர்க்கோளக் காப்பகங்கள் தெரிவிக்கப்பட்டன. தற்பொழுது 95 நாடுகளில் 425 உயிர்க்கோள காப்பகங்கள் உள்ளன.

இந்தியாவின் உயிர்க்கோளக் காப்பக கூட்டமைப்பு

இந்திய அரசாங்கத்தால் 1979ஆம் ஆண்டு யுனெஸ்கோவின் வழிமுறைகளின்படி இந்தியாவில் உள்ள உயிர்க்கோளக் காப்பகங்களை கண்டறிவதற்காக ஒரு குழு அமைக்கப்பட்டது. 14 பகுதிகளை உயிர்க்கோள காப்பகங்களாக அறிவிக்க நிபுணர்கள் குழு பரிந்துரைத்ததில் இதுவரை 14 பகுதிகள் உயிர்க்கோளக் காப்பகங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.

இந்தியாவின் உயிர்க்கோளக் காப்பகங்கள்

காப்பகத்தின் பெயர் பரப்பளவு

(ச.கி. மீட்டரில்)             மாநிலம்

நீலகிரி             5,520.00                     கர்நாடகா கேரளா, தமிழ்நாடு

நந்தாதேவி         5,860.69                     உத்ராஞ்சல்

நோக்ரெக்           820.00                      மேகாலயா

மகாநிக்கோபார்     885.00                      அந்தமான் தீவுகள் நிக்கோபார் தீவுகள்

மன்னார் வளைகுடா 10,500.00                   தமிழ்நாடு

மனாஸ்              2,837.00                   அஸ்ஸாம்

சுந்தரவனம்          9,630.00                   மேற்கு வங்காளம்

சிமிலிபால்           4,374.00                   ஒரிசா

திப்ரு-சைக்ஹவா     765.00                    அஸ்ஸாம்

திகாங்-திபாங்         5,111.50                  அருணாச்சலப் பிரதேசம்

பச்மரி                4926.00                   மத்தியப் பிரதேசம்

கஞ்சன்ஜங்கா         2619.00                   சிக்கிம்

அகத்தியமலை        1701.00                  கேரளா

அச்சனகாமர்,

அமர்கண்டக்       3,835.51                 மத்தியப்பிரதேசம்-சட்டீஷ்கர்

தேசிய பூங்காக்கள் மற்றும் சரணாலயங்கள்

வனஉயிரினங்களின் வீழ்ச்சியிலிருந்து பாதுகாக்க இந்திய அரசு 504 சரணாலயங்களையும், 95 தேசிய பூங்காக்களையும் உருவாக்கியுள்ளது. இதில் சரணாலயங்கள் மட்டும் புவியளவில் 3.7% ஆகும். அதாவது 11,72,91.03 சதுர கி.மீ ஆகும். மேலும் 217 சரணாலயங்கள் அதாவது 16,669.44 சதுர கி.மீ இடப்பரப்பில் உருவாக்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இதே போன்று 74 தேசிய பூங்காக்கள் அதாவது 16,630.08 சதுர கி.மீ இடப்பரப்பில் உருவாக்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

இந்திய அரசாங்கம் அச்சுறுத்தலுக்குட்பட்டு வரும் உயிரினங்களுக்கு தனித்தனியாக பாதுகாப்பு அளிக்கும் வகையில் பல திட்டங்களை கொண்டு வந்துள்ளது. அதில் முக்கியமாக:

கீர் சிங்கப் பாதுகாப்பு திட்டம் (1972) : குஜராத்திலுள்ள கீர் காடுகளில் இத்திட்டம் வெற்றிகரமாக செயல்பட்டு ஆசிய சிங்கங்களை பாதுகாத்து வருகிறது. இதனால் சிங்கங்களின் எண்ணிக்கை இருபதாம் நூற்றாண்டில் 20 ஆக இருந்தது தற்போது 350 ஆக உயர்ந்துள்ளது.

புலி பாதுகாப்புத்திட்டம் (1973): புலிகளின் எண்ணிக்கையை அதிகப்படுத்தவும் அவற்றை பாதுகாக்கவும் இத்திட்டதைக் இந்திய அரசு கொண்டு வந்தது. 1900ல் இந்தியாவில் 40,000 புலிகள் இருந்தன என்றும், அவை படிப்படியாக குறைந்து 1972ம் ஆண்டில் 1800ஆக குறைந்துவிட்டது. ஆகவே இத்திட்டத்தை அரசு கொண்டு வந்ததின் மூலம் தற்பொழுது 27 புலி சரணாலயங்களில் 3,500 புலிகள் காணப்படுகின்றன.

முதலை பாதுகாப்புத்திட்டம் (1975): முதலை இனவிருத்தி திட்டம் முதலில் ஒரிஸ்ஸா மாநிலத்தில் தொடங்கப்பட்டு பிறகு பல மாநிலங்களில் விஸ்தரிக்கப்பட்டது. இதனால் அழியும் நிலையில் இருந்த மூன்று முதலை இனங்கள் வெற்றிகரமாக இனவிருத்தி செய்து பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன.

காண்டாமிருகப் பாதுகாப்புத்திட்டம் (1987): இத்திட்டம் முதலில் அஸ்ஸாமில் உள்ள காசிரங்கா வனச்சரணாலயத்தில் தொடங்கப்பட்டது. தற்பொழுது இதன் எண்ணிக்கை 1,800-ஆக உயர்ந்துள்ளது.

யானை பாதுகாப்புத்திட்டம் (1991): யானைகளின் வாழ்விடத்தில் அதிக நாள் வாழ்வதற்கும், சுதந்திரமாக காட்டில் இனவிருத்தி செய்வதற்கும் இத்திட்டம் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது.

காஷ்மீர் மான்கள் (பாதுகாப்புத்திட்டம் (2002): இத்திட்டம் ஜம்மு-காஷ்மீர் அரசாங்கத்தால் காஷ்மீர் மான்கள்களை பாதுகாப்பதற்கு கொண்டுவரப்பட்டது.

கோயில் காடுகள்

நம் நாட்டின் போற்றத்தக்க கலாச்சாரம், பண்பாடு ஆகியவை பல்லுயிர் பெருக்கத்தை காலம் காலமாக காப்பாற்றி வந்திருக்கிறது. இவற்றின் சிறந்த தத்துவங்களான மரத்தை கடவுளாக வழிபடுதல், கோயில் காடுகள், கடவுளுக்கு அற்பணிக்கப்பட்ட புனித காடுகள் போன்றவைகளால் நம் முன்னோர்கள் இயற்கை ஆதாரங்களை அழிவிலிருந்து காத்துவந்தார்கள். ஊறுவிளைவிக்காத உள்நாட்டு செயல்நுட்பங்களையே கடைபிடித்து வந்ததால் தொடர்ச்சியாக இயற்கை ஆதாரங்களை பாதுகாக்க இம்முறைகள் உறுதுணையாக இருந்து வந்துள்ளன.

இந்தியாவில் கோயில் காடுகள் கேரளா, கர்நாடகா, தமிழ்நாடு, மஹராஷ்ரா, மத்தியப்பிரதேசம், ஒரிஸ்ஸா, ராஜஸ்தான் இமாசலப்பிரதேசம் மற்றும் வடகிழக்கு மாநிலங்களில் காணப்படுகின்றன.

மாறிய நிலையில் பாதுகாத்தல்

தாவரங்களையும் விலங்குகளையும் இயற்கை வாழ்விடங்களை தவிர்த்து மற்ற இடங்களில் வைத்து காப்பாற்றுவதே மாறிய நிலையில் பாதுகாத்தல் ஆகும். தோட்ட ஆராய்ச்சி நிலையங்கள், விலங்கியல் பூங்காக்கள், விதைகள் மற்றும் மரபணுக்களை பாதுகாக்கும் ஆய்வுக்கூடங்கள் இதற்காக உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

தாவரவியல் தோட்டங்கள்

இந்தியாவில் 78 தாவரவியல் தோட்டங்கள் உள்ளன. தாவரங்களை அதாவது அபாயத்தில் உள்ள அரிதான தாவரங்களை பாதுகாப்பதே இவற்றின் முக்கிய நோக்கம் ஆகும்.

விலங்கியல் பூங்கா

இந்தியாவில் தற்போது 109 விலங்கியல் பூங்காக்களும், 53 மான் பாதுகாக்கும் பூங்காக்களும், 13 சவாரி பூங்காக்களும், 7 பாம்பு பண்ணைகளும், மற்றும் 7 மீன் பண்ணைகளும் உள்ளன. இவற்றின் முக்கிய நோக்கம் விலங்குகளை அதாவது அபாயத்தில் உள்ள அரிதான விலங்குகளை பாதுகாப்பதே ஆகும்.

விதைகள் மற்றும் மரபணுக்களை பாதுகாத்தல்

இங்கு தாவர மற்றும் விலங்குகளின் மரபணுக்களை பாதுகாத்தல் மற்றும் தாவரத்தின் விதைகள், திசுக்கள் அல்லது இனவிருத்தி அணுக்கள் ஆகியவற்றை பாதுகாப்பதேயாகும்.

ஆதாரம் : சி.பி.ஆர். சுற்றுச்சூழல் கல்வி மையம்.

 

2.8
கருத்தைச் சேர்

(மேற்கண்ட தகவலில் உங்களுக்கு ஏதாவது கருத்துக்கள்/ஆலோசனைகள் இருந்தால், இங்கே பதிவு செய்யவும்)

Enter the word
நெவிகடிஒன்
Back to top