பொருளடக்கத்திற்கு தாண்டவும் | Skip to navigation

Vikaspedia

பகிருங்கள்
கருத்துக்கள்
  • நிலை: திருத்தம் செய்யலாம்

எலும்புகளும் மூட்டுகளும்

எலும்புகளும் மூட்டுகளும் பற்றிய தகவல்கள் இங்கு கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

அறிமுகம்

ஒரு வளர்ந்த மனிதனின் உடலில் 206 எலும்புகள் உள்ளன. எலும்புகளுடன் இணைக்கப்பட்ட தசை நார்கள் சுமார் 700 உள்ளன. இவை இரண்டும் நம் உடலில் 50% எடையைக் கொண்டுள்ளது. எலும்புகள் உடல் பாதுகாப்புக்கும், உடலைத் தாங்கவும் உதவுகின்றன. இரண்டு எலும்புகள் இணையும் இடத்தில் மூட்டு அல்லது ஆர்டிகுலேஷன் தோன்றுகிறது. மூட்டுகள் உடலின் இயக்கத்திற்கு உறுதுணையாய் இருக்கின்றன.

எலும்பு முறிவு

எலும்பு உடைதல் அல்லது கீறலுறுதல் எலும்பு முறிவு எனப்படும். விபத்தினால் எலும்பு முறிவு அல்லது எலும்புகளில் காயம் படுதல் போன்றவை இன்றைய தொழில் வளர்ச்சி பெற்ற நாளில் அதிகரித்துக் கொண்டு வருகிறது. மேலும், உலகமெங்கும் விபத்துக்கள் உயிர்கொல்லி நிகழ்வு களாகியுள்ளன. கி.மு. 14-ம் நூற்றாண்டில், ஹிப்போகிரேட்ஸ் கை, கால்களில் எலும்பு முறிவு சிகிச்சை பற்றி விளக்கினார். இந்தியாவில், இன்றும் பாரம்பரியமாக எலும்பு முறிவிற்குச் சிகிச்சையளிப்பவர்கள் உள்ளனர். எலும்பு முறிவிற்கு நவீனக் காலச் சிகிச்சையும் உள்ளன. இவைகள் அறிவியல் சார்ந்த, நேர்த்தியான சிகிச்சைகளாகும்.

எலும்பு முறிவின் வகைகள்

பச்சைக் கொம்பு முறிவு

இவ்வகை எலும்பு முறிவு குழந்தைகளுக்கு ஏற்படுகிறது. இதில் முறிவு முழுமையற்றதாகவும், கார்டெக்சின் ஒரு பகுதி ஒட்டிய நிலையிலும் காணப்படும்.

மூடிய முறிவு

இவ்வகை முறிவினால் ஏற்படும் இரத்தக் கட்டு வெளியில் காணப்படுவதில்லை.

திறந்த முறிவு

இவ்வகை முறிவினால், ஏற்படும் இரத்தக் கட்டு, திறந்த காயத்தின் வழியாக வெளியில் நன்கு தெளிவாகக் காணப்படும். இது ஒரு மிக மோசமான காயம். இதன் வழியாகக் கேடு விளைவிக்கும் கிருமிகள் உடலிற்குள் நுழையும் அபாயம் உண்டு.

நோய்நிலை (Pathology) முறிவு

மெலிந்த எலும்புகளில் ஏற்படும் ஒரு சிறிய மோதல், இம்முறிவிற்குக் காரணமாகிறது. இது ஹைபர் பாராதைராய்டிசத்தின் விளைவால் ஏற்படுகிறது.

அழுத்த முறிவு

தொடர்ச்சியாக, நீண்ட காலத்திற்கு, எலும்பின் ஓரிடத்தில் ஏற்படும் அழுத்தம், இவ்வகை முறிவிற்குக் காரணமாகும்.

பிறப்பு முறிவு

குழந்தை பிறக்கும் தருவாயில், குழந்தையின் உடலில் ஏற்படும் முறிவு, பிறப்பு முறிவு எனப்படும்.

எலும்பு முறிவு ஏற்படும் விதம்

நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ எலும்பின் மீது ஏற்படும் மோதலே எலும்பு முறிவிற்குக் காரணமாகும். நேரடி மோதலினால், எந்த இடத்தில் மோதல் நடைபெறுகிறதோ அந்த இடத்தில் எலும்பு முறிவு ஏற்படுகிறது. மறைமுக மோதலினால், ஓரிடத்திலிருந்து மற்றொரு இடத்திற்கு, மோதலினால் ஏற்பட்ட அழுத்தம் கடத்தப்பட்டு வேறு இடத்தில் எலும்பு முறிவு ஏற்படுகிறது.

சுழற்சி அல்லது எலும்பின் திருகல்

எலும்பின் மீது ஏற்படும் சுழற்சி சரிவான (Oblique) எலும்பு முறிவை ஏற்படுத்துகிறது. எலும்பு முறிவு எவ்வாறு ஏற்பட்டது என்பதைத் தெரிந்து கொள்வது மிகவும் அவசியம். அதன் மூலம், எலும்பு முறிவுப் பகுதி மேலும் மோசமாகாமல் தடுக்க முடியும். ஒருவர் தென்னை மரத்திலிருந்தோ அல்லது உயரமான கட்டிடத்திலிருந்தோ கீழே விழுந்தால் எலும்புகளில் முறிவு ஏற்படும். இதில் ஏற்படும் எலும்பு முறிவு நேரடியாக ஏற்பட்டது. இதன் பக்க விளைவாக முதுகெலும்புத் தொடரில் ஏற்படும் எலும்பு முறிவு மறைமுக மோதலினால் தோன்றியதாகும்.

முறிந்த எலும்புகள் கூடுதல்

இச்செயலில் மூன்று நிலைகள் உள்ளன.

அவை :

வீங்குதல் நிலை

எலும்பு முறிவு ஏற்பட்ட இடத்தில் உள்ள இரத்தக் குழாய்கள் வெடித்து முறிவடைந்த எலும்புத் துண்டுகளுக்கு இடையே உள்ள இடைவெளியை இரத்தம் நிரப்புகிறது. இந்த இரத்தம் உறைந்து ஹீமடோமாவை ஏற்படுத்துகிறது. இச்செயல் ஒன்று அல்லது இரண்டு நாட்களில் நடைபெறுகிறது. இப்பகுதியில் உள்ள மென்மையான திசுக்கள் வீக்கமடைகின்றன.

சரி செய்தல் நிலை

இந்நிலையில் காலஸ் திசு உருவாகிறது. இத்திசு, முறிந்த எலும்புகளின் முனைகளை, பாலம் போன்று இணைக்கிறது. அதாவது முறிந்த எலும்புகளின் முனைகளில் துகள் சார்ந்த திசுக்கள் சூழ்ந்து கொள்கின்றன. இந்நிலை 8 முதல் 12 வாரங்களுக்கு நடைபெறுகிறது.

மீண்டும் வடிவமைத்தல் நிலை

காலஸ் திசு தோன்றிய பின், மெதுவாக முறிந்த இரு முனைகளும் ஒட்டுகின்றன. இப்பகுதி மெதுவாக அழுத்தத்தைத் தாங்குதல் மற்றும் தசைநார்களுடன் இணைதல் போன்ற செயலில் ஈடுபடுகிறது. இப்பகுதியில் ஏதாவது குறைபாடு இருக்குமேயானால், அது அச்சுவார்த்தல் முறையில் சரி செய்யப்படுகிறது. இந்நிலை 1 வருடம் வரை நீடிக்கிறது.

பயிற்சி முறை சிகிச்சை (Physiotherapy) மற்றும் மறுவாழ்வு

பிசியோதெரபி (பயிற்சி முறை சிகிச்சை) என்னும் துறை, உடற்பயிற்சியின் மூலமாக, செயலிழந்த கை, கால்களை மீண்டும் நன்முறையில் செயல்படச் செய்கிறது. பிசியோதெரபி உடற்பயிற்சிகள், இத்துறையில் பயிற்சி பெற்றவரின் உதவியால், எலும்பு அறுவை சிகிச்சை மருத்துவரின் மேற்பார்வையின் கீழ் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. மூட்டுகள் இறுக்கமடைதல் மற்றும் தசைகளின் இழப்பு போன்றவை எலும்பு முறிவு சிகிச்சையின் இறுதியில் தோன்றும் சில பிரச்சினைகளாகும். இவ்விரு பிரச்சினைகளையும் பிஸியோதெரபி உடற்பயிற்சிகள் மூலம் தீர்க்கலாம்.

மூட்டுகள் நழுவுதல்

மூட்டுகளில் இணைந்துள்ள எலும்புகள், அப்பகுதியிலிருந்து இடம் பெயர்தல் அல்லது நழுவுதலுக்கு மூட்டுகள் நழுவுதல் என்று பெயர். சரியான நிலையில் பொருந்தியுள்ள எலும்புகள் தங்களது நிலையில் மாறுபடுகின்றன. இதற்குப் பல்வேறு காரணிகள், காரணமாகின்றன.

மூட்டு நழுவுதலின் காரணங்கள்

அவை:

  1. கன்ஜெனிட்டல், (பிறவிக்குறைபாடு)
  2. விபத்து,
  3. நோய்,
  4. பக்கவாதம்.

கன்ஜெனிட்டல் என்பது கருவளர்ச்சியின் போது மரபியல் காரணிகளால் எலும்பு வளர்ச்சியில் குறைபாடு ஏற்படுவதாகும். இவைகளுக்கு டெரடோஜெனிக் அல்லது டெரடோலாஜிக் குறைபாடுகள் என்று பெயர்.

விபத்துக்களில் எலும்புகள் மீது நேரடியாக மோதல் ஏற்படுவதினால் மூட்டு நழுவுகிறது. இம்மாதிரியான மூட்டு நழுவுதல், தோளில், முழங்கைகள் மற்றும் இடுப்புப் பகுதியில் ஏற்படுகிறது.

நோயினால் ஏற்படும் மூட்டு நழுவுதல், காசநோய் போன்ற நோய்களினால் ஏற்படுகின்றது. காசநோய், இடுப்பு எலும்புகளைச் சிதைவடையச் செய்யும் போது, அசிட்டாபுலத்திலிருந்து எலும்பு நழுவுகிறது.

பக்கவாதத்தினால் மூட்டு நழுவுதலில் இளம்பிள்ளை வாதத்தினால் தசைகளின் வளர்ச்சி குன்றி அதனால் தசைகளின் ஆற்றல் குறைகிறது. இதுவே மூட்டு நழுவுதலுக்குக் காரணமாகிறது.

ஆர்த்ரிட்டிஸ் : (மூட்டு வலி) மூட்டுப் பகுதியில் உள்ள உறுப்புகள் மற்றும் அமைப்புகள் வீக்கமடைவதனால் மூட்டுவலி ஏற்படுகிறது. இதற்கு சைனோவியம், இரண்டு எலும்புகள் இணையும் பகுதியான ஆர்ட்டிகுலர் பகுதி, மற்றும் காப்சியூல் ஆகிய பகுதிகள் காரணமாகின்றன.

மூட்டு வலிக்குப் பல நோய்க் காரணிகள் உண்டு. அவை: மனநல - உடல்நல நோய்க் காரணி, நோய்த் தொற்றுதல், பல்வேறு நோய்கள் மற்றும் வளர்சிதை மாற்றக் குறைபாடு.

மூட்டுவலியின் வகைகள்

தொற்று நோயினால் உண்டாகும் மூட்டுவலி

ஸ்டெபைஃலோகாக்கல், ஸ்ட்ரெப்டோகாக்கல், கோனாகாக்கல், ருமேட்டிக்காய்ச்சல், பெரியம்மை, சிஃபிலிஸ், கினி புழுக்கள் போன்ற தொற்றுகளினால் மூட்டுவலி ஏற்படுகிறது. இத்தொற்றுகள் மூட்டுகளைச் சிதைவடையச் செய்கின்றன.

ருமேட்டிக் மூட்டுவலி

இது ஒரு பொதுவான நோய். இது நம் உடலில் உள்ள எல்லா இணைப்புத் திசுக்களையும் பாதிக்கிறது. இந்நோய் குறிப்பாக எலும்பு மற்றும் தசைகளின் உறுப்புத் தொகுப்புகளையே அதிகமாகத் தாக்குகிறது. சைனோவியல் உறையின் வீக்கமே இந்நோயின் முக்கிய அறிகுறியாகும். புரியாத ஒரு புதிர் போன்ற ஆன்டிஜெனுக்கு எதிராகத் தோன்றும் நோய் தடுப்பாற்றல், ருமேட்டிக் நோய்க்குக் காரணமாகும்.

ஆஸ்டியோ ஆர்த்ரிட்டிஸ் (ஆஸ்டியோ ஆர்த்ரோஸிஸ்)

இது மூட்டுப்பகுதியில், வீக்கமின்றி, மூட்டுகள் சிதைவதனால் ஏற்படும் மூட்டு வலியாகும். வயதான மூட்டுகளில் உள்ள குருத்தெலும்புகள் பாதிக்கப்படுவதால், சிறிது சிறிதாகத் தீவிரமடையும் ஒரு நோய் ஆகும். தேய்ந்து போன எலும்பு மூட்டுக் குருத்தெலும்புகள் முற்றிலுமாக அரிக்கப்படுகின்றன. இதனால் எலும்புகளின் முனைப்பகுதிகள் ஒன்றையொன்று முட்டி உரசிக் கொள்கின்றன.

வளர்சிதை மாற்றக் குறைபாடு மூட்டுவலி

இது வளர்சிதை மாற்றத்தில் ஏற்படும் குறைபாட்டினால் ஏற்படுகிறது. பிறப்பிலிருந்தே காணப்படும் பியூரைன் (Purine) வளர்சிதை மாற்றக் குறைபாடினால் இது தோன்றுகிறது. இதற்குச் சாதாரணமாக கெளட் (Gout) என்று பெயர்.

சோடியம் யூரேட் படிகங்கள், (யூரிக் அமிலம்) மூட்டுகளின் குருத்தெலும்புப் பகுதியிலும், அதைச் சுற்றியுள்ள திசுக்களிலும், சைனோவியல் உறையின் மீது படிவதால் இந்த மூட்டு வலி தோன்றுகிறது. மூட்டுகளில் வீக்கம், மூட்டுப்பகுதி சிவந்து போதல் போன்றவை இதன் முக்கிய அறிகுறிகளாகும்.

ரிக்கட்ஸ் மற்றும் ஆஸ்டியோ மலேசியா :

இவ்விரு நோய்களும், எலும்புகளின் மீது போதுமான கனிம உப்புகள் சேராமையினால் உண்டாகிறது. நம் உடல் எலும்புகளில் சுமார் 98% கால்சியம் சேமித்து வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆகவே கால்சியம் வளர்சிதை மாற்றத்தில் ஏற்படும் மாற்றத்தினால் எலும்புகளின் அமைப்பிலும் மற்றும் வளர்ச்சியிலும் பெரிய பாதிப்பு ஏற்படுகிறது.

ரிக்கட்ஸ்

உணவில் ஊட்டச்சத்துக்குறைபாடு இருக்குமேயானால், ஊட்டச்சத்து ரிக்கட்ஸ் குறைபாடு என்றழைக்கப்படுகிறது. இந்தியாவில், வறுமைக் கோட்டிற்குக் கீழே வாழும் மக்களிடையே இது பொதுவாகக் காணப்படக் கூடிய குறைபாடாகும். இது வைட்டமின் D குறைபாட்டினால் தோன்றுகிறது. இது, நான்கு வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளிடமே பொதுவாகக் காணப்படுகிறது. வைட்டமின் D, கால்சியம் உறிஞ்சுதல் மற்றும் எலும்புகளில் சேகரித்தல் போன்ற வேலைகளுடன் தொடர்புடையது. வைட்டமின் D மற்றும் கால்சியம் குறைபாடு, எலும்புகளை மிருதுவாக்குகிறது. இந்நோயினால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகள், வளைந்த கால்கள், அல்லது ஒட்டிய முழங்கால்கள், முன்துருத்திய மார்புக் கூடுகள், மணிக்கட்டுகள் அகன்றிருத்தல், உப்பிய வயிறு போன்ற அறிகுறிகளுடன் காணப்படுவர்

ரிக்கட்ஸ் நோயின் முதன்மை தடுப்பு முறையாக, கர்ப்பக் காலத்தில் தாய்க்கு ஊட்டச்சத்து உணவு வழங்குதல், குழந்தை பிறந்தவுடன் வைட்டமின் D கலந்த உணவு அதிகம் கொடுத்தல் போன்றவை தேவை. காட் மற்றும் சுறா மீன்களின் எண்ணெய், வைட்டமின் D அடங்கிய உணவுப் பொருளாகும்.

ஆஸ்டியோ மலேசியா

வயது வந்தவர்கள், வைட்டமின் D குறைபாட்டினால் பாதிக்கப்படும் போது, இந்நோய் ஏற்படுகிறது. எலும்புகளில் வலி மற்றும் எலும்புகள் மெலிவடைதல் போன்றவை இந்நோயின் பண்புகளாகும். இதனால், எலும்புகள் மிக எளிதில் முறிந்து விடும் தன்மையடைகின்றன.

எலும்பு மருத்துவம் (Orthopaedics)

இத்துறை, எலும்பு சம்பந்தப்பட்ட அனைத்துக் குறைபாடுகளையும் களைகிறது. இக்குறைபாடுகள் பிறப்பிலிருந்தோ அல்லது இடையில் தோன்றியதாகவோ இருக்கலாம். பிறப்பிலிருந்தே காணப்படும் குறைபாடுகள் குழந்தை கருவளர்ச்சியின் போது தோன்றியவை. இடையில் தோன்றக்கூடிய குறைபாடுகள், விபத்தின் காரணமாக ஏற்படலாம். இக்குறைபாடுகளைச் சரிசெய்ய, பிஸியோதெரபி, கொம்பு கொடுத்தல், பல்வேறு உபகரணங்களைப் பயன்படுத்துதல், சாந்து வார்த்தல் (மாவுக்கட்டு) மற்றும் ஆப்பு முறையில் இணைத்தல். மயக்க மருந்து கொடுத்துச் சரியான முறையில் எலும்புகளைச் சீரமைத்தல், அறுவை சிகிச்சை மற்றும் நரம்பியல் ஆய்வு போன்ற வழிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

தசைகள் தசைகள் இயற்கையில் சுருங்கி விரியும் தன்மையுடையவை. மத்திய நரம்பு உறுப்பிலிருந்து வரும் தூண்டல்களுக்கு ஏற்ப தசைகள் இயங்குகின்றன. தசைச் செல்கள் உயிரியல் இயந்திரமாகச் செயல்பட்டு வேதி ஆற்றலை இயக்கு ஆற்றலாக மாற்றுகின்றன. குறிப்பாகப் பல்வேறு உறுப்புகளின் அசைவுகள், இதயச்சுருக்கம், இரத்தக் குழல்களின் சுருக்கம் போன்ற பல்வேறு இயக்கச் செயல்களைச் செய்கின்றன. தோராயமாக நம் உடலின் எடையில் 40% தசைகளாகும். இதில் 10% மென்மையான திசுக்களும் இதயத்தசைகளும் அடங்கும்.

ஒரு எலும்புத் தசையின் அமைப்பு

  • ஒரு வரித்தசையில் பல தசை நார்கள் கற்றைகளாக அமைந்துள்ளன. தசைநார்களின் குறுக்கு விட்ட அளவு 10 முதல் 100 மைக்ரான்கள் வரை வேறுபடுகிறது. தசை நார்களின் நீளம் 1 மி.மீ. முதல் 20 மி.மீ. வரை காணப்படுகிறது. ஒவ்வொரு தசை நாரைச் சுற்றியும் சவ்வுப்படலம் காணப்படுகிறது. இதற்கு சார்கோலெம்மா என்று பெயர்.
  • ஒவ்வொரு தசை நாரிலும், 4 முதல் 20 வரை மெல்லிய இழைகள் காணப்படுகின்றன. இவற்றிற்கு மையோஃபைபிரில்கள் என்று பெயர். இவ்விழைகள் ஒன்றுக்கொன்று இணையாக அமைந்துள்ளன. இந்த மையோஃபை பிரில்களின் விட்ட அளவு 1 முதல் 3 மைக்ரான் வரை வேறுபடுகிறது.
  • இந்த இழைகளுக்கிடையே சார்கோபிளாசம் உள்ளது. இந்த மையோஃபைபிரிலின் ஒரு தனி துண்டிற்கு சார்கோமியர் என்று பெயர்.

சார்கோமியரின் அமைப்பு

சார்கோமியரை நுண்ணோக்கி வழியாக உற்று நோக்கினால் அடர்த்தியான (A - கற்றை) மற்றும் அடர்த்தியற்ற கற்றைகள் (I - கற்றை) மாறி மாறி அமைந்திருப்பதைக் காணலாம். A - கற்றையின் மத்தியில் ஒரு குறைவான அடர்த்தியை உடைய பகுதி காணப்படுகிறது. அதற்கு H பகுதி என்று பெயர். I - கற்றை ஒரு 'Z' வடிவக் கோட்டினால் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆகவே, ஒவ்வொரு சார்கோமியரிலும், இரண்டு அடுத்தடுத்த 'Z' கோடுகளுக்கு இடையே வரிசையாக 7 கோடு, I - கற்றை A கற்றை - கற்றை மற்றும் அடுத்த 7 கோடு போன்ற அமைப்புகள் உள்ளன.

எலக்ட்ரான் நுண்ணோக்கியின் உதவிகொண்டு வரித்தசைகளை ஆய்வு செய்தபோது, தொடர்ச்சியாக அமைந்த 2 வகை புரத இழைகள், இத்தசைகளில் அமைந்திருப்பது தெரியவந்துள்ளது. A - கற்றையில், சுருங்கும் தன்மையுடைய 'மையோசின்' என்னும் புரதத்தினாலான தடித்த இழைகளின் தொகுதிகள் காணப்படுகின்றன. இந்த மையோசின் இழைகளின் விட்ட அளவு 110 A° மற்றும் நீளம் 1.5 மைக்ரான். இரண்டாவது தொகுதி நுண் இழைகள், (50 A விட்ட அளவு) A - கற்றையின் நீள் இழைகளைத் தழுவி அமைந்துள்ளன. இரண்டாவது தொகுதி இழைகள் A கற்றையின் மீதும், ஓரளவிற்கு | கற்றையின் மீதும் நீண்டிருக்கின்றன. இக்கற்றைகள் ஆக்டின் என்னும் பொருளினால் ஆனவை. தசைநார்களின் சுருங்கும் செயலில், மையோசின், ஆக்டின், டிரோபோமையோசின் மற்றும் டிரோபோனின் ஆகிய நான்கு முக்கிய புரதங்கள் செயல்படுகின்றன. தசைநார்களின் செயல்களுக்கு தேவையான ஆற்றல் ATP மூலக்கூறுகளிலிருந்து பெறப்படுகிறது.

தசைச்சுருக்கச் செயல்முறை

நகரும் - இழை கருத்துக் கொள்கை (Sliding - Filament hypothesis) ஹான்சன் மற்றும் ஹக்லே ஆகிய இருவரும் (1955) இக்கருத்துக் கொள்கையை வெளியிட்டனர். இவர்களது கருத்தின்படி, தசைகளின் சுருங்கும் அலகில், இருவகை இழைகள் உள்ளன. அவை மையோசின் மற்றும் ஆக்டின் ஆகும். தசை சுருக்கத்தின் போது இவ்விழைகள் ஒன்றன் மீது ஒன்றாக நகர்ந்து செல்கின்றன. தசை சுருக்கத்தின் போதும், நீட்சியின் போதும், A கற்றையின் நீளம் மாறாது இருக்கிறது. மற்றொரு புறத்தில், கற்றையின் நீளம் தசையின் நீளத்திற்கு ஏற்றவாறு மாறுகிறது.

இதன் விளைவாகக் 'Z' கோட்டுப்பகுதிகள் ஒன்றை நோக்கி ஒன்று இழுக்கப்படுகின்றன. இதையடுத்து, அடுத்தடுத்த சார்கோமியர்களும் இழுக்கப்படுகின்றன. இதுவே தசைச் சுருக்கமாகிறது.

தசைச்சுருக்கத்திற்கான ATP ஆற்றல்

ஒரு தசை செயல்பட, ஆற்றல் தேவைப்படுகிறது. இந்த ஆற்றல் ATP மூலக்கூறுகள் பிளவுற்று ADP + P; ஆக மாறுவதனால் வெளியிடப்படுகிறது. தசைகளில் அதிக வேலை நடைபெற்றால், அதிக எண்ணிக்கையிலான ATP மூலக்கூறுகள் பிளவுறுகின்றன. இந்த ஆற்றல் ஆக்டின் இழையின், செயல்படும் இடத்துடன் இணைகிறது.

நரம்பு- தசை சந்திப்பு

தசைநார்கள், மையலினுறை கொண்ட நரம்புகளுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த நரம்புகள் தண்டு வடத்திலிருந்து தோன்றுகின்றன. இந்த நரம்புகள் முடியும் இடத்தில் தசையும், நரம்புகளும் சந்திக்கின்றன. இதற்கு நரம்பு-தசை சந்திப்பு என்று பெயர். நரம்புகள், தசை நாரின் மத்திய பகுதியில் இணைந்துள்ளன. இதனால் நரம்பின் வழியாகத் தசை நார்களுக்கு வரும் செயல்மிகு ஆற்றல், தசைநார்களின் இரு திசைகளிலும் பரவுகிறது. ஒரு நரம்புத்தூண்டல், நரம்பு தசை சந்திப்பை வந்தடையும் போது, அவ்விடத்தில் அசிட்டைல்கொலைன் என்னும் வேதிப்பொருள் வெளியிடப்படுகிறது. இப்பொருள் தசை சுருக்கத்தைத் தூண்டுகிறது.

தசைச் சுருக்கத்தின் துவக்கம்

எலும்புடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள தசைகளின் சுருங்கும் செயல், செயல்மிகு ஆற்றல் தசைநார்களை வந்தடையும் போது துவங்குகிறது. இச்செயல் அப்பகுதியில் மின்தூண்டலைத் தோற்றுவித்துப் பரவச் செய்கிறது. இந்த மின் ஆற்றல், தசை நார்களின் உட்பகுதிகளில் பரவுகிறது. இதனால், சார்கோபிளாஸ்மிக் வலைப்பகுதியிலிருந்து கால்சியம் அயனிகள் விடுவிக்கப்படுகின்றன. இந்தக் கால்சியம் அயனிகள் தசைச் சுருக்கச் செயலுக்கான வேதியியல் செயல்களைத் துவக்குகின்றன. இந்த முழுமையான தசைச் சுருக்கக் கட்டுப்பாட்டுச் செயல்களுக்கு தூண்டல் அடைதல் என்று பெயர்.

தசைச்சுருக்கத்தின் அதிகபட்சத்திறன் : இயல்பான நீளமுடைய தசைகள் செயல்படும் போது, தோன்றும் அதிகபட்ச அழுத்த சக்தி சுமார் - 3.5 கி.கி/ச.செ.மீ. தசைப்பகுதியாகும்.

தசை திறனில் மாற்றம்

நீண்ட ஓய்விற்குப் பின்பு, ஒரு தசையின் சுருக்கம் அதனுடைய முழுத்திறனில் (அதிகபட்ச திறன்) பாதி அளவே இருக்கும். இத்தசைகள், 30-50 தசைத்தூண்டல்களுக்கு பிறகு முழுத்திறனையும் அடைகின்றன. பளுத்தூக்கும் வீரர்கள் எடை தூக்குகையில் இந்த முறையிலேயே தங்களுடைய முழுத்திறனையும் அடைகிறார்கள்.

தசைகளின் குறைந்த அளவு சுருக்கம் மற்றும் ரிக்கர் மார்டிஸ் (Muscle tone - Rigormortis) :

ஓய்வு நிலையில் இருக்கும் போது, சற்றே தூண்டுதல் பெற்று ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு சுருங்கிய நிலையிலேயே தசைகள் காணப்படுகின்றன. இதற்குத் தசைகளின் குறைந்த அளவு சுருக்கம் (Muscle tone) என்று பெயர். எலும்புகளுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள தசைகளின் குறைந்த அளவு சுருக்கம், தண்டுவடத்திலிருந்து வரும் நரம்பு தூண்டல்களினால் நடைபெறுகிறது. இச்செயல், மூளையிலிருந்து வரும் தூண்டல்களினால் ஓரளவு நடைபெறுகிறது. தசை நார்களுக்குள்ளேயே தோன்றும் ஒரு தன்னிச்சையான செயலே, இந்தக் குறைந்த அளவு சுருக்கத்திற்குக் காரணமாகிறது. தசைச்சோர்வு (Muscle Fatigue)

நீண்ட நேரம் வலுவான நிலையில் தசைகள் சுருக்கத்தில் இருந்தால் தசைச் சோர்வு ஏற்படுகிறது. இது தசைகளில் உள்ள கிளைக்கோஜன் குறைவதனாலும் லாக்டிக் அமிலம் அதிகரிப்பதாலும் ஏற்படுகிறது. தசைச்சோர்வு என்பது தசைகள் மேற்கொண்டு சுருங்க இயலாமல் போவது மற்றும் தசை நார்களில் வளர்சிதை மாற்றச் செயல் நடைபெற இயலாது போவதாகும்.

தொடர்ந்த தசை இயக்க குறைவுபடுதலுக்கு நரம்பு-தசை சந்திப்பு வழியே பெறப்படும் தூண்டுதல்களின் தன்மையே காரணம் என ஆய்வுகள் வெளிப்படுத்தியுள்ளன. தசைகளுக்கு இரத்த ஓட்டம் தடைப்படுவதனால், ஒரு வினாடிக்குள் தசைகள் சோர்வடைந்து விடும் என்பது நன்கு தெரிந்த உண்மை . தசைகளுக்கு 0, மற்றும் உணவுப் பொருட்கள் செல்லாததே இதற்குக் காரணமாகும்.

மரண விறைப்பு (Rigor mortis) : ஒருவர் இறந்த பின், பல மணிநேரம் வரை, தசைகள் சுருங்கிய நிலையினை (விறைப்புடன்) அடையும். இதற்கு மரண விறைப்பு என்று பெயர். ATP - மூலக்கூறுகள் நார்களில் இல்லாததே இதற்குக் காரணமாகும். இந்நிலை, செல்லில் உள்ள லைசோசோம்களின் என்ஸைம்கள், தசை நார்களின் புரதங்களை முற்றிலுமாகச் சிதைக்கும் வரை நீடிக்கிறது. இச்செயல் நடைபெற 15-25 மணிநேரத்திற்குள் ஆகின்றது.

தசைப்பிடிப்பு என்பது தசைகள் சிதைவடைவது அல்லது பாதிக்கப் படுவதாகும். ஒரு விபத்தினால் தசை நார்கள் இழுக்கப்பட்டால், தசை நார்கள் பாதிப்பிற்குள்ளாகின்றன. இதற்குத் தசைப்பாதிப்பு என்று பெயர். இப்பாதிப்பு, தசைநார்கள் அதிகபட்ச நீட்சி திறனுக்கு மேலும் இழுக்கப்படும் போது ஏற்படுகிறது. சில சமயங்களில், தசைப்பிடிப்பு, அதிக வேகத்துடன் தசை சுருக்கம் ஏற்படும் போது உண்டாகிறது. வேறு சில சமயங்களில் மீண்டும் மீண்டும் தசை அசைவுகள் நடைபெறுவதால் உண்டாகிறது. ஒரு தசைப்பகுதி, நீண்ட நேரம் அதிக அழுத்தத்துடன் இருக்குமேயானால், அவ்விடத்தில் தசைகளில் ஒரு சிறிய மாற்றம் ஏற்பட்டாலும் தசைப்பிடிப்புத் தோன்றலாம்.

முதுகு வலி அல்லது இடுப்பு வலி, சாதாரணமாகத் தசைப்பிடிப்பினால் ஏற்படும் தொல்லையாகும். இது, நாற்காலியில் சரியான முறையில் அமர்ந்திருக்காவிட்டால் ஏற்படும் தொல்லையாகும். இதனால், நீண்டநேரம் ஒரே நிலையில் அமர்ந்து இருக்கும் போது தசைகள் இறுக்கமடைகின்றன. இந்நிலையிலிருந்து இலேசாக மாறி ஒரு குவளை தண்ணீர் எடுப்பதற்காக நாம் முயலும் போது கூட தசைப்பிடிப்பு ஏற்பட்டு விடலாம். தசை இறுக்க உடற்பயிற்சி மற்றும் சுவாசத் துணையுடன் கூடிய உடற்பயிற்சி (Isometric and Aerobic Exercises) தசைச் சுருக்கத்தின் வகைகள் : தசை சுருக்கத்தில் 2 வகைகள் காணப்படுகின்றன.

ஐசோடானிக் தசைச் சுருக்கம்

இச்சுருக்கத்தில், தசை நுண்ணிழைகளின் நழுவுதலினால் தசைகள் குட்டையாகின்றன. இச்சுருக்கம் சாதாரண அசைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன. அதாவது, முழங்கால்களை மடக்குதல், கை, கால்களைச் சுழற்றுதல் மற்றும் சிரித்தல் போன்றவை.

ஐசோமெட்ரிக் தசைச் சுருக்கம்

இச்சுருக்கத்தில், தசை நுண்ணிழைகள் அதன் அச்சிலிருந்து சக்கரம் போல் சுழலும் போது, தசைகளில் விறைப்புத்தன்மை ஏற்படுகிறது. தசைகள் ஏறத்தாழ ஒரு அசையாத பொருளின் குழிக்குள் இருந்து செயல்படுவதால் தசைகளில் விறைப்புத் தன்மை ஏற்படுகிறது.

ஐசோமெட்ரிக் உடற்பயிற்சியின் போது, ஒரு பெரிய தடைக்கு எதிராகத் தசைகள் குறுகிய தூரம் அசைகின்றன. ஒரு அசையாத பொருளைத் தள்ளும் போதோ அல்லது இழுக்கும் போதோ இம்மாதிரியான தசை அசைவுகள் தோன்றுகின்றன. ஐசோமெட்ரிக் உடற்பயிற்சி பொதுவாகப் பெரிய தசைகளின் வளர்ச்சிக்குச் சிறந்ததாகும். அதே சமயம், ஐசோடானிக் முறையிலான உடற்பயிற்சி இதயத்தசைகளுக்கு பெரிதும் பலனளிப்பதில்லை. ஐசோமெட்ரிக் உடற்பயிற்சி தசைநார்களின் தடிமனையும், அவற்றின் கிளைக்கோஜன் சேமிப்புத் திறனையும் அதிகரிக்கிறது.

உடற்பயிற்சி

தசைகளைப் பயன்படுத்தாமை, தசைகளின் மெலிவிற்கும், தசைகள் இழப்பிற்கும் காரணமாகிறது. பயன்படுத்தாவிட்டால், எந்த உறுப்பும் செயலிழந்துவிடும். ஒழுங்கான முறையான உடற்பயிற்சியினால், தசையின் அளவு, திறன் மற்றும் செயல்படும் காலம் ஆகியவை அதிகரிக்கின்றன. நன்மை மற்றும் தேவைக்கேற்ப உடற்பயிற்சி மாறுபடுகிறது. நடைபயிற்சி மற்றும் வாகனம் ஓட்டுதல் போன்றவை தசைகளின் வலிமைக்கும், நெகிழ்விற்கும் பெரிதும் உதவுகின்றன. மேலும் தசைச்சோர்வுக்கு எதிராகவும் பயன்படுகின்றன. குறிப்பாகத் தசையின் திறன், சுவாசத் துணையுடன் கூடிய உடற்பயிற்சியினால் அதிகரிக்கிறது. ஓடுதல் மற்றும் நீரில் நீந்துதல் போன்ற பயிற்சிகள் சுவாசத் துணையுடன் கூடிய உடற்பயிற்சிகளாகும்.

சுவாசத் துணையுடன் கூடிய உடற்பயிற்சியின் பலன்கள் :

உடற்பயிற்சி, உடல்நலத்திற்கு முக்கிய பங்களிக்கிறது. உடற்பயிற்சி மூன்று வழிகளில் உடல்நலத்தை மேம்படுத்துகிறது. அவை இதயம் மற்றும் நுரையீரலின் செயல்திறனை அதிகரித்தல், மேம்படுத்தப்பட்ட நிலையில் ஓய்வுநிலை தசைச்சுருக்கம் காணப்படுதல், மூட்டுகள் எளிதில் அசையும் தன்மை போன்றவையாகும். இது உடல் பருமனாதலைத் தடுக்கிறது. ஒழுங்கான, முறையான உடற்பயிற்சியினால், தசைகளுக்கு அதிக அளவு இரத்தமும், ஆக்ஸிஜனும் செல்லுகிறது. தொடர்ச்சியான உடற்பயிற்சி, உடலின் வளர்சிதை மாற்றச் செயல்களையும், செரித்தலையும், நரம்பு தசைகள் ஒருங்கிணைப்புச் செயல்களையும் மேம்படுத்துகிறது. இதயத்துடிப்பு நீடிப்பதனால், அதிக இரத்தம் இதயத்திலிருந்து உந்தப்படுகிறது. இரத்தக் குழல்களில் கொலஸ்ட்ரால் சேகரிப்புக் குறைகிறது. நுரையீரல்களும் நன்கு திறமையான முறையில் வாயு பரிமாற்றச் செயலைச் செய்கின்றன. தொடர்ச்சியான கடுமையான உடற்பயிற்சியை மேற்கொண்டால் அதற்கேற்ப இப்பலன்கள் தற்காலிகமாகவோ நிரந்தரமாகவோ இருக்கலாம். சுவாசத் துணையுடன் கூடிய உடற்பயிற்சியைப் பல மணிநேரங்கள் தொடர்ந்தாலும், அதனால் தசைகள் நீட்சியடைவதில்லை. ஆனால் இப்பயிற்சிகள் தசைகளின் தகவமைப்பையும், நிலைத்தன்மையையும் அதிகரிக்கின்றன. நல்ல உடல் நலம் பேணுவதற்கு, ஒவ்வொருவரும் தினசரி 20 நிமிடங்கள் உடற்பயிற்சி செய்தல் வேண்டும். இதன் மூலம் குறைந்த பட்சம் தினசரி 200 கலோரிகள் சக்தி (837 கிலோ ஜூல்கள்) எரிக்கப்பட வேண்டும். மிகக் கடினமான உடற்பயிற்சியை விட, தொடர்ச்சியான சாதாரண உடற்பயிற்சி உடலுக்கு நல்லது.

தொழில்முறை சார்ந்த எடை தூக்கும் பயிற்சியாளரின் தசைகள் பருமனாவதற்கு ஐசோமெட்ரிக் தசைச்சுருக்கமே காரணமாகும். இதில் தசைகள் ஒரு குறிப்பிட்ட அசையா பொருளுடன் ஒட்டிக் கொண்டு தசை சுருக்கத்தில் ஈடுபடுகின்றன. நீடித்த நிலைத்த தன்மைக்கான உடற்பயிற்சிகள் பல்வேறு வகைப்பட்ட தசைத் துலங்கல்களை ஏற்படுத்துகின்றன. ஆகவே ஒருவரின் உடற்பயிற்சியின் நோக்கம் என்ன என்பது மிகவும் அவசியமானது. எடை தூக்கும் உடற்பயிற்சிகள், ஒரு மாரத்தான் ஓட்டப்பந்தயத்திற்கான நீடித்த உழைப்புத் திறனை வழங்காது. அதுபோன்று ஓடுதல் பயிற்சி, தசைகளைப் பெரிதுபடுத்திக் காட்டுவதில்லை. மேலும் உடலுக்கும் பலமூட்டுவதில்லை. ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கிற்காக, ஒரு குறிப்பிட்ட பயிற்சி என்பது மிகவும் அவசியமானது.

மையாஸ்தீனியா கிராவிஸ்

இந்தநோய் 20,000-ல் ஒருவரைத் தாக்குகிறது. இந்நோய் கை, கால்களைச் செயலிழக்கச் செய்கிறது. இதற்கு, நரம்புத் தசை சந்திப்பில் தூண்டல் கடத்தப்படாமையே காரணமாகும். நடை, மெல்லுதல், மூச்சு விடுதல், பேசுதல் போன்ற செயலில் ஈடுபடும் தசைகள் பாதிப்புக் குள்ளாகின்றன. இந்நோயின் முக்கிய அறிகுறி, கண் இமை செயலிழத்தல் ஆகும்

மையாஸ்தீனியா கிராவிஸ் 20-30 வயதிற்குட்பட்ட பெண்களையே அதிகம் தாக்குகிறது. ஆனால் இந்நோய் இளம் வயதினரை எப்பொழுது வேண்டு மானாலும் தாக்கலாம். சுய நோய்த்தடுப்பு அமைப்புக் குறைபாடு நோய் என்றும் இந்நோய் நம்பப்படுகிறது. இதனால், நோயாளியின் உடலில் தவறுதலாக, தசைத் தூண்டுதலுக்குக் காரணமான அசிட்டைல்கொலைன் செயல்பாட்டுக்கு எதிராகத் நோய்த் தடுப்பாற்றல் தோன்றிவிடும். இதனால் ஆன்டிபாடிகள் உற்பத்தி செய்யப் படுகின்றன. இந்த ஆன்டிபாடிகள் தைமஸ் சுரப்பியினால் தோற்றுவிக்கப் படுகின்றன. இந்நோய் தீவிரமடைந்தால், சுவாச உறுப்புகளின் தசைகள் செயலிழந்து இறக்க நேரிடும். இந்த நோயைக் குணப்படுத்த தைமஸ் சுரப்பியை உடலிலிருந்து நீக்க வேண்டும், மேலும் இரத்தத்தைச் சுத்திகரிக்கும் செயலும் செய்யவேண்டும். இதற்கு பிளாஸ்மோஃபீரிசிஸ் என்று பெயர். இதன்மூலம் ஆன்டிபாடிகள் கொல்லப்படுகின்றன. பாதிக்கப்பட்டோரில் சுமார் 10 சதவீதத்தினர் இந்நோயினால் இறக்கின்றனர்.

சுவாசித்தல் சுவாசித்தலில் உடல் வளர்சிதை மாற்றத்திற்கென ஆக்ஸிஜன் செல்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இந்நிகழ்ச்சியின் கழிவுப் பொருளாகக் கார்பன் - டை - ஆக்ஸைடு வெளியேற்றப்படுகிறது. இவ்வகையில் சுவாசித்தலின் முக்கிய பணியானது உடல் செல்களுக்கு தேவையான சக்தியைத் தோற்றுவித்தலாகும். ஆக்ஸிஜனைப் பயன்படுத்தி குளுக்கோஸை வளர்சிதை மாற்றத்தில் சிதைப்பதால் செல்கள் சக்தியைப் பெறுகின்றன. செல்களுக்கு தொடர்ந்து சக்தி தேவை. உடல் செல்களுக்கும் நுரையீரல்களுக்கும் இடையில் ஆக்ஸிஜனையும் கார்பன்-டை -ஆக்ஸைடையும் கடத்துவதற்கெனச் சிறந்த இரத்தச் சுற்று உறுப்புகள் உள்ளன.

நுரையீரல் சுவாசம்

சுவாசத்தில் பின்வரும் பல நிகழ்ச்சிகள் உண்டு.

i. காற்றோட்டம் : ஆக்ஸிஜன் மிகுந்த காற்று நுரையீரலினுள் பெறப்படுகிறது (உட்சுவாசம்). அதன் பின் கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடுடன் வெளியேற்றப்படும்(வெளிச்சுவாசம்).

ii. பரவல் : நுரையீரல்களின் மூச்சுச் சிற்றறைகளிலிருந்து ஆக்ஸிஜன்,இரத்தத் தந்துகிகளினுள் உள்ள இரத்தத்தில் பரவும்.

  1. கடத்துதல் : நுரையீரல் சிரைகளால் ஆக்ஸிஜன் மிகுந்த இரத்தம்இதயத்திற்குச் செல்லுதல்.
  2. 0, பரப்புதல் : பல தமனிகளாலும் தந்துகி வலைப்பின்னல்களாலும் ஆக்ஸிஜன் உடலின் பல செல்களுக்கும் பரப்பப்படும். திசுக்களின் தந்துகிகளிலிருந்து ஆக்ஸிஜன் (குளுக்கோஸ் போன்ற உணவுப் பொருட்களோடு) உடல் செல்களுக்கு பரவும். திசுக்கள், செல்களிலிருந்து கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடு பெறப்படும்.
  3. V. 0,, CO, இடமாற்றம் : இரத்தம், உடல் செல்களிடையே ஆக்ஸிஜன், கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடு இடமாற்றம் பெறும். செல்களினுள் குளுக்கோஸ், ஆக்ஸிஜன் ஓர் சிக்கலான வேதிய நிகழ்ச்சியில் ஈடுபடுகின்றன. இதனால் குளுக்கோஸானது கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடு, நீராக மாறுகிறது. (என்சைமால் ஆக்ஸிகரணம்).

v.CO, கடத்துதல் : இரத்தத்தின் வழியாகக் கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடு கடத்தப்படுகிறது. நுரையீரலில் வெளியேற்றப்படுகிறது. (வெளிச்சுவாசம்)

  1. CO, 0, இடமாற்றம் : கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடு வெளியேறுகையில் மூச்சுச் சிற்றறையில் சுவர்களால் ஆக்ஸிஜன் உள்ளிழுக்கப்படும்.
  2. வெளிச்சுவாசம் : கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடு மிகுந்த காற்று வெளியேறும். சுவாச முறை

மார்பறையில் ஏற்படும் அழுத்த மாற்றங்களால் உட்சுவாசமும் வெளிச்சுவாசமும் ஏற்படும். நமது மார்பறை அனைத்துப் பகுதிகளிலும் அடைக்கப்பட்ட, காற்றுப்புக இயலாத அறை. இதன் முன்புறம் மார்பெலும்பு, பின்புறம் முதுகெலும்புத் தொடர் பக்கங்களில் விலா எலும்புகள் கீழ்ப்புறமாக உதரவிதானம் என அமைக்கப்பட்டுள்ளது. விலா எலும்புகளிடையே வெளிப்புற, உட்புற விலா எலும்பிடைத் தசைகள் உள்ளன. இத்தசைகளின் இயக்கத்தால் மார்பறையின் கொள்ளளவை அதிகரிக்கவும் குறைக்கவும் இயலும். மார்பறையில் அடிப்பரப்பினை உதரவிதானம் மூடியுள்ளது. சுவாசித்தல் நிகழ்ச்சி மார்பறையை விரிவடையச் செய்வதாலும் குறுக்குவதாலும் நடைபெறும்.

உட்சுவாசம் : இந்நிகழ்ச்சியில் புதிய காற்று, நுரையீரல்களுக்குள்ளாக எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது. இது ஓர் செயல்மிகு நிகழ்ச்சி. இந்நிகழ்ச்சியில் வெளிப்புற விலா எலும்பிடைத் தசைகள், உதரவிதானம் பங்கு பெறுகின்றன.

இயல்பான சுவாசத்தின் போது வெளிப்புற விலா எலும்பிடைத் தசைகள் சுருங்குவதால் விலா எலும்புகள் முன்புறத்தில் சற்று மேல்நோக்கி உயருகின்றன. இச்செயலால் மார்பறை பக்கவாட்டிலும் முதுகு - வயிற்றுப்புற வாட்டிலும் பெரிதாகிறது.

வெளிச்சுவாசம் : உட்சுவாசத்தினைத் தொடர்ந்து வெளிச்சுவாசம் நிகழும். இது ஓர் மந்தத்தன்மையுடைய செயல். இந்நிகழ்ச்சியில் காற்று நுரையீரலிலிருந்து வெளியேற்றப்படும். இதற்கென மார்பறையின் கொள்ளளவு குறைக்கப்படும். நுரையீரலினுள் காற்றழுத்தம் அதிகரிக்கும். இச்சுவாசம் பின்வரும் இயக்கங்களால் ஏற்படும்.

  • வெளிச்செல்லும் காற்று
  • மார்பறை சுருங்குதல்
  • உதரவிதானம் தளர்வடைதல்
  • உதரவிதானம் தளர்ச்சியடையும். மேல்நோக்கி உயர்வதால் இயல்பான மேற்குவிந்த அமைப்புத் தோன்றும்.
  • விலா எலும்புகள் உள் விலா எலும்பிடைத் தசைகளின் சுருக்கத்தால் இயல்பான நிலைக்குத் திரும்பும்.

மூச்சுச் சிற்றறையில் வாயு மாற்றம்

நுரையீரல்களைக் காற்று அடைந்தவுடன் வாயு மாற்றம் நிகழும். நுரையீரல் தமனியின் தந்துகிகள் மூச்சுச் சிற்றறையின் சுவரினை ஒட்டியிருப்பதால் எளிதில் வாயு மாற்றம் ஏற்படலாம்.

மிகுதி மிகை அழுத்தத்திலிருந்து குறைவான பகுதியழுத்தமுள்ள பகுதிக்கு ஆக்ஸிஜனும் கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடும் பரவும். இருபுறம் அழுத்தம் சமநிலைப்படும் வரையிலும் பரவல் ஏற்படும். இந்நிகழ்ச்சி ஓர் எளிய இயல்பு செயலாகும். இதற்கென ஆற்றலுடன் சுரத்தல், கடத்துதல் போன்றவை தேவையில்லை.

வளிமண்டலத்தில் ஆக்ஸிஜன் அழுத்தம் அதிகம். அவ்வழுத்தம் 20 - 25% (Po, 140 மிமி Hg) எனும் அளவிலும் கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடு மிகக்குறைவாக 0.04% அளவிலும் உள்ளது.

மூச்சுச் சிற்றறையில் Po, (ஆக்ஸிஜன் பகுதி அழுத்தம்) 100 மி.மீ. Hg அளவிலும் சிரைகளின் இரத்தத்தில் 40 மி.மீ. Hg எனும் அளவிலுமாக அமைந்திருக்கும். அவ்வழுத்த வேறுபாட்டால் 0, இடம் பெயரலாம். சிரைகளின் இரத்தத்தில் Co, பகுதியழுத்தம் 46 மி.மீ. Hg எனும் அளவிலும் அதே வேளையில் மூச்சுச் சிற்றறையினுள் 6 மி.மீ. Hg (0, ன் 1/10 பகுதி) எனும் அளவிலுமிருக்கும். இவ்வேறுபாட்டால் Co, வெளியேறும். இவ்வெளியேற்றத்தின் வேகம் 0, னை விட 20 மடங்குகள் இருக்கும்.

சுவாசக் கட்டுப்பாடு

மூளையின் முகுளத்தில் ஓர் சுவாசக் கட்டுப்பாட்டு மையம் உள்ளது. இதில் தனித்தனியே உட்சுவாச, வெளிச்சுவாச மையங்கள் உள்ளன. இம்மையங்களின் நரம்பு செல் ஆக்ஸான்கள் பிரினிக் நரம்புகள் (Phrenic nerves) வழியாக உதரவிதானத்திற்குச் செல்கின்றன. இந்நரம்பிழைகள் உள், வெளி எலும்பிடைத் தசைகளுக்கு அடுத்தடுத்துத் தூண்டுதல்களைக் கடத்துகின்றன. மூச்சுச் சிற்றறைகளின் சுவற்றில் இவற்றிற்கு உணர்வுப் பகுதிகள் உண்டு. இவை சுவாசச் சிற்றறைச் சுவற்றின் மீள் விசையை உணரக்கூடியவை.

மூச்சுச் சிற்றறைகளின் சுவர்கள் உட்சுவாசத்தில் நன்கு விரிவடையும். அதனை உணர்ந்த உணர்பகுதிகள் முகுளத்திலுள்ள வெளிச்சுவாசப் பகுதிக்கு வேகஸ் நரம்பின் வழியே தூண்டுதல்களை அனுப்புகின்றன. இதனால் உட்சுவாசம் நிறுத்தப்படும். இவ்வகைத் தொடர் நிகழ்ச்சிக்கு ஹெரிங் - புரூயர் செயல் (Herring Breuer reflex) என்று பெயர்.

மேலும், முகுளத்தில் ஓர் மூச்சொழுங்குப் பகுதி உண்டு. இப்பகுதி மூளையின் சுவாச மையத்துடன் தொடர்பு கொண்டுள்ளது. இவ்வகையில் சீரான ஒத்திசைப்பு இயக்கம் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. உட்சுவாசத்தின் போது சுவாச மையத்தின் உட்சுவாசக் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதியானது மூச்சொழுங்குப் (Pneumotaxic) பகுதிக்கு உணர்வுகளை அனுப்பும். இதன் தொடர்ச்சியாகத் தூண்டப்பட்ட மூச்சொழுங்குப் பகுதி உணர்வுகளைச் சுவாச மையத்தின் வெளிச்சுவாசக் கட்டுப்பாட்டு மையத்திற்கு அனுப்பி விடும். வெளிச்சுவாச மையம் இயங்கத் துவங்கும். இதனால் உட்சுவாச மையத்தின் பணி தானாகவே தடைப்படும். இவ்வகையில் சுவாசச் சீரியக்கம் மூளையின் மையங்களால் இயக்கப்படுகிறது.

நியூமோனியா (Pneumonia) சளிக்காய்ச்சல்

நுரையீரல்கள் நோய்த் தொற்றினால் வீங்கிய நிலையடைதலே நியுமோனியா எனப்படும். இந்நோயானது வைரசுகள் அல்லது பாக்டீரியங்களால் தோன்றும். வைரஸ் நியுமோனியாவானது அடினோ வைரஸ், சுவாசச் செல்லிணைப்பு வைரஸ் அல்லது காக்சாகி வைரஸ்களால் ஏற்படும். பாக்டீரிய நியுமோனியாவானது நியூமோகாக்கல் நியுமோனியா எனும் பாக்டீரியங்களால் ஏற்படும். மைக்கோபிளாஸ்மா எனும் நுண்ணுயிரிகளும் நியுமோனியாவைத் தோற்றுவிக்கலாம். (மைக்கோபிளாஸ்மா என்பது ஓர் பாக்டீரியத்திற்கும் வைரஸிற்கும் இடைப்பட்ட உயிரி)

தானறிகுறிகள் : மஞ்சள், பச்சை நிறச் சளியும் சில வேளைகளில் இரத்தமும் சளி வழியே வெளிப்படுதல் ஏற்படும். மேலும் காய்ச்சல், நடுக்கம், மூச்சுத்திணறல், இருமல் போன்றவை தோன்றும்.

சிகிச்சை : நோயுண்டாக்கிய நுண்ணுயிரியைப் பொறுத்து மருந்து சிகிச்சை அமையும். பொதுவாக நுண்ணுயிரெதிரி (Antibiotic) அல்லது பூஞ்சைக் கொல்லி (Antifungal) மருந்துகள் பயன்பாட்டில் உள்ளன. காய்ச்சலைக் குறைக்க ஆஸ்பிரின் அல்லது பாரசிட்டமால் பயன்படும். ஆக்ஸிஜன் அளித்தல் அல்லது செயற்கை சுவாசம் சிலவேளைகளில் தேவைப்படலாம்.

காசநோய் (Tuberculosis) TB

இந்நோயானது மைக்கோபாக்டீரியம் டியூபர்குலோசிஸ் எனும் பாக்டீரியத்தால் மனிதனில் தோன்றும் தொற்றுநோயாகும். ஒரு காலத்தில் உலகம் முழுவதும் அதிக அளவில் பரவியிருந்த கொல்லும் நோயாகும். ஹெச்.ஐ.வி. பாதிப்பு உள்ளவர்களை இந்நோய் விரைவில் தொற்றிக் கொள்ளும்.

காரணங்கள் : இந்நோய் விரைவில் தொற்றிக் கொள்ளும். நோயுற்ற ஒருவரால் காற்றில் தெளிக்கப்படலாம். உட்சுவாசத்தில், நுரையீரலினுள் நுழையும் பாக்டீரியங்கள் இனப்பெருக்கமடைந்து திரள்கின்றன. பலருக்கு நோய்த்தடுப்புத் திறன் நோய்த் தொற்றினைத் தடுத்து விடலாம். இந்நோய்த் தொற்று குடல், எலும்புகள், சிறுநீரகங்கள் போன்ற உறுப்புகளையும் பாதிக்கலாம்.

தானறிகுறிகள் : முக்கிய அறிகுறி இருமலும் நெஞ்சுவலியுமாகும். சில வேளைகளில் இரத்தம் வெளிப்படலாம். நெஞ்சுவலி, மூச்சுத் திணறல், காய்ச்சல், இரவில் வியர்த்தல், பசியின்மை, எடைக்குறைதல் போன்றவை ஏற்படும். நுரையீரலுக்கு வெளியே நீர்ப்பொருள் தங்க நேரிடலாம்.

மார்புச்சளி நோய் (Bronchitis)

மூச்சுக் குழாயினை நுரையீரல்களுடன் இணைக்கும் மூச்சுக் கிளைக் குழல்களின் சுவற்றில் வீக்கம் தோன்றும். இதனால் இருமலும் சளி தோன்றுதலும் ஏற்படும். இந்நோயில் இரண்டு வகைகளுண்டு. தீவிர மார்புச்சளி நோய் திடீரெனத் தோன்றிச் சிறிது காலம் பாதிக்கும். முற்றிய மார்புச் சளிநோய், தொடர்ந்து நீடித்துப் பல ஆண்டுகள் பாதிக்கலாம். இவை இரண்டு வகைகளும் புகை பிடிப்பவர்களிலும் அதிக அளவில் காற்று மாசுபடுதல் உள்ள இடங்களில் வாழ்பவர்களிலும் அதிகமாகக் காணப்படுகிறது.

தீவிர மார்புச் சளி நோய்

வைரஸ்கள் அல்லது காற்றின் மாசுபடுதலால் தோன்றும். பாக்டீரியங்களாலும் தோன்றலாம். குளிர்காலங்களில் பாதிப்பு அதிகமிருக்கும். புகைபிடிப்பவர்கள், சிறு குழந்தைகள், வயதானவர்கள், நுரையீரல் நோயுடையவர்கள் எளிதில் பாதிக்கப்படுவர்.

முற்றிய மார்புச்சளி நோய் : குறைந்தது மூன்று மாதகாலமாவது இருமலும் சளியும் தோன்றும். இந்நோயில் மூச்சுப் பாதைகள் குறுகலடைந்து அடைப்புகள் ஏற்படும். எம்பைசீமா எனப்படும் நுரையீரல் வீக்கநோயுடன் இந்நோய் இணைந்திருக்கும். இதற்கு முற்றிய நுரையீரல் பாதைத் தடைநோய் (Chronic obstructive lung disease - COLD) என்று பெயர்.

காரணங்கள் : காற்றின் மாசுக்கேடு, புகைபிடித்தல் போன்றவை. இந்நோயில் சளி தோன்றி மூச்சுப் பாதைகள் அடைபடும்.

குருதிச் சுழற்சி நமது உடலில் உள்ள அனைத்துச் செல்களுக்கும் தொடர்ந்து உணவுப் பொருட்கள் தேவை. செல்களில் விரைவான வளர்சிதை மாற்றங்கள் நடைபெறுவதால் அங்கு தோன்றும் கழிவுப் பொருட்களை வெளியேற்றுதலும் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது. உடலின் பெரும்பாலான செல்கள் உடலினுள் உணவு நுழையும் இடமான உணவுப்பாதை அல்லது கழிவு நீக்கு இடமான சிறுநீரகங்களுக்கு அருகில் இருப்பதில்லை . எனவே உடலின் அனைத்துப் பகுதிகளுக்கும் தொடர்பினை ஏற்படுத்தும் வகையில் இதயம், இரத்தக் குழாய்கள், இரத்தம் போன்றவை அமைந்துள்ளன. இதயத்தின் இயக்கத்தால் இரத்தத்தைக் கடத்தும் இரத்தக் குழாய்களின் மூலம் உணவும் கழிவுப்பொருட்களும் கடத்துதல் பெறுகின்றன.

இதயம் இரத்தம் ஓடுதலுக்கான விசையியக்கக் கருவியாகும். இவ்வுறுப்பு உடலின் பல பகுதிகளிலுமிருந்து சிரைகளின் மூலம் இரத்தத்தைப் பெறும். குறிப்பாக மேல், கீழ் பெருஞ்சிரைகள் மற்றும் நுரையீரல் சிரைகள் இதயத்தை நோக்கி இரத்தத்தைச் செலுத்துகின்றன. இவ்விதம் இதயத்தின் வலது ஏட்ரிய அறை ஆக்ஸிஜன் நீக்கப்பட்ட இரத்தத்தையும் இடது ஏட்ரிய அறை நுரையீரலிலிருந்து ஆக்ஸிஜன் பெற்ற இரத்தத்தையும் பெறும். இரு ஏட்ரிய அறைகளும் சுருங்கும் வேளையில் முறையே இரத்தம் வலது, இடது வென்ட்ரிக்கிள்களை அடையும். வலது வென்ட்ரிக்கிள்களிலிருந்து நுரையீரல் முக்கிய தமனி இரத்தத்தை ஆக்ஸிஜன் பெறுவதற்கென நுரையீரல்களுக்கு எடுத்துச் செல்லும். இடது வென்ட்ரிக்கிளிலிருந்து ஓர் பெருந்தமனி தோன்றியுள்ளது. இத்தமனியிலிருந்து கோரோனரி தமனிகளும் (Coronary arteries) உடல் சுற்றுக்கான தமனிகளும் தோன்றியுள்ளன.

வலது ஏட்ரியத்திலிருந்து வலது வென்ட்ரிக்கிளுக்கு இரத்தம் இறங்குவதை மூவிதழ் வால்வு (Tricuspid valve) கட்டுப்படுத்தும். இதே போன்று ஈரிதழ் வால்வு அல்லது மைட்ரல் வால்வு (Bicuspid or mitral valve) இடதுபுற அறைகளுக் கிடையே இரத்தம் இறங்குவதைக் கட்டுப்படுத்தும். நுரையீரல் தமனி, பெருந்தமனி ஆகிய குழல்களினுள் இரத்தம் நுழைவதைப் பிறை சந்திர வால்வுகள் பராமரிக்கும்.

இதய இயக்கத்தூண்டல் தோன்றலும் பரவுதலும்

இதயத்தின் விசையியக்கம் இதயத் தசைகளால் ஏற்படும். இத்தசைகளின் சுருங்குதலும் விரிவடைதலும் ஓர் சீர் இயக்கமாகக் குறிப்பிட்ட படிநிலைகளில் நடைபெறும். இத்தகைய இயக்கத்திற்கென சைனு-ஆரிக்குலார் கணு (SA node), ஏட்ரியோ- வென்ட்ரிகுலார் கணு (AV node), ஹிஸ்சின் கற்றை, புர்கின்ஜி இழைகள் போன்ற அமைப்புகள் இதயத்தில் உள்ளன.

SA கணுவானது வலது ஏட்ரியத்தின் மேல்புறப் பக்கச்சுவரில் அமைந்துள்ளது. இது ஓர் சிறிய பட்டை வடிவில் தசை நாரினால் அமைக்கப் பட்டிருக்கும். இதன் அளவு 1.5 செ.மீ. X 3 மி.மீ. ஆகும். இத்தசை நார்கள் ஆரிக்கிளின் சுவர்த்தசைகளுடன் நன்கு இணைந்தவை. இக்கணு மின் தூண்டுதல்களைத் தோற்றுவிக்கும் திறனுடையது. இத்தூண்டல் திறன் ஆரிக்கிள் முழுவதும் பரவ இயலும். இப்பரவலின் வேகம் 0.3 மீ/செகண்டு ஆகும். SA கணுவின் தூண்டுதல் AV கணுவிற்குப் பரவும். AV கணுவிலிருந்து தூண்டுதல்கள் ஹிஸ்சின் கற்றை, புர்கிஞ்ஜி இழைகள் ஆகியவற்றிற்குப் பரவும். தூண்டுதல் கடத்தும் இதயத் தசை இழைகள் வென்ட்ரிக்கிளின் சுவர் முழுவதும் பரவியுள்ளன. AV கணு மற்றும் பிற இழைகளில் தூண்டுதல் கடத்துதலில் கால் வித்தியாசங்கள் ஏற்படும்.

இதய இயக்கச் சுழற்சி :

ஓர் துவக்க இதயத்துடிப்புத் தோன்றி படிப்படியாகப் பல நிகழ்ச்சிகளின் பின் மீண்டும் இதயத் துடிப்பின் துவக்கம் தோன்றுதல் ஓர் இதய இயக்கச் சுழற்சியாகும். இச்சுழற்சியில் இதயம் சுருங்குதல் சிஸ்டோல் எனப்படும். இதயத் தளர்ச்சியானது டையஸ்டோல் ஆகும். ஓர் இதயத் துடிப்பு என்பது ஓர் சிஸ்டோல், ஓர் டையஸ்டோல் உள்ளடக்கியது ஆகும்.

ஏட்ரிய சிஸ்டோல்

மேல், கீழ் பெருஞ்சிரைகள், இதயத் தசை, சைனஸ் (Coronary sinus) குழல்கள் தொடர்ந்து இரத்தத்தை வலது ஏட்ரியத்தினுள் கொட்டுகின்றன. அதே வேளையில் இடது ஏட்ரியம் நான்கு நுரையீரல் சிரைகளால் இரத்தத்தைப் பெறுகிறது. ஏட்ரியத்திலிருந்து வென்டிரிக்கிள்களுக்கு 70% இரத்தம் தானாகவே மந்த நிலையில் கீழிறங்கலாம். எஞ்சிய 30% வென்ட்ரிக்கிளினுள் ஏட்ரிய அறை சுருங்குதலால் திணிக்கப்படும்.

வென்ட்ரிக்கிள்கள் நிரம்புதல்

ஏட்ரியங்களுக்கும் வென்ட்ரிக்கிள் அறைகளுக்கும் இடையே உள்ள வால்வுகள் திறப்பதால் இரத்தம் கீழிறங்கும். இதனால் வென்ட்ரிக்கிள்கள் மூன்றில் இரு பங்கு நிரம்பும். எஞ்சிய இடம் ஏட்ரிய சுருக்கத்தால் நிரப்பப்படும்.

வென்ட்ரிக்குலார் சிஸ்டோல்

ஏட்ரிய சிஸ்டோல் முடிந்தவுடன் SA கணுவின் தூண்டல் AV கணுவினையும் பிற நார் அமைப்புகளையும் அடைந்து விடுகிறது. இதனால் வென்ட்ரிக்கிள்களின் சுவர் சுருங்கும். இவ்விதம் வென்ட்ரிக்குலார் அழுத்தம் தோன்றும். இவ்வழுத்த விசையால் இரத்தம், அரை சந்திர வால்வுகளைத் திறக்கச் செய்து உரிய தமனிகளினுள் பாய்ந்து நுழையும்.

வென்ட்ரிக்குலார் டையஸ்டோல்

வென்ட்ரிக்கிள்கள் சுருங்கி இரத்தம் வெளியேறியவுடன் இரத்த அழுத்தம் குறைவுபடும். அரைச்சந்திர வால்வுகள் மூடப்பட்டு ஏட்ரிய வால்வுகள் திறக்கும். அடுத்த இதய இயக்கச் சுழற்சி துவங்கும்.

இதய ஒலிகள்

ஸ்டெதெஸ்கோப்பினால் நாம் உணரும் இதய ஒலியானது இதய வால்வுகளின் இயக்கத்தால் ஏற்படுவதாகும். ஒலிகள் ஓர் சீரான முறையில் தோன்றுகின்றன. முதல் ஒலி உரத்ததாகவும் (லப்) நீண்ட நேரத்திற்குமாக (0.16 - 0.9 செகண்டுகள்) இருக்கும். இவ்வொலி வென்ட்ரிக்குலார் சிஸ்டோல் நிலையில் ஏட்ரியோ - வென்ட்ரிக்குலார் வால்வுகள் மூடுவதால் ஏற்படும். இரண்டாவது ஒலி (டப்) சற்று குறுகிய காலமே இருக்கும். (0.10 செகண்டு). இவ்வொலியானது, வென்ட்ரிக்குலார் சிஸ்டோலின் முடிவில் அரைச்சந்திர வால்வுகள் மூடுவதால் ஏற்படும். இதயம் நிமிடத்திற்கு 72-80 முறைகள் துடிக்கும். வென்ட்ரிக்குலார் சிஸ்டோலால் தமனிகளில் இரத்தம் குதித்து ஓடும். இதற்கு ஏட்ரிய நாடித்துடிப்பு (arterial pulse) என்று பெயர். இதனை மணிக்கட்டில் உணரலாம். இத்துடிப்பானது இதயத்துடிப்பிற்கு இணையானது.

இதயச் சுவர் இரத்தக் குழாயும் அதன் முக்கியத்துவமும்

இரு முக்கிய இதயச் சுவர்த் தமனிகள் (Coronary arteries) உண்டு . அவை இடது, வலது பக்கக் குழாய்களாகும். இடது தமனியானது இடது குழல் தமனி, இடது கீழிறங்குத் தமனி என இரு கிளைகளைக் கொண்டுள்ளது. வலது இடது இதயச் சுவர்த் தமனிகளின் கிளைகள் இதயத் தசைகளினுள் நுழைந்துள்ளன. இவை மேலும் பல நுண்ணிய தமனிகளைத் தோற்றுவித்து இதயத் தசைக்கு ஆக்ஸிஜன் மிகுந்த இரத்தத்தை அளிக்கின்றன. ஆக்ஸிஜன் நீக்கப்பட்ட இரத்தம் இதயத் தசைச் சிரைகளை அடையும். பின் அந்த இரத்தம் வலது ஏட்ரிய அறையில் கொட்டப்படும்.

இதயத் தசை இரத்தக் குழல்கள் பாதிப்படைந்தால் அல்லது அக்குழல்கள் சுருங்கினால் இதயத்தமனி நோய் (Coronary artery diseases - CAD) ஏற்படும் தமனிகளில் இரத்த ஓட்டம் குறைவதால் இதயத் தசைகள் பாதிப்படையும். மாரடைப்பு, மார்பு வலி போன்ற குறைபாடுகள் ஏற்படும். தற்காலத்திய வாழ்க்கை முறை மாற்றங்களால் உலகின் பல பகுதிகளிலும் மக்களில் பலர் இதய நோய்களால் பாதிப்படைந்துள்ளனர்.

இதயத் தசை நசிவுறல் நோய் (Myocardial infarction)

இது ஓர் இதயத்தசைத் தமனி நோயாகும். இந்நோய் இதயத் தசைகளுக்கு செல்லும் தமனிக் குழல்கள் அடைபடுவதால் தோன்றும். இதனால் மிகக் கடுமையான நெஞ்சு வலி ஏற்படும். இந்நோயில் இதயத்தசையின் ஒரு பகுதி இறந்து விடுகிறது.

காரணங்கள் : இதயத் தசைத் தமனிகளின் அடைப்பால் இந்நோய் ஏற்படும். இவ்வடைப்பு அல்லது குழல் குறுக்கம் உட்சுவற்றில் கொலஸ்டிரால் போன்ற கொழுப்புப் பொருட்கள் படிவதால் ஏற்படும். இப்படிவுகளால் கீறல் ஏற்பட்டுக் குழாயினுள் இரத்தக் கசிவும் ஏற்படலாம். கசிந்த இரத்தத்தின் உறைந்த துணுக்கு குழலை அடைத்தால் இதயத் தசைகளுக்கு இரத்த ஓட்டம் தடைப்படும்.

மார்பு வலியும் இதய இயக்க நிறுத்தமும் ஏற்படலாம்.

தானறிகுறிகள் :

  1. மிகக் கடுமையான நெஞ்சு வலி. இவ்வலி கழுத்து, இடது கைக்கும் பரவலாம்.
  2. வியர்த்தல்,
  3. மூச்சுத் திணறல்,
  4. வயிற்றுக் குமட்டல், வாந்தி.
  5. மரணம் பற்றிய படபடப்பு.

5-ல் ஒருவருக்கு இந்நோயில் நெஞ்சுவலி தோன்றுவதில்லை. ஆனால் மயக்கம், வியர்த்தல், தோல் வெளுப்பு போன்றவை நேரிடலாம். இதற்கு ''அமைதியான இதயத் தசை நசிவுறல்” என்று பெயர். இத்தன்மை சர்க்கரை வியாதியுடையவர்கள், மிகை இரத்த அழுத்தம் உள்ளவர்களில் தோன்றும்.

நோய் வாய்ப்புக் காரணிகள்

புகைப்பிடிப்பவர்களுக்கு இதயத்தசை நசிவுறல் நோயும் அதனால் மரணமும் நேரிடுவதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம்.

மிகை இரத்த அழுத்தம் ஓர் வாய்ப்புக் காரணி. இரத்த அழுத்த அளவைப் பொறுத்துப் பாதிப்பு அமையும்.

30% உடல் எடை அதிகம் உள்ளவர்களுக்குத் தமனிக் குழல் அடைப்பும், இதயத் தசைக் குழல் நோய்களும் தோன்றும் வாய்ப்புண்டு. இரத்தத்தில் கொலஸ்ட்ராலின் அளவு கூடுதல். அதிகக் கொழுப்பு உணவு உட்கொள்ளுதல்.

உடலுக்குப் போதிய உடற்பயிற்சி இல்லாதிருத்தல்.

தீவிர மார்பு வலி (Angina pectoris)

ஆன்ஜைனா எனும் மார்பு வலியில் மார்பை அழுத்துவது போன்ற கடுமையான வலி ஏற்படும். இவ்வலி இதயத் தசைகளுக்கு இரத்த ஓட்டம் குறைந்து ஆக்ஸிஜன் கிடைத்தலில் குறைபாடு ஏற்படுவதால் தோன்றும். இவ்வலி திடீரெனத் தோன்றும். மார்பு இறுக்கமாகத் தோன்றும் வலியானது மார்பு அழுத்தப்படுவது போன்று அமையும். 30 நிமிடங்கள் வரை இவ்வலி நீடிக்கலாம்.

காரணங்கள்

  1. குழாயடைப்பு போன்ற காரணங்களால் இதயத் தசைகளுக்கு இரத்த ஓட்டம் குறைவுபடுதல்.
  2. மிக மோசமான இரத்தச் சோகையினால் இரத்தத்தின் ஆக்ஸிஜன் தூக்கிச் செல்லும் திறன் குறைதல்.
  3. பாலி சைத்தீமியா நோயினால் இரத்தச் சிவப்பு அணுக்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும். இதனால் இரத்தத்தின் அடர்வு அதிகரித்து இதயத் தசைகளுக்கு செல்லும் இரத்த ஓட்ட வேகம் குறையும்.
  4. தைராக்சின் சுரப்பு அதிகரித்தால், அதற்கு தைரடாக்சிகோசிஸ் என்று பெயர். இந்நோயில் இதய இயக்கம் தீவிரமடையும். இதயச் சுவர் இரத்த ஓட்டம் அதற்கு ஈடு செய்யாது. இதனால் தீவிர மார்புவலி தோன்றும்.

ஆஞ்சியோகிராம் (Angiogram) இதயக்குழலடைப்பு படத்தோற்றம்

X - கதிர் செலுத்தி இதயத்தசை இரத்தக் குழாய்களைப் படமாகத் தோற்றுவித்தலே ஆஞ்சியோகிராமாகும். இப்படத்தால் குழல் அடைப்புகளைக் கண்டுபிடிக்கலாம். சாதாரணக் கதிர்ப் படப்பிடிப்பில் அடைப்புகள் தெரிவதில்லை. இப்படம் பதிவு செய்கையில் கால் பகுதியின் தொடைத் தமனியின் வழியாக ஓர் குழல் செலுத்தப்பட்டு இதயத் தசைத் தமனி வரை அக்குழல் நீடிக்கும். பிறகு ஓர் நிறச் சாயம் செலுத்தப்பட்டு X- கதிர்ப் படங்கள் எடுக்கப்படுகின்றன. இச்செய்முறையில் வலி தோன்றுவதில்லை.

இதயத்தசை இரத்தக் குழலடைப்பு நீக்கம் (Coronary Angioplasty)

இச்செய்முறையால் இதயத் தசை இரத்தக் குழல்களின் அடைப்பு நீக்கப்படும். இதற்கென பலூன் உட்செலுத்திக் குழல் பயன்படுத்தப்படும். ஓர் உணர்வுறுப்பு மயக்க மருந்து (local anaesthesia) கொடுத்த நிலையில் ஓர் பாதை காட்டுக் கம்பியானது தொடைத் தமனி வழியே இதயத் தசைத் தமனி வரை செலுத்தப்படும். பிறகு பலூன் உட்செலுத்திக் குழாய் அதனையொட்டிச் செலுத்தப்படும். அடைப்பு உள்ள இடத்தில் பலூன், காற்றினால் நிரப்பப்படும். இதனால் அடைப்பு நீங்கும். அதன் பின் குழாய்க்கு ஆதரவாக ஒர் சுருள் கம்பியை (Stent) அங்கு நிறுத்தி வைக்கலாம். இச்சுருள் அத்தமனியை நன்கு விரிந்திருக்கச் செய்யும்

இதயத்தசை இரத்தக்குழல் மாற்றுப்பாதை அறுவை சிகிச்சை (Coronary bypass surgery)

இச்சிகிச்சையால் அடைப்புள்ள பகுதி இரத்த ஓட்டத்தில் தவிர்க்கப் படுகிறது. இதய இயக்கம் நிறுத்தப்பட்டு அறுவை சிகிச்சை மேற்கொள்ளப்படும். அவ்வேளையில் சுவாச - இரத்த ஓட்டப் பணியை இதய நுரையீரல் கருவி (Heart - lung machine) மேற்கொள்ளும். உடலின் வேறொரு பகுதியில் பெற்ற இரத்தக் குழலால் அடைப்புள்ள பகுதிக்கு மாற்றாகப் புதிய பாதை அமைக்கப்பட்டு இரத்த ஓட்டம் சீராக்கப்படும்.

இதய இரத்தக் குழல் அடைப்பு (Atherosclerosis)

இக்குறைபாட்டில் தமனிகள் குறுகலடையும். தமனிகளின் உட்புற சுவற்றில் படிவுகள் ஏற்படும். இப்படிவுகள் இரத்தத்திலுள்ள கொழுப்புப் பொருட்களால் ஏற்படும். இதனால் இரத்த ஓட்டம் பாதிப்படையும். மேலும் இந்நிலையில் இரத்தக் கட்டிகள் எளிதில் தோன்றலாம். (thrombus) இவை இரத்த ஓட்டத்தில் நகர்ந்து செல்லக் கூடியவை. (embolus) இவ்வகை பாதிப்புகள் ஆண்களுக்கு அதிகம் தோன்றும். பெண்களுக்கு ஈஸ்டிரோஜன் ஹார்மோன் ஓர் இயற்கைப் பாதுகாப்பு அளிக்கும்.

காரணங்கள் : குழல் அடைப்பிற்குக் கொழுப்பும் எண்ணெய்களும் கலந்த ஆத்ரோமா எனும் பொருள் முக்கிய காரணமாகும். மேலும், மடிந்த செல்கள், நார்த் திசுக்கள், இரத்த பிளேட்லெட்டுக்கள், கொலஸ்ட்ரால், கால்சியம் போன்றவைகளும் இப்பாதிப்பினை ஏற்படுத்தலாம்.

நோய் வாய்ப்புக் காரணிகள் : புகை பிடித்தல், மிகை இரத்த அழுத்தம், ஈஸ்டிரோஜன் இல்லாதிருத்தல் (ஆண்கள்), உடல் பருமன், உடற்பயிற்சியின்மை, சர்க்கரை நோய், போராளி மனப்பான்மை, போன்றவை இக்குறைபாட்டின் வாய்ப்புக் காரணிகள். இக்குறைபாட்டால் பக்கவாதம் (Stroke) மாரடைப்பு போன்றவை ஏற்படலாம்.

இதயத் தூண்டல் அடைப்பு (Heart block)

இதய இயக்கத்திற்கான மின் தூண்டுதல் தடைப்படுவதால் இந்நிலை தோன்றும். இந்நிலையில் மின் தூண்டுதல் சைனு ஆரிக்குலார் கணுவில் தோன்றி முறையாக இதயத் தசைகளை அடைவதில்லை. முழு அடைப்பில் தூண்டுதல் முற்றிலுமாகத் தசைகளை அடையாது.

இதய எதிரொலி வரைபடம் (Echo cardiography)

நுண் ஒலி அலைவுகளை உட்செலுத்தி இதயத்தின் உள்ளமைப்பினைப் படமாகத் தோற்றுவித்தலே இதய எதிரொலி வரைபடம் எனப்படும். இச்சோதனையில் ஓர் நுண் ஒலி தோற்றுவிக்கும் கருவி மார்பில் இதயப் பகுதியின் மேல் வைக்கப்பட்டு, நுண் ஒலி அலைவுகள் உட்செலுத்தப்படும். உணவுக் குழலினுள் செலுத்தியும் சோதனை செய்யலாம்.

இதய வால்வுகள்

இதய அறைகளுக்கிடையேயும், இரத்தக் குழாய்களினுள்ளும் துல்லியமாக இரத்தத்தைச் செலுத்த இதய வால்வுகள் பயன்படும். வால்வுகள் மென்மையான உறுப்புகள். இவை இரத்தம் செல்லவேண்டிய திசையில் முறையாகச் செல்வதை உறுதி செய்கின்றன. இதயச் செயல்திறமை வால்வுகளின் செயலைச் சார்ந்துள்ளது.

இதய வால்வுகள் திறந்து மூடுவதே இதய ஒலியாகத் தோன்றும். வால்வானது குறுகலானால் (Stenisis) இதயம் மிகக் கடுமையாக இயங்கி இரத்தத்தைச் செலுத்த வேண்டியிருக்கும். வால்வு செயல்குறைவால் இரத்தம் பின்னேறலாம். இக்குறைபாடுகளால் இதய ஒலியில் முணுமுணுப்புகள் தோன்றும். இதனை மருத்துவர்கள் அடையாளம் காண்பர்.

ருமாட்டிக் இதய நோய் (Rheumatic heart disease - RHD)

ருமாட்டிக் இதய நோய் உலகம் முழுவதும் பரவியுள்ளது. இந்நோய் உடலின் ஆற்றலுக்குக் கேடு விளைவிக்கக் கூடியது. இந்நோயானது காய்ச்சலை ஏற்படுத்தும். தொண்டைப் பகுதியில் ஸ்டிரெப்டோகாக்கல் பாக்டீரியங்கள் தாக்குவதால் இந்நோய் தோன்றும். இந்நோயால் ஒருவரின் நோய் தடுப்புத் தன்மை அவரது உடல் திசுக்களில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். இந்நோயின் அறிகுறிகளாகக் காய்ச்சல், உடல்வலி, மூட்டுகளில் வீக்கம் போன்றவை ஏற்படும். மேலும் இதய வால்வுகள் பாதிப்படையலாம்.

இதயக் குழல் நோய் தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு (Intensive Coronary Care Unit)

கொடிய இதய நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்குச் சிகிச்சையளிப்பதற் கென நகர்ப்புறங்களில் உள்ள பெரிய மருத்துவ மனைகள் அனைத்திலும் தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவு உள்ளது. அந்நோயாளிகளைத் தொடர்ந்து கண்காணிக்க வேண்டும். இதற்கெனப் பலவகை முன்னேற்றமடைந்த புதிய கருவிகள் உள்ளன. சுவாசத்திற்கென செயற்கை சுவாசக் கருவிகள் அங்கு உண்டு. உடல் திரவத்தின் உப்பு, சர்க்கரை அளவு, அகச்சிரை ஊசியின் மூலம் பாதுகாக்கப்படும். இதே போன்று தேவையான உணவுப் பொருட்களையும் அளிக்கலாம். ஓர் உட்செலுத்திக் குழலின் உதவியால் சிறுநீர் சேகரிக்கப்படும். தானியங்கி இரத்த அழுத்தமானியால் இரத்த அழுத்தம் பதிவு செய்யப்படும். இதயத் துடிப்பு மற்றும் சீர் இயக்கம், ECG கருவியால் பதிவு செய்யப்படும். இத்தகைய கண்காணிப்புகளின் வரைபடங்கள், கட்டுப்பாட்டு மையத்திற்கு தொடர்ந்து அனுப்பப்படும். பாதிப்புகள் இருப்பின் அபாய மணி ஒலிக்கும். உடனடிக் கவனிப்பும் கிடைக்கும்.

இரத்த அழுத்தம்

முக்கிய தமனிகளின் வழியே இரத்தம் ஓடும் போது அத்தமனிகளின் சுவற்றில் தோன்றும் அழுத்தமே இரத்த அழுத்தம் எனப்படும். உடற்பயிற்சி, மன அழுத்தம், உறக்கம் போன்ற தன்மைகளைப் பொறுத்து இதய இயக்கமும் இரத்த அழுத்தமும் மாறுபடும்.

இருவகை இரத்த அழுத்தங்கள் உண்டு. வென்டிரிக்கிள் அறைச்சுவர் சுருங்குவதாலும் பெருந்தமனியினுள் இரத்தம் பாய்ந்து செல்வதாலும், தோன்றும் அழுத்தம் சிஸ்டாலிக் அழுத்தம் (Systolic Pressure) எனப்படும். வென்ட்ரிக்கிள் களின் சுவர்த் தளர்ச்சியடையும் வேளையில் தமனிகளின் சுவரில் தோன்றும் அழுத்தம் டையஸ்டாலிக் அழுத்தம் (Diastolic Pressure) எனப்படும். சிறு தமனிகள் இரத்த ஓட்டத்திற்கு வழங்கும் தடை மற்றும் இதய இயக்கப் பளு ஆகியவற்றின் அளவீடாக இரத்த அழுத்தம் அமையும். ஒவ்வொரு இதயத் துடிப்பின் போதும் தமனிகளில் தோன்றும் அழுத்த அலைக்கு நாடித்துடிப்பு என்று பெயர்.

இரத்த அழுத்தத்தினை ஸ்பிக்மோமானோமீட்டர் (Sphygmomanometer) எனும் கருவியால் அளவீடு செய்கிறோம். உடல் நலமுடைய ஒருவரின் இரத்த அழுத்தம் 120/80 மி.மீ. மெர்க்குரி (Hg) என்றிருக்கும் (120 mm Hg - சிஸ்டோலிக், 80 mm Hg - டையஸ்டோலிக்). வயதினைப் பொறுத்து மாறுபடும் இரத்த அழுத்தம் 60 வயதில் 130/90 mm Hg என்றிருக்கும். இரத்த அழுத்தம் இயல்பு நிலையை விட "சிஸ்டாலிக் அழுத்தம்" 160 mm Hg டையஸ்டாலிக் அழுத்தம் 95 mm Hg ஆகிய அளவுகளிலோ அல்லது அதற்கு அதிகமாகவோ இருப்பின் அத்தன்மை ''மிகையழுத்தம்' எனப்படும் இயல்பு அழுத்தத்திற்கும் குறைவானது ''குறையழுத்தம்” எனப்படும்.

தீவிர மிகையழுத்தம் (Intensive hypertension)

மிகையழுத்தம் தொடர்ந்திருப்பின் இதயம் மற்றும் இரத்தக் குழாய்களின் செயற்பளு அதிகரிக்கும். இதனால் பக்கவாதம் (அல்லது) வீழ்தாக்கு (Stroke) வாய்ப்பு அதிகரிக்கும். மேலும் மாரடைப்பு, இதயத் தசைக்குழல் நோய், மிகை இரத்த அழுத்தம், சிறுநீரகப் பாதிப்பு, விழித்திரை நோய் (Retinopathy) போன்ற குறைபாடுகளும் ஏற்படும்.

காரணங்கள் : உடல் பருமன் அதிகரிப்பால் மிகை இரத்த அழுத்தம் ஏற்படும். உணவில் உப்பு அதிகரிப்பு, மது அருந்துதல், புகை பிடித்தல் போன்ற காரணங்களாலும் இரத்த அழுத்தம் அதிகமாகும்.

தடுப்பு முறைகள் : மது அருந்துதல், புகை பிடித்தலைத் தவிர்த்தல் வேண்டும். உடல் பருமன் அதிகமுள்ளவர்கள் உணவைக் கட்டுப்படுத்துதல் உடற்பயிற்சி போன்ற காரணங்களால் எடையைக் கட்டுப்படுத்தலாம். விலங்கு வழி கொழுப்பு உணவுகளை பால், கிரீம், பாலாடை, மாமிசம், முட்டைகள்) குறைவாக உட்கொள்ளுதல் வேண்டும். உப்பு உட்கொள்ளுதலைக் குறைத்துக் கொள்ளலாம்.

இதய மாற்று அறுவைச் சிகிச்சை

இச்சிகிச்சையில் ஒருவரின் பழுதடைந்த இதயத்தினை நீக்கிவிட்டு மூளை இறப்புடைய ஒருவரின் இதயத்தினை மாற்றிப் பொருத்தலாம். விலங்குகளில் இதய மாற்று அறுவைச் சிகிச்சை, 1959-ம் ஆண்டில் மேற்கொள்ளப்பட்டது. மனிதனில் முதன் முதலாக இதய மாற்று அறுவைச் சிகிச்சையினைப் பேரா. கிறிஸ்டியான் பெர்னார்டு, தென் ஆப்பிரிக்காவில் 1967-ல் செய்தார்.

இதய மாற்று அறுவைச் சிகிச்சையில் கட்டுப்பாடுகள்

  • இதயக் கொடையாளி உரிய நேரத்தில் கிடைத்தால் மட்டுமே இச்சிகிச்சையினை மேற்கொள்ள இயலும்.
  • பொருத்திய இதயத்தினை உடல் பெற்றுக்கொள்ள மறுத்து விட்டால் (நோய் தடைக்காப்பால் பாதிப்பு) வேறொரு இதயம் பொருத்துவது தவிர வேறு வழியில்லை.
  • கொடையாளி மூளை இறப்புப் பெற்று விட்டார் எனத் தீர்மானிப்பது. மூளை இறப்புப் பெற்றவரின் இதயத்துடிப்பு நிற்பதற்கு முன்பே இதயத்தினை வெளியிலெடுத்து நோயாளியின் உடலில் பொருத்துதல் வேண்டும்.
  • இதன் அடிப்படையிலேயே இச்சிகிச்சையின் வெற்றி அமைந்திருக்கும். மூளை இறப்பு ஏற்பட்டதைத் தீர்மானித்து உரிய சான்றிதழை மருத்துவர் அளிக்க வேண்டும்.

இதய - நுரையீரல் செயல் தூண்டல் :

  • இதயத்துடிப்பு நின்றுவிட்ட ஒருவருக்கு உடனடியாக மார்புப் பகுதியில் இதயத்திற்கு மேல் அழுத்திப் பிசைந்து, வாயின் மேல் வாய் வைத்துச் சுவாசத் தூண்டல் செய்வதை இதய - நுரையீரல் செயல் தூண்டல் என்கிறோம்.
  • மூன்று, நான்கு நிமிடங்களுக்கு மேல் மூளைக்குச் செல்லும் இரத்த ஓட்டத் தடை ஏற்பட்டால் மூளையில் நிலையான பாதிப்புகள் ஏற்படும். எனவே, மூளைக்குச் செல்லும் இரத்த ஓட்டத்தினை விரைவில் நடைபெறச் செய்தல் தேவை.

நாடித்துடிப்பு

  • ஓர் சீரான முறையில் தமனியின் சுவர் சுருங்கி விரிந்து இரத்தம் செல்லுதலே நாடித்துடிப்பு எனப்படும்.
  • இத்துடிப்பினை அதன் வேகம், சீர் இயக்கம் துடிப்பின் விசை ஆகியவற்றை அறிந்து விளக்கலாம்.
  • குறிப்பிட்ட காலநேரத்தில் (15-20 செகண்டுகள்) ஏற்படும் நாடித்துடிப்பின் எண்ணிக்கையைக் கணக்கிட்டுப் பின் அதனை ஒரு நிமிடத்திற்கான துடிப்புகளாகக் கணிக்கலாம். நாடித் துடிப்பானது பொதுவாக இதயத் துடிப்பின் எண்ணிக்கையைப் பிரதிபலிக்கும். எண்ணிக்கை, ஓய்வு நிலை, உடற்செயல்கள் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து மாறுபடும்.
  • முறையற்ற நாடித்துடிப்புகள் இதயக் குறைபாட்டினைக் குறிக்கும். நாடித் துடிப்பு வலுவிழந்து மிகக் குறைவாக இருப்பின் இதயச் செயலிழப்பு, அதிர்ச்சி, அல்லது இரத்தச் சுழற்சியில் பாதிப்பு போன்ற காரணங்களை உணர்த்துவிக்கும். கால்களில் துடிப்பின்மை இரத்த புற உடற்சுழற்சி குறைப்பாட்டு நோயால் தோன்றலாம்.

ஆதாரம் : தமிழ்நாடு ஆசிரியர் கல்வியியல் ஆராய்ச்சி மையம்

Filed under:
3.04166666667
கருத்தைச் சேர்

(மேற்கண்ட தகவலில் உங்களுக்கு ஏதாவது கருத்துக்கள்/ஆலோசனைகள் இருந்தால், இங்கே பதிவு செய்யவும்)

Enter the word
நெவிகடிஒன்
Back to top