பொருளடக்கத்திற்கு தாண்டவும் | Skip to navigation

Vikaspedia

முகப்பு பக்கம் / எரிசக்தி / சுற்றுச்சூழல் / திடக்கழிவு மேலாண்மை / இந்தியாவின் நகர்ப்புற சுற்றுச்சூழல் சவால்கள்
பகிருங்கள்
கருத்துக்கள்
  • நிலை: திருத்தம் செய்யலாம்

இந்தியாவின் நகர்ப்புற சுற்றுச்சூழல் சவால்கள்

இந்தியாவின் நகர்ப்புற சுற்றுச்சூழல் சவால்கள் பற்றி இங்கு விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.

நோக்கம்

இந்திய மக்கள் தொகையில் பாதிப் பேர் நகர்ப்புற பகுதிகளில் வாழ்வார்கள் என்று மதிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. நகரமயமாக்கல் இந்த அளவுக்கு வேகமாக அதிகரித்து வருவதால், அதனுடன் சேர்ந்து குடிநீர் வினியோகம், கழிவுநீர் அகற்றுதல், குப்பை அகற்றுதல், திறந்தவெளியின்மை, காற்று மற்றும் நீர் மாசு பொதுப் போக்குவரத்து உள்ளிட்ட பல்வேறு பிரச்சினைகளும் அதிகரித்து வருகின்றன. இவற்றில் பெரும்பாலான சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகள் எங்கு தோன்றுகின்றன என்றால் திட்டமிடாமல் நகரங்களை உருவாக்குவதில்தான் தொடங்குகிறது. இதனால் தண்ணிர், நிலம் ஆகியவை அளவுக்கு அதிகமாக பயன்படுத்தப்பட்டு அதனால் பிரச்சினைகள் உருவாகின்றன. இந்த பிரச்சினைகளில் எந்த பிரச்சினை மிகவும் முக்கியமானது; எது உடனடியாக தீர்க்கப்பட வேண்டும் என்பதில் கூட கருத்தொற்றுமை எட்டப்படுவதில்லை. எனவே, இந்தியாவின் மிகக் கடுமையான நகர்ப்புற சுற்றுச்சூழல் சவால்கள் எவை என்பதை அனுபவ ஆதாரத்துடன் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது மிகவும் அவசியமாகும். அப்போதுதான் அவை குறித்து கொள்கை வகுப்பாளர்களால் ஆராய முடியும். இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கமே இந்தியாவில் நகரமயமாக்கல் நடைமுறை காரணமாக எழுந்துள்ள சவால்கள் மற்றும் நீடித்தல் திறன் தொடர்பான தெளிவான புரிதலை ஏற்படுத்துவதும், இப்பிரச்சினைக்கு எவ்வாறு தீர்வு காண்பது என்பது குறித்த கொள்கை பரிந்துரைகளை அளிப்பதும்தான். இன்னும் குறிப்பாக கூறவேண்டுமானால் அவை கீழ்க்கண்ட அம்சங்களைக் கொண்டிருக்கும்.

அ) இந்தியா எதிர்கொள்ளும் முக்கியமான நகர்ப்புற சவால்கள் என்னென்ன என்பதை தெளிவாக விளக்குகிறது.

ஆ) இந்த சவால்களின் தீவிரத் தன்மையை விளக்குவதற்கான அனுபவ ஆதாரங்களை வழங்குகிறது.

இ) இந்த சவால்களை சமாளிப்பதற்காக மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகள் மேற்கொள்ள வேண்டிய கொள்கை நடவடிக்கைகள் மற்றும் பிற நடவடிக்கைகள் குறித்து விவாதிக்கிறது.

அந்த சவால்கள் குறித்த விவரம் வருமாறு:

நிலப்பயன்பாடு மற்றும் நிலப்போர்வையில் மாற்றம்

நகர்ப்புற மக்கள் தொகை அதிகரிக்க, அதிகரிக்க பல்வேறு நகர்ப்புற பயன்பாடுகளுக்கான நிலத்தின் தேவையும் அதிகரித்து வருகிறது. நகர்ப்புறமயமாக்கல் காரணமாக காடுகளை அழிக்க வேண்டியதும், பசுமை நிலங்களை பயன்பாடற்று போகச் செய்வதும், ஈர நிலங்களை காயவைப்பதும், விளைநிலங்களை ஆக்கிரமிப்பதும் அவசியமாகிறது. இது ஒரு மிகப்பெரிய சவாலாகும். ஏனெனில், இதனால் பசுமைப் போர்வைகள் குறைக்கப்படுகின்றன; படிம எரிபொருட்களின் பயன்பாடும், பசுமை இல்ல வாயுக்களின் வெளியீடும் அதிகரிக்கின்றன. இதனால் புவி வெப்பநிலை அதிகரிக்கிறது.

திடக்கழிவு உருவாக்கம், சேகரிப்பு மற்றும் மேலாண்மை

இதுதான் நகர்ப்புற மயமாக்கலின் மிகப் பெரிய சவால் ஆகும். ஏனெனில், தெருக்களின் ஓரத்தில் குப்பைகள் பெருமளவில் போடப்படுகின்றன. காலப்போக்கில் அவை அழுகி விடுகின்றன. இதுதான் சுகாதாரக் கேடுகளுக்கான முக்கிய ஆதாரமாக உள்ளது. மேலும், இவ்வாறு உருவாகும் திடக் கழிவுகளை சேகரிப்பதற்கும் அகற்றுவதற்கும் சரியான அமைப்புகள் இல்லை.

மோசமான துப்புறவு

இதுவும் ஒரு பெரிய சவால்தான். ஏனெனில் இன்னும் பெரும்பாலான மக்கள் திறந்த வெளியில்தான் மலம் கழிக்கின்றனர். இதனால் நிலப்பகுதியும் நிலத்தடி நீர் ஆதாரங்களும் மாசுபடுவதற்கு இது ஒரு ஆதாரமாக உள்ளது.

நிலப்பயன்பாடு மற்றும் நிலப் போர்வையில் ஏற்படும் மாற்றங்களால் ஏற்படும் சவால்களின் தீவிரத் தன்மையை விளக்குவதற்கான அனுபவ ஆதாரங்கள்:

இந்தியாவில் பெங்களூர் போன்ற நகரங்களில் நிலப்போர்வை குறைந்து வருவதற்கான ஆதாரங்கள் கிடைத்துள்ளன. நகரமயமாக்கலின் விளைவாக நீர்நிலைகளின் பரப்பு 61% குறைந்து விட்டது. அதுமட்டுமின்றி, 1973ஆம் ஆண்டில் 68% ஆக இருந்த பெங்களூர் மாநகரத்தின் பசுமைப் பரப்பு 2007ஆம் ஆண்டில் 25% ஆக குறைந்துவிட்டது. இதற்கு முக்கிய காரணம் கட்டுமானப் பரப்புகள் அதிகரித்து விட்டதுதான்.

தில்லியிலிருந்து இதே போன்ற ஆதாரங்கள் கிடைத்துள்ளன. தில்லி மாநகரம், குறிப்பாக, மேற்கு, கிழக்கு, தென்மேற்கு ஆகிய பகுதிகள் வேகமாக வளர்ச்சியடைந்து வருகின்றன. விளிம்பு நிலைப் பகுதிகளில் நகரமயமாக்கல் அதிகரித்து வருவதால் வேளாண் நிலங்களின் பரப்பு 17% குறைந்து விட்டது. வரலாறு காணாத அளவுக்கு வேளாண் நிலப்பரப்பு குறைந்ததற்கு முக்கிய காரணம் என்னவென்றால், நகரமயமாக்கல்தான். தில்லியின் நுரையீரல் என்று கருதப்படும் வரம்புப் பகுதிகளின் பரப்பும் குறைந்து விட்டது. சட்டவிரோதமாக மரங்களை வெட்டுதல், மணலை தோண்டி எடுத்தல், கட்டுமானப் பணிகள் ஆகியவை தான் இதற்குக் காரணமாகும்.

திடக்கழிவு மேலாண்மை

இந்திய நகரங்களிலும் மாநகரங்களிலும், சுற்றுச்சூழல் மாசுபடுவதற்கு முக்கியக் காரணமாக இருப்பது திடக்கழிவுகள் தான். 2047ஆம் ஆண்டிற்குள் இந்திய மாநகரங்களில் உருவாகும் திடக் கழிவுகளின் அளவு 5 மடங்கு அதிகரித்து ஆண்டுக்கு 26 கோடி டன் என்ற அளவை எட்டும் என்று எரிசக்தி மற்றும் வள நிறுவனம் மதிப்பிட்டிருக்கிறது. இதன்மூலம் இன்றைய நிலையில் இந்தியாவில் ஆண்டுக்கு 5 கோடி டன் திடக்கழிவு உற்பத்தியாகிறது என்பதை அந்த அமைப்பு சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறது. 2006ம் ஆண்டில் உலக வங்கி நடத்திய ஆய்வில் இந்தியாவில் உருவாகும் கழிவுகளின் அளவு குறைவாகவே, அதாவது ஆண்டுக்கு 3.5 கோடி டன் முதல் 4.5 கோடி டன் வரை, மதிப்பிடப்பட்டிருந்தது. இதை வைத்துப் பார்க்கும்போது இந்தியாவில் நாள்தோறும் 100,000 - 1,20,000 மெட்ரிக் டன் வரை திடக் கழிவுகள் உற்பத்தி செய்யப்படலாம் என மதிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது

திடக்கழிவுகளை மிக மோசமான முறையில் மேலாண்மை செய்வதால் நிலத்தடி நீர் மாசுப்படும் நிலை உருவாகிறது. திரவ கழிவுகள் கலப்பதன் மூலம் நீர்நிலைகள் மாசுப்படுகின்றன. கழிவுகளை கட்டுப்பாடின்றி எரிப்பதால் காற்றும் மாசுபடுகிறது. கழிவுகளை பதப்படுத்துவதில் அறிவியல்பூர்வமற்ற முறைகளை கையாள்வதால் திடக்கழிவு மூலம் சுற்றுச்சூழலுக்கு ஏற்படும் தீமை அதிகரிக்கிறது. இந்திய மாநகரச் சாலைகளில் சேரும் திடக்கழிவுகளில் 30 - 35 விழுக்காடு கழிவுகள் சேகரிக்கப்படுவதில்லை என்று மதிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. அதுமட்டுமின்றி பெரும்பாலான நகரங்களிலும் மாநகரங்களிலும் கழிவு அகற்றும் சேவை என்பது பழங்கால முறைகளிலும் போதிய வசதிகள் இல்லாமலும் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் வகையிலும் உள்ளது. குப்பைகளை சேகரித்தல், பாதுகாப்பற்ற முறையில் அகற்றுதல், போன்றவற்றில் காணப்படும் திறமைக் குறைவுகளின் விளைவாக நாடு முழுவதும் துப்புறவின்மை, அசுத்தமான நீர், கடுமையான சுவாச நோய்கள் மற்றும் எளிதில் பரவும் நோய்கள் ஏற்படுகின்றன.

பெரும்பாலான ஊர்கள் குப்பைகளை திறந்தவெளியில் கொட்டும் நடைமுறையையே பின்பற்றுகின்றன. மும்பையில் 100 விழுக்காடு குப்பையும் திறந்தவெளியில்தான் கொட்டப் படுகிறது. தில்லியில் 94 விழுக்காடு குப்பைகள் திறந்த வெளியில் சேமிக்கப்படுகின்றன. தில்லி, பரிதாபாத், மும்பை, ஜெய்பூர், லக்னோ, லூதியானா, புனே, சூரத் போன்ற நகரங்களில் அதிக அளவில் குப்பைகள் உருவாகின்றன. இந்த நகரங்களில் உருவாகும் குப்பைகளில் 80 விழுக்காட்டிற்கும் கூடுலானவை திறந்தவெளி குப்பை கிடங்குகளில்தான் கொட்டப்படுகின்றன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. துப்புரவு இந்தியாவின் நகர்ப்புறங்களில் திறந்தவெளியில் மலம் கழிப்பது பரவலாகக் காணப்படுகிறது. இந்தியாவிலும் பிற வளரும் நாடுகளிலும் இது சாதாரணமான ஒன்றாகும். இந்தியாவில் பல கோடி நகர்ப்புற வீடுகளில் கழிப்பறை வசதிகள் இல்லை. இதனால் அவர்கள் திறந்த வெளியில் மலம் கழிக்கின்றனர். சில நகர்ப்புற குடும்பங்கள் சமுதாய கழிப்பறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. மேலும் சில குடும்பங்கள் கூட்டுக் கழிப்பறைகளை பயன்படுத்துகின்றன. நகர்ப்புறங்களில் உற்பத்தி செய்யப்படும் மனித கழிவுகளில் 37 விழுக்காட்டிற்கும் அதிகமான அளவு பாதுகாப்பற்ற முறையில் அகற்றப்படுகிறது. இதனால்தான் நாட்டின் ஒட்டுமொத்த உற்பத்தி மதிப்பில் 60 விழுக் காட்டிற்கும் கூடுதலான அளவை பங்களிக்கும் நகர்ப்புற பகுதிகளில் பொது சுகாதாரம் மற்றும் சுற்றுச்சூழலுக்கான செலவு அதிகரிப்பதற்கு இதுவும் ஒரு காரணம் ஆகும். மோசமான துப்புரவு காரணமாக நகர்ப்புற ஏழைகளில் பெண்கள், குழந்தைகள் மற்றும் முதியோருக்கு மோசமான பாதிப்புகள் ஏற்படுகின்றன.

நிலப்பயன்பாடு

நிர்வாகம் வெளிப்படைத் தன்மை சுற்றுச்சூழல் மற்றும் வனத்தை பாதுகாப்பதில் பங்கேற்றல் ஆகியவற்றுக்கான பணிக்குழு ஒன்று கடந்த 2006ம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதத்தில் மத்திய திட்ட ஆணையத்தால் அமைக்கப்பட்டது. இப்பணிக்குழுவின் முக்கிய பரிந்துரைகள்:

  • தேசிய நிலப் பயன்பாட்டு வாரியத்தை மீண்டும் முழு அளவில் செயல்படுத்த மத்திய அரசு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்
  • நாடு முழுவதும் உள்ள நிலம் மற்றும் தண்ணிர் வளங்களை பாதுகாப்பதற்கான நடைமுறை, அவற்றின் பயன்பாட்டை நீடிக்கச் செய்வதற்கான நடைமுறை ஆகியவற்றுக்கு வழிகாட்டும் அளவிலான கொள்கை மற்றும் திட்டங்களை வகுக்கும் பொறுப்பை அந்த அமைப்பிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும்.
  • இத்தகைய நிலம் மற்றும் நீர் பயன்பாட்டிற்கான தேசீய கொள்கை மற்றும் திட்டம் உருவாக்கப்படுவதை முறையான சட்டத்தின் மூலம் கட்டாயமாக்க வேண்டும்.
  • பல்லுயிர் வாழிட பாதுகாப்பு, உள்ளூர் மக்களின் குடியிருப்பு மற்றும் வாழ்வாதாரம் பயன்பாடு, சமுதாய மக்களின் வணிக பயன்பாடு உள்ளிட்ட குறிப்பிட்ட பயன்பாடுகள் தொழில் மற்றும் நகர்ப்புற பயன்பாடுகள் ஆகியவற்றை குறிப்பிட்டு அதற்கான வரைப்படங்களும் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.
  • சூழலியல் பாதுகாப்பு மற்றும் பல்லுயிர் வாழ்நிலையை சார்ந்திருக்கும் உயிரினங்களின் வாழ்வாதார பாதுகாப்பு ஆகியவற்றை உறுதிசெய்ய முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும்.
  • நிலப்பயன்பாட்டை கீழ்க்கண்ட வகைகளில் பிரிக்கும் நோக்கம் கொண்டதாக இந்த கொள்கை அமைய வேண்டும்
  • 'அ' முதல் 'ஈ' வரையிலான பிரிவு நிலங்களை, தொழிற்சாலைகள் கட்டமைப்பு வசதிகள், வணிக மேம்பாடு ஆகியவற்றுக்கு உட்படுத்தக்கூடாது, மாறாக அடிப்படை வாழ்வாதாரத்திற்கும் குடிமக்களுக்கு வளர்ச்சி வசதிகளை செய்து தருவதற்கும் பயன்படுத்த வேண்டும்

அ) தீவிர பல்லுயிர் வாழ்நிலை பாதுகாப்புக்கு மிகவும் அவசியமான பகுதிகள் (உதாரணம் : தற்போதுள்ள பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகள், சமுதாய பாதுகாப்புப் பகுதிகள், உயிர் மண்டல சரணாலயங்கள், சூழலியல் ரீதியாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பகுதிகள்)

ஆ) உள்ளூர் மயமாக்கப்பட்ட பல்லுயிர் வாழ்நிலை பாதுகாப்பு, நீடித்த வேளாண் அமைப்புகள், மாநில, மத்திய உணவு பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கு மிகவும் அவசியமான பகுதிகள்.

இ) நீர் ஒடும் பகுதிகள் நீர்ப்பிடிப்பு பகுதிகள், மண் வளம், கடலோரப் பாதுகாப்பு, மற்றும் பிற பயன்பாடுகளுக்கான (ஆறுகள் உருவாவதற்கான ஆதாரங்கள், ஏரிகளின் நீர்ப்பிடிப்பு பகுதிகள், மாங்ரோ காடுகள், பவழப் பாறைகள், அதிகளவு தண்ணிரை தேக்கி வைக்கும் மற்றும் சேமித்து வைக்கும் திறன் கொண்ட அடர்த்தியான காடுகள், புல்வெளிகள்)

ஈ) இயற்கை வளங்களின் பயன்பாடு மற்றும் தொடர்ந்து வெட்டியெடுப்பதற்கும் கலாச்சார / வாழ்வாதார பாதுகாப்புக்கும் முக்கியமான பகுதிகள். இவற்றில் வளம் ஈர நிலம், கடல், புல்வெளிகள், வேளாண் மற்றும் மேய்ச்சல் நிலங்கள் மற்றும் பிற சூழல் அமைப்புகள் அடங்கும். இவற்றில் பாரம்பரியமாக ஒரு பகுதியில் வாழும் மக்களின் வசிக்கும் மற்றும் வாழ்வாதார தேவைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும்.

உ) மேற்கூறப்பட்ட பகுதிகள் தவிர மற்ற பகுதிகள் இவை தொழிற்சாலைகளுக்கான மூலப் பொருட்களை தயாரிப்பதற்கும், தொழிற்சாலைகளை அமைப்பதற்கும், நகரமயமாக்கலை விரிவுப் படுத்துவதற்கும், கட்டமைப்பு மேம்பாட்டிற்கும், பிற நீர் நில மேம்பாட்டிற்கும் பயன்படுத்தப்படுபவையாக இருக்கலாம்.

ஊ) பல்வேறு வகையான நில, நீர் பயன்பாடுகளை தாண்டி சில இடங்களில் மாநில எல்லைகளைக் கடந்து பல்லுயிர் வாழிட பகுதிகளுக்காக ஒதுக்கப்பட்ட பெரிய அளவிலான சூழல் மண்டலங்கள் இவற்றில் உயிரி மண்டல சரணாலயங்கள் ஆற்றுப்படுகைகள் ஆகியவையும் அடங்கும். தேசிய அளவிலும் மாநில அளவிலும் இந்த பகுதிகள் தெளிவாக பிரித்து வரையறுக்கப்பட வேண்டும். இவற்றை குறிக்கும் வகையிலான நில / நீர் பயன்பாட்டு அட்லஸ் உருவாக்கப்பட வேண்டும்.

எ) நில, நீர்ப் பயன்பாட்டிற்கான தேசிய கொள்கை மற்றும் திட்டம் என்பது இதில் சம்பந்தப்பட்ட பல்வேறு வகையான பங்குதாரர்கள் மற்றும் உரிமைதாரர்களுடன் விரிவான முறையில் கலந்தாலோசனைகள் நடத்தி உருவாக்கப்பட வேண்டும். நுண்ணிய அளவிலும் பெரிய அளவிலும் சமுதாயம் சார்ந்த இயற்கை வள வரைபடம் தயாரிப்பு ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும்.

திடக்கழிவுகள்

திடக்கழிவு மேலாண்மையில் விரும்பத்தக்க அளவிலான சேவை அளவு என்ன என்பதை பரிந்துரைக்க பல்வேறு குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டன. நகரப்பகுதிகளில் உருவாகும் கழிவுகள் முழுவதையும் சேகரித்து முழுமையாக அகற்ற வேண்டும் என்று பல்வேறு குழுக்கள் பரிந்துரைத்துள்ளன. 100 விழுக்காடு குப்பைகளை அகற்ற வேண்டும் என்ற யோசனையை செயல்படுத்துவதற்காக இந்தியாவில் நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கு இது தொடர்பான வழிகாட்டுதல்களை மத்திய வனம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகத்தால் வெளியிடப்பட்ட திடக்கழிவு மேலாண்மை மற்றும் கையாளும் விதிகள் வழங்குகின்றன.

வழிகாட்டி விதிமுறைகள்

அ) மட்கக்கூடிய கழிவுகளை போடுவதற்காக ஒரு தொட்டியும், மறுசுழற்சி செய்யும் கழிவுகளைப் போடுவதற்காக இன்னொரு தொட்டியும் வைத்து கழிவுகளை அதன் ஆதாரத்திலேயே சேகரிப்பதை உறுதி செய்வதன் மூலம் சாலைகளிலும் தெருக்களிலும் குப்பை சேர்வதை தடுத்தல்.

ஆ) முன்கூட்டியே அறிவிக்கப்பட்ட நேர அட்டவணைப்படி ஒவ்வொரு வீட்டிற்கும் தினந்தோறும் சென்று மட்கக்கூடிய மற்றும் மட்காத குப்பைகளை சேகரித்தல்.

இ) அனைத்து நாட்களிலும் அனைத்து குடியிருப்பு மற்றும் வணிகப் பகுதிகளிலும் தெருக் கூட்டுதல்.

ஈ) திறந்த நிலையில் உள்ள திடக்கழிவு குப்பைத் தொட்டிகளை அகற்றிவிட்டு மூடப்பட்ட குப்பைத் தொட்டிகளை வைத்தல்.

உ) குப்பைகளை மூடப்பட்ட ஊர்திகள் மூலம் பாதுகாப்பான முறையில் தினமும் அகற்றுதல்.

ஊ) மட்கக்கூடிய கழிவுகளை சுத்திகரித்தல்.

எ) குப்பை கிடங்குகளுக்குச் செல்லும் குப்பையின் அளவை பெருமளவு குறைத்தல்.

உலக வங்கியில் உள்ள டாசூயெட்அல் நடத்திய ஆய்வின்படி இந்தியாவில் உருவாகும் திடக் கழிவுகளில் சுமார் 55 விழுக்காடு இயற்கை கழிவுகள் என்றும் அவற்றை மட்க வைத்து உரமாக மாற்றலாம் என்றும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். மேலும் 15 விழுக்காடு கழிவுகளை மறுசுழற்சி செய்ய முடியும் என்றும் அவர் தெரிவித்திருக்கிறார். 2012ம் ஆண்டில் சுற்றுச்சூழல் வல்லுநர் கவுசல் இது தொடர்பாக வெளியிட்ட ஆய்வறிக்கையில், வெளிநாடுகளில் உள்ள கழிவிலிருந்து எரிசக்தி தயாரிக்கும் ஆலைகள் திடக்கழிவு மேலாண்மைக்கு பெருமளவில் உதவி செய்கின்றன என்றும் இதன் மூலம் சுற்றுச்சூழலுக்கு குறைந்த அளவே பாதிப்புகள் ஏற்படுகின்றன என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார் . அமெரிக்காவின் மாசாசூசெட்ஸ் நகரில் உள்ள சேமாஸ் (SEMASS) என்ற கழிவிலிருந்து மின்சாரம் தயாரிக்கும் ஆலையை அவர் உதாரணமாக காட்டியிருந்தார். இந்த ஆலையில் ஒவ்வொரு ஆண்டும் 10 லட்சம் டன் திடக்கழிவை பயன்படுத்தி 60 கோடி கிலோவாட் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யப்படுவதாகவும், 40 ஆயிரம் டன் உலோகங்கள் மறுசுழற்சி செய்யப்படுவதாகவும் கவுசல் கூறியிருந்தார். இந்த நடைமுறை மூலம் ஆண்டுதோறும் வெளியாகும் நச்சுக் கழிவுகளின் அளவு அரை கிராமுக்கும் குறைவுதான் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார். இத்தகைய ஆலைகளை அமைப்பது அனைவருக்கும் பயனளிக்கும் ஒன்றாக இருக்கும். இந்த நடைமுறைகளை இந்தியா தீவிரமாக பின்பற்றலாம்.

துப்புரவு ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பில் கையெழுத்திட்டுள்ள நாடுகள் உருவாக்கிய புத்தாயிரமாண்டு வளர்ச்சி இலக்குகளின்படி 2025ம் ஆண்டிற்குள் அனைவருக்கும் மேம்படுத்தப்பட்ட வசதி வழங்கப்பட வேண்டும். இதன் மூலம் சொல்லப்படுவது என்னவென்றால் மேம்படுத்தப்பட்ட துப்புரவு வசதிகள் இல்லாத வீடுகளுக்கு அந்த வசதிகளை செய்து தர வேண்டும் - திறந்த வெளியில் மலம் கழிக்கும் பகுதிகள் இல்லாத நகரங்களை உருவாக்குவதற்காக பொது இடங்களில் முறையான துப்புரவு வசதிகள் செய்யப்பட வேண்டும்.

தேசிய நகர்ப்புற துப்புரவு கொள்கையின் ஒட்டுமொத்த நோக்கம் என்னவென்றால் நகர்ப்புற இந்தியாவை முழுமையான துப்புரவு வசதி கொண்ட சுகாதாரமான வாழ்வதற்கு ஏற்ப நகரங்களும் மாநகரங்களும் கொண்ட நாடாக மாற்றுவதுதான். இந்த கொள்கையின் இலக்குகள் பின்வருமாறு:

அ) விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துதல் மற்றும் மக்களின் போக்கின் மாற்றத்தை உருவாக்குதல்.

ஆ) திறந்தவெளியில் மலம் கழிக்கும் வழக்கம் இல்லாத நகரங்களை உருவாக்குதல். இந்த இலக்கை எட்டுவதற்காக கீழ்க்கண்ட நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ள திட்டமிடப்பட்டிருக்கிறது.

அவற்றின் விவரம்:

1) அனைத்து வீடுகளுக்கும் மனித கழிவுகளை பாதுகாப்பான முறையில் அகற்றுவதற்கான வசதிகள் கொண்ட துப்புரவு வசதிகளை செய்து தருதல்.

2) தனிப்பட்ட முறையில் துப்புரவு வசதிகளை ஏற்படுத்துவதற்கான இடம், பொருளாதாரம் இல்லாத குடும்பங்கள் பயன்படுத்துவதற்காக தேவைப்படும் இடங்களில் சமுதாய கழிப்பறைகளை கட்டுதல்.

3) நகர்ப்புறங்களில் உள்ள பொது சுகாதார வசதிகளை சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகளில் இருந்தும் திறந்த வெளியில் மலம் கழிக்கும் நடைமுறையிலிருந்தும் பாதுகாப்பதற்காக அவற்றை போதிய அளவு அமைப்பதுடன் அவற்றின் பராமரிப்பையும் 100 விழுக்காடு தூய்மையையும் உறுதி செய்தல்.

இ) ஒருங்கிணைந்த மாநகரம் வாரியான துப்புரவு வசதிகளை ஏற்படுத்துதல். நிறுவனங்களை வலுப்படுத்தி, துப்புரவை முதன்மை பணியாக்குதல். துப்புரவை முதன்மைப் பணியாக்குவதற்காக மேற்கொள்ளப்பட வேண்டிய மூன்று நடவடிக்கைகள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

நடவடிக்கைகள்

அ) அனைத்து துறைகளிலும், குறிப்பாக நகர்ப்புற மேலாண்மையில் துப்புரவு சார்ந்த நடவடிக்கைகளை சிந்தித்தல், திட்டமிடுதல், செயல்படுத்துதல், நடவடிக்கைகளை முதன்மைப் பணியாக மாற்றுதல்.

ஆ) துப்புரவு வசதிகளை செய்து தருதல், மற்றும் அதுதொடர்பான திட்டமிடுதல், செயல்படுத்துதல், இயக்கம் மற்றும் பராமரித்தல் ஆகியவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் அளிப்பதற்காக தேசிய மாநில மாநகர மற்றும் உள்ளூர் அமைப்புகளை வலுப்படுத்துதல்.

இ) ஏழை மக்களும் பிற சேவை வழங்கப்படாத குடியிருப்புகளை சேர்ந்தவர்களும், முறையான துப்புரவு வசதிகளை பெறுவதற்கான வாய்ப்புகளை அதிகரித்தல்.

துப்புரவு மற்றும் பாதுகாப்பாக அகற்றுதல்

கழிப்பறைகள் உள்ளிட்ட அனைத்து துப்புரவு வசதிகளிலும் சேரும் மனித கழிவுகள் மற்றும் திரவ கழிவுகள் முழுவதையும் பாதுகாப்பான முறையில் அகற்ற வேண்டும். இந்த இலக்கை எட்ட கீழ்க்கண்ட நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப் படவேண்டும்.

அ) பாதாள சாக்கடை திட்டங்கள் முறையாக செயல்படுவதையும் அவற்றிலிருந்து எங்கெல்லாம் சாத்தியமோ அங்கெல்லாம் வீடுகளுக்கு இணைப்பு அளிக்கப்படுவதையும் உறுதி செய்தல்.

ஆ) எங்கெல்லாம் சாத்தியமோ அங்கெல்லாம் திரவ கழிவுகளை மறுசுழற்சி செய்து அவற்றை குடிநீர் தவிர பிற தேவைகளுக்கு பயன்படுத்துவதை ஊக்குவிக்க வேண்டும்.

இ) கழிவு தொட்டி, கழிப்பறை ஆகியவற்றிலிருந்து சகதி அகற்றப்பட்டு சுத்திகரிக்கப்படுவதை ஊக்குவித்தல்.

ஈ) மனித கழிவுகளால் பொது சுகாதாரத்திற்கும் சுற்றுச்சூழலுக்கும் பாதிப்பு ஏற்படுவதை தடுக்க, அவற்றை சேகரித்து பாதுகாப்பாக அடைத்து வைத்து, சுத்திகரிக்கப்பட்ட பின்னர் அகற்றுவதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

  • அனைத்து துப்புரவு அமைப்புகளிலும் முறையான செயல்பாடு மற்றும் பராமரித்தல்
  • வீடுகளில் உள்ள கழிப்பறைகள், சமுதாயக் கழிப்பறைகள், பொது துப்புரவு வசதிகள் ஆகியவற்றை முறையாக பயன்படுத்துவதுடன் தூய்மைப்படுத்தி பராமரித்தலை ஊக்குவித்தல்.

நீடிக்கத்தக்க துப்புரவு சேவை வழங்கலை மேம்படுத்துவதற்காக நகர்ப்புற உள்ளாட்சி அமைப்புகளை வலுப்படுத்த வேண்டும். துப்புரவு என்பது மாநில அரசின் பட்டியலில் உள்ள துறை என்பதை இந்திய அரசு அங்கீகரித்திருக்கிறது. எனினும் துப்புரவு சார்ந்த திட்டங்களை செயல்படுத்துவதற்கும் பொது சுகாதாரம் மற்றும் சுற்றுச் சூழலை பராமரிப்பதற்கும் வலிமையான உள்ளூர் அமைப்புகளும், பங்குதாரர்களும் தேவை. இந்தியாவின் அனைத்து நகர்ப்புறப் பகுதிகளிலும் சில பொதுவான சக்திகள் உள்ளன என்றபோதிலும் துப்புரவு தட்பவெப்ப நிலை பொருளாதார சமூக மற்றும் அரசியல் அளவீடுகள் ஆகியவை தொடர்பான அம்சங்களும் தடைகளும் ஒரு மாநிலம் அல்லது மாநகரங்களில் நிலவும் சூழலுக்கு பொருந்தாத அசாதாரணமான வாய்ப்புகளும் உள்ளன. எனவே ஒவ்வொரு மாநிலமும் ஒவ்வொரு மாநகரமும் அதற்கேற்ற துப்புரவு திட்டத்தையும் உத்தியையும் வகுக்க வேண்டும். இவ்வாறு வகுக்கப்படும் திட்டங்களும் உத்திகளும் தேசிய கொள்கைக்கு ஒத்துப் போகும் வகையில் இருக்க வேண்டும். சுருக்கமாக கூறவேண்டுமானால், நிலப் பயன்பாடு, நிலப் போர்வை, திடக்கழிவு மேலாண்மை, மாநகரங்களை திறந்தவெளி கழிப்பிடம் இல்லாத பகுதிகளாக உருவாக்க சிறப்பான துப்புரவு மேலாண்மை ஆகியவைதான் இந்தியாவின் நகர்ப்புற சுற்றுச்சூழல் கவலைகள்.

ஆதாரம் :திட்டம் மாத இதழ்

ஆக்கம் : கலா சீதாராம் பூரீதர், பொது விவகார மையம், பெங்களூரு. சுரேந்தர் குமார், வணிகப் பொருளாதாரத் துறை, தில்லி பல்கலைக்கழகம்.

3.16666666667
கருத்தைச் சேர்

(மேற்கண்ட தகவலில் உங்களுக்கு ஏதாவது கருத்துக்கள்/ஆலோசனைகள் இருந்தால், இங்கே பதிவு செய்யவும்)

Enter the word
நெவிகடிஒன்
Back to top