உலக அளவில் முதல் இலக்கிய வடிவமாக அறியப்படுவது நாட்டுப்புற இலக்கியமாகும். எழுத்து கண்டறியப்படுவதற்கு முன்பாக மக்கள் தங்களது அனைத்து விதமான வாழ்வியல் சிந்தனைகளை நாட்டுப்புற இலக்கிய வடிவில் அடுத்த தலைமுறைக்குச் சொல்லி வந்தனர். அவையே பிற்காலங்களில் இலக்கியமாக பதிவு செய்யபட்டன. நாட்டுப்புற இலக்கியம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பரப்பின் அல்லது சமூகத்தின் அடித்தட்டு மக்களின் வாய்மொழி மரபில் உருவாகி, தலைமுறை தலைமுறையாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு வரும் இலக்கிய வடிவமாகும். இது எழுதப்படாத, ஆனால் மக்களின் பேச்சு வழக்கில் உயிரோட்டமாக இருக்கும் ஒரு கலைப் பொக்கிஷம். நாட்டுப்புற இலக்கியம் வெறும் பொழுதுபோக்கு அம்சம் மட்டுமல்ல; அது ஒரு சமூகத்தின் வரலாறு, பண்பாடு, நம்பிக்கைகள், விழுமியங்கள் மற்றும் வாழ்க்கை முறைகளை உள்ளடக்கிய ஒரு களஞ்சியம். நாட்டுப்புற இலக்கியம் - பிரிவுகள் நாட்டுப்புற இலக்கியம் இரண்டு பிரிவுகளாக பகுக்கப்பட்டுள்ளது. ஒன்று வாய்மொழி இலக்கியம் இரண்டு நிகழ்த்துக்கலைகள். நாட்டுப்புற இலக்கியத்தின் தனித்துவமான பண்புகளில் முதன்மையானது அதன் வாய்மொழிப் இலக்கியம். எழுத்து வடிவம் பெறுவதற்கு முன்பிருந்தே, கதைகள், பாடல்கள், பழமொழிகள், விடுகதைகள் போன்ற பல்வேறு வடிவங்களில் இது மக்களின் நினைவில் நிலைத்து, வாய்வழியாகப் பரவி வந்துள்ளது. இதனால், காலத்திற்கேற்பவும், இடத்திற்கேற்பவும் சிறுசிறு மாற்றங்கள் அடைவது இதன் இயல்பாகும். நாட்டுப்புற இலக்கியம் - முக்கியத்துவம் நாட்டுப்புற இலக்கியத்தின் உள்ளடக்கம் மிகவும் பன்முகத்தன்மை கொண்டது. எளிய மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை, விவசாயம், தொழில், பண்டிகைகள், சடங்குகள், உறவுகள், காதல், வீரம், நீதி, நகைச்சுவை எனப் பல்வேறு கருப்பொருள்களை இது தொடுகிறது. புராணக் கதைகள், இதிகாசக் கதைகள் நாட்டுப்புற மக்களின் பார்வையில் மறுஉருவாக்கம் பெற்று, அவர்களின் நம்பிக்கைகளையும், தத்துவங்களையும் பிரதிபலிக்கின்றன. நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் மக்களின் உணர்வுகளின் நேரடி வெளிப்பாடாகத் திகழ்கின்றன. தாலாட்டுப் பாடல்கள் குழந்தைகளின் உலகை இனிமையாக்குகிறது; வேலைப்பாடல்கள் களைப்பை மறக்கடிக்கச் செய்கிறது; ஒப்பாரிப் பாடல்கள் துயரத்தைப் பகிர்ந்து கொள்கிறது; பண்டிகைப் பாடல்கள் மகிழ்ச்சியையும், கொண்டாட்டத்தையும் கூட்டுகிறது. இப்பாடல்கள் எளிய சொற்களில், இயல்பான சந்தத்தில் அமைந்திருப்பது இதன் சிறப்பாகும். நாட்டுப்புறக் கதைகள் வெறும் பொழுதுபோக்கு அம்சமாக மட்டுமல்லாமல், நீதி போதனைகளையும், வாழ்க்கை நெறிகளையும் எளிய முறையில் கற்பிக்கின்றன. பேய், பிசாசு கதைகள் மக்களின் அச்சத்தையும், நம்பிக்கையையும் வெளிப்படுத்துகின்றன; வீரக் கதைகள் தைரியத்தையும், நாட்டுப்பற்றையும் ஊட்டுகின்றன; நகைச்சுவைக் கதைகள் சிரிக்கவும், சிந்திக்கவும் வைக்கின்றன. பழமொழிகள் மற்றும் விடுகதைகள் நாட்டுப்புற மக்களின் அறிவையும், அனுபவத்தையும் சுருக்கமாக வெளிப்படுத்தும் கூர்மையான மொழி விளையாட்டுக்கள். பழமொழிகள் ஒரு சமூகத்தின் நீண்டகால அனுபவத்தில் இருந்து பெறப்பட்ட ஞானத்தை ஒரு சிறிய வாக்கியத்தில் அடக்கியுள்ளன. விடுகதைகள் சிந்தனைத் திறனை வளர்க்கின்றன. நாட்டுப்புற இலக்கியம் பெரும்பாலும் சமூகப் பிணைப்பை வலுப்படுத்துகிறது. திருவிழாக்கள், கொண்டாட்டங்கள், மற்றும் பிற சமூகக் கூடல்களில் பாடப்படும் பாடல்களும், சொல்லப்படும் கதைகளும் மக்களை ஒன்றிணைக்கின்றன. இது ஒரு சமூகத்தின் கூட்டு நினைவுகளையும், அடையாளத்தையும் பாதுகாக்கிறது. இருப்பினும், நவீன ஊடகங்களின் வருகை மற்றும் வாழ்க்கை முறை மாற்றங்களால் நாட்டுப்புற இலக்கியம் சில சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. வாய்மொழிப் பாரம்பரியம் குறைந்து வருவது, இளைய தலைமுறையினர் இதன் மீது குறைவான ஆர்வம் காட்டுவது போன்ற காரணங்களால் பல நாட்டுப்புறக் கலை வடிவங்கள் அழிவின் விளிம்பில் உள்ளன. ஆகவே, நாட்டுப்புற இலக்கியத்தைப் பாதுகாப்பதும், ஆவணப்படுத்துவதும் மிகவும் முக்கியம். இது வெறும் இலக்கியப் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாப்பது மட்டுமல்ல; ஒரு சமூகத்தின் ஆத்மாவை, அதன் தனித்துவமான அடையாளத்தைப் பாதுகாக்கும் முயற்சியாகும். நாட்டுப்புற இலக்கிய ஆய்வுகள் மேலும் ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும். பாடத்திட்டங்களில் நாட்டுப்புற இலக்கியத்திற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும். நவீன தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி நாட்டுப்புறக் கதைகள், பாடல்கள், மற்றும் பிற வடிவங்களை ஆவணப்படுத்தி, பரவலாக்க வேண்டும். நாட்டுப்புற இலக்கியம் என்பது மண்ணின் மணம் கமழும், மக்களின் இதயத்துடிப்பை எதிரொலிக்கும் ஒரு விலைமதிப்பற்ற கலைச் செல்வமாகும். இது ஒரு சமூகத்தின் பண்பாட்டுப் பெருமையையும், வரலாற்று அடையாளத்தையும் தாங்கி நிற்கும் உயிருள்ள பாரம்பரியம். இதனைப் பாதுகாப்பதும், போற்றுவதும் நமது கடமையாகும். நாட்டுப்புறவியல் விளக்கம் Folklore என்ற ஆங்கிலச் சொல்லுக்கு இணையான தமிழ்ச் சொல் நாட்டுப்புறவியல் ஆகும். இது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் அல்லது குழுவின் பாரம்பரியக் கூறுகளை, குறிப்பாக வாய்மொழி மரபுகள், பழக்கவழக்கங்கள், நம்பிக்கைகள், கலைகள் மற்றும் பொருள்சார் கலாச்சாரம் ஆகியவற்றை ஆய்வு செய்யும் கல்வித்துறை. இதனை நாட்டார் வழக்காற்றியல் என்றும் அழைக்கும் வழக்கம் உள்ளது. நாட்டார் வழக்காற்றியல் என்பது ஆங்கிலத்தில் Folkloristics அல்லது Folklore Studies என்று அழைக்கப்படும் ஒரு கல்வித் துறையாகும். இது நாட்டுப்புறவியல் என்ற சொல்லுக்கு இணையானதாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நாட்டார் வழக்காற்றியல் என்பதன் விளக்கம்: நாட்டார் வழக்காற்றியல் என்பது நாட்டார் மக்களின் (Folk) வழக்காறுகளை (Lore) அறிவியல் பூர்வமாக ஆராயும் இயல் ஆகும். இங்கு "நாட்டார்" என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப்பகுதியில் அல்லது சமூகத்தில் பாரம்பரியமாக வாழ்ந்து வரும் மக்களைக் குறிக்கிறது. "வழக்காறு" என்பது அவர்களின் வாய்மொழி மரபுகள், பழக்கவழக்கங்கள், நம்பிக்கைகள், கலைகள், சடங்குகள், மற்றும் அவர்கள் பயன்படுத்தும் பொருட்கள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்குகிறது. வாய்மொழி இலக்கியம்: கதைகள், பாடல்கள், பழமொழிகள், விடுகதைகள், மந்திரங்கள், வாய்மொழி வரலாறு. பண்பாட்டு மரபுகள்: விழாக்கள், சடங்குகள், நம்பிக்கைகள், விளையாட்டுகள், நடனங்கள், உடைகள், உணவு முறைகள். நம்பிக்கைகள்: மூடநம்பிக்கைகள், நாட்டுப்புற மருத்துவம், ஆன்மீக நம்பிக்கைகள். நிகழ்த்து கலைகள்: நாட்டார் பாடல்கள், நடனங்கள், தெருக்கூத்து, கரகாட்டம், வில்லுப்பாட்டு. பொருள்சார் பண்பாடு: பாரம்பரிய கருவிகள், உடைகள், வீடுகள், கைவினைப் பொருட்கள். நாட்டார் வழக்காற்றியலின் நோக்கம்: நாட்டார் மக்களின் பண்பாட்டு அடையாளத்தை ஆவணப்படுத்துதல் மற்றும் பாதுகாத்தல். அவர்களின் உலகப் பார்வை, நம்பிக்கைகள் மற்றும் வாழ்க்கை முறைகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல். சமூக உறவுகள் மற்றும் குழு அடையாளங்களை ஆராய்தல். வரலாறு, இலக்கியம், மானுடவியல் போன்ற பிற துறைகளுடனான தொடர்புகளை ஆராய்தல். தமிழ் நாட்டுப்புறக் கதைகள் தமிழ் நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் போன்றே, நாட்டுப்புற மக்களிடம் பல வகைக் கதைகள் வழங்கி வருகின்றன. இந்தக் கதைகள் வாய்மொழியாக பல நூற்றாண்டுகள் வழங்கி வந்தன. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு தொடக்கம் இவற்றின் ஒரு பகுதி அச்சுப் பதிப்புப் பெறத் தொடங்கின. கி. ராசநாராயணன் வகைப்பாடு சாதியக் கதைகள் ஏழை, பணக்காரன் அறிவாளிகளும், அல்லாதோரும் ராசா குடிமகன் புருசன் மனைவி மாமியார் மருமகன் சொக்காரங்கள் பிரியம், பகை, பொறாமை கடவுள் காடுகள், மிருகங்கள், பட்சிகள் பேய், பிசாசு, பூதம் மதங்கள் வீரம் தனிநபர் போற்றுதல் குழந்தைகள் நகைச்சுவை பால் உணர்ச்சிக் கதைகள் குடும்பம், பாசம் நட்பு அரசியல் முதலியன என கி.ராஜநாராயணன் நாட்டுப்புறக் கதையின் பாடுபொருளை பட்டியலிட்டுள்ளார். நாட்டுப்புறக்கதைகள் தொகுப்புகள் மயில்ராவணன் கதை - வீராச்சாமி (1867) நாட்டுப்புறக் கதைகள் - கா. அப்பாதுரை தென்னாட்டுப் பழங்கதைத் தொகுதிகள் -சு. அ. இராமசாமிப் புலவர் தமிழ் நாட்டுப் பழங்கதைகள் - வை. கோவிந்தன் தமிழ் நாட்டு நாடோடிக் கதைகள் - கி. ராஜநாராயணன் தமிழக கிராமியக் கதைகள் - கு. சின்னப்ப பாரதி பாரத நாட்டுப் பாட்டிக் கதைகள் - வை. கோவிந்தன் நாட்டார் கதைகள் - அ.கா. பெருமாள் கொங்கு நாட்டுப்புறக் கதைகள் - க. கிருட்டின சாமி தாத்தா சொன்ன கதைகள்- கி.ராஜநாராயணன் நாட்டுப்புறக் கதைகள் - ஆறு.இராமநாதன் நாட்டுப் புறவியல் (தொகுப்பு நூல்) - பஞ்சதந்திரக் கதைகள், ஈசாப் கதைகள், உலக நாடோடிக் கதைகள், அரபுக் கதைகள், தெனாலிராமன் கதைகள், நவரத்தினமாலை (சோவியத் நாட்டுக் கதைகள்), ஆர்மீனிய நாடோடிக் கதைகள், கிரேக்க நாடோடிக் கதைகள் போன்றவற்றின் தொகுப்பு. தமிழ் நாட்டுப்புறப் பாடல் வகைகள் உலக்கைப்பாட்டு ஏற்றப்பாட்டு ஒப்பாரிப் பாடல் கதைப்பாடல் காதல் பாடல் (தமிழ் நாட்டுப்புறவியல்) கும்மிப் பாடல்கள் தமிழ் நாட்டார் பாடல்கள் தாலாட்டுப் பாடல் தொழிற்பாடல் நடவுப்பாட்டு வார்ப்புரு:நாட்டுப்புற பாடல் வகைகள் நெற்குத்திப் பாடல் நையாண்டிப் பாடல் மீனவர் பாடல் (தமிழ் நாட்டுப்புறவியல்) விளையாட்டுப் பாடல் தாலாட்டு குழந்தையின் அழுகையை நிறுத்தவும், தூங்க வைக்கவும் பாடப்படும் பாட்டு தாலாட்டு (Lullaby) ஆகும். வாய்மொழி இலக்கியங்களாக வழங்கிவந்த தாலாட்டுக்கள் நாட்டாரியல் ஆய்வாளர்களால் சேகரிக்கப்பட்டுத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. தாலாட்டை மலையாளத்தில் தாராட்டு என்றும், தெலுங்கில் ஊஞ்சோதி என்றும், கன்னடத்தில் ஜோகுல் என்றும் கூறுவர். ஆராரோ ஆரிராரோஆரிராரோ ஆராரோஆரடிச்சு நீயழுதாய்கண்மணியே கண்ணுறங்குகண்ணே யடிச்சாரார்கற்பகத்தைத் தொட்டாரார்தொட்டாரைச் சொல்லியழுதோள் விலங்கு போட்டு வைப்போம்அடிச்சாரைச் சொல்லியழுஆக்கினைகள் செய்து வைப்போம்மாமன் அடித்தானோமல்லி பூச் செண்டாலேஅண்ணன் அடித்தானோஆவாரங் கொம்பாலேபாட்டி அடித்தாளோபால் வடியும் கம்பாலேஆராரோ ஆரிராரோஆரிராரோ ஆராரோஆரடிச்சு நீயழுதாய்கண்மணியே கண்ணுறங்கு தாலாட்டின் தொடக்கத்திலும் இடையிலும் முடிவிலும் ராராரோ, ஆராரோ, ஆரிரரோ என்ற பதங்கள் பயன்படுத்தப் படுகின்றன. நீலாம்பரி என்ற இன்பமூட்டும் இராகத்திலேயே தாலாட்டுப் பாடல்கள் பெரும்பாலும் பாடப் படுவதுண்டு. எனினும் யதுகுலகாம்போதி, சகானா, ஆனந்தபைரவி போன்ற இராகங்களிலும் இவை இசைக்கப் படுகின்றன. தாலாட்டுப் பாடல்களில் குழந்தையின் அருமை, அதன் விளையாட்டுப்பொருள்கள், மாமன் பெருமை, குலப் பெருமை போன்றவை கூறப்படுகின்றன. இத்தாலாட்டுப் பாடல்களில் தத்ரூபமான உவமை, உருவக அணிகள் கையாளப்பட்டுள்ளன. கும்மி பாடல் கும்மிப்பாடல் வெண்பாவின் பாவினத்தைச் சார்ந்தது. மகளிர் குழுமிக் கைகொட்டி விளையாடும் பொழுது பாடுவதே கும்மி ஆகும். கும்மிப் பாடல் வெண்பா இனத்தைச் சார்ந்தது; ஏற்றப்பாட்டு ( தொழிற்பாடல்கள்) தொழிற்பாடல்கள் நாட்டுப்புற மக்களால் வேலை செய்யும் போது களைப்பு தெரியாமல் இருக்கவும், மன மகிழ்ச்சிக்காகவும் பாடப்படுவன. அத்தொழிற் பாடல்களுள் வேளாண் தொழிற் பாடல்கள் விதைவிதைத்து, நீர் பாய்ச்சி, களையெடுத்து, கதிர் அறுத்து, போரடித்து, வண்டியில் ஏற்றிச் சொல்லும் வரை பல வளர்ச்சிப் படிகள் உள்ளன. அவ்வளர்ச்சிப் படிகள் ஒவ்வொன்றுக்கும் அவ்வேலையைச் செய்யும் நிலையில் பாடல்கள் பாடப்படுகின்றன. பழமொழிகள் பழமொழிகள் ஒரு சமுதாயத்திலே நீண்ட காலமாகப் புழக்கத்தில் இருந்து வரும் அனுபவக் குறிப்புகள் ஆகும். அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும். அகல உழுகிறதை விட ஆழ உழு. அஞ்சிலே வளையாதது ஐம்பதிலே வளையுமா? விடுகதை விடுகதை என்பது ஒரு வாக்கியத்தை கூறி அதில் ஒளிந்திருக்கும் மறைபொருளை கண்டுபிடிப்பதே ஆகும். விடுகதைகள் பல செவி வழியாக நம் முன்னோர்கள் காலத்தில் இருந்து இன்றைய தலைமுறை பிள்ளைகள் வரை சென்றடைந்திருக்கிறது. குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை அனைவரின் சிந்தனைகளையும் தூண்டும் வகையில் இருக்க கூடியது விடுகதை. கிராமங்களில் பார்த்தோமானால் விடுகதை என்பது மிக சிறந்த ஒரு பொழுது போக்காக இருக்கும். பிறர் சிறப்பாக சிந்திக்கும் வகையில் ஒரு விடுகதை கூறி அதன் விடையை பிறர் கண்டுபிடிக்க இயலாத பட்சத்தில் அந்த விடுகதையின் விடையை நாம் கூறுவது என்பது அறிவு சார்ந்த ஒரு தனி பெருமை தான். இவன் வாலுக்கு வையகமே நடுங்கும் அவன் யார்? தேள் உடம்பில்லா ஒருவன் பத்து சட்டை அணீந்திருப்பான்? அவன் யார்? வெங்காயம் நிகழ்த்துக்கலை (Performing Arts) நிகழ்த்துக்கலை என்பது பார்வையாளர்கள் முன்னிலையில் கலைஞர்கள் தங்கள் உடல், குரல் அல்லது பிற திறன்களைப் பயன்படுத்தி நிகழ்த்திக் காட்டும் கலை வடிவமாகும். இது ஓவியம், சிற்பம் போன்ற நிலையான கலை வடிவங்களிலிருந்து வேறுபட்டது. நிகழ்த்துக்கலை நேரடியான அனுபவத்தை வழங்குவதோடு, நிகழ்த்தும் கலைஞர்களுக்கும் பார்வையாளர்களுக்கும் இடையே ஒரு நேரடி தொடர்பை ஏற்படுத்துகிறது. தமிழ்நாட்டில் பல்வேறு வகையான நிகழ்த்துக்கலை வடிவங்கள் காலங்காலமாக இருந்து வருகின்றன. அவற்றில் சில முக்கியமானவை: கூத்து (Koothu) கூத்து என்பது தமிழ்நாட்டின் மிகத் தொன்மையான மற்றும் முக்கியமான நிகழ்த்துக்கலை வடிவமாகும். இது கிராமப்புறங்களில் மிகவும் பிரசித்தி பெற்றது. கூத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்: கதை: கூத்து பெரும்பாலும் இதிகாசங்கள், புராணக் கதைகள் அல்லது உள்ளூர் நாட்டுப்புறக் கதைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டது. நடிப்பு: கலைஞர்கள் பாடல்கள், வசனங்கள் மற்றும் உடல் அசைவுகள் மூலம் கதாபாத்திரங்களை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். இசை: நையாண்டி மேளம் மற்றும் பிற பாரம்பரிய இசைக்கருவிகள் கூத்துக்குப் பின்னணி இசையை வழங்குகின்றன.ஆடை மற்றும் ஒப்பனை: கூத்து கலைஞர்கள் பிரம்மாண்டமான ஆடைகளையும், தனித்துவமான ஒப்பனையையும் அணிவார்கள்.வகைகள்: தெருக்கூத்து, கட்டைக்கூத்து என கூத்தில் பல வகைகள் உள்ளன. தோற்பாவைக்கூத்து (Tholpavai Koothu) தோற்பாவைக்கூத்து என்பது தோலால் செய்யப்பட்ட பொம்மைகளை திரையின் பின்புறமிருந்து ஒளி மூலம் நிழல்களை உருவாக்கி கதைகளை சொல்லும் ஒரு கலை வடிவமாகும். இதன் முக்கிய அம்சங்கள்: பொம்மைகள் விலங்குகளின் தோலால் செய்யப்பட்ட பல்வேறு கதாபாத்திரங்களின் உருவ பொம்மைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. திரை: வெள்ளை நிற துணியால் ஆன திரை பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஒளி: திரையின் பின்புறமிருந்து வரும் ஒளி பொம்மைகளின் நிழல்களைத் திரையில் விழச் செய்கிறது. கதை சொல்லல் மற்றும் இசை: பொம்மைகளை இயக்குபவர்கள் கதையைச் சொல்லுவார்கள், பின்னணியில் இசைக்கருவிகள் இசைக்கப்படும். கருப்பொருள்: ராமாயணம், மகாபாரதம் போன்ற இதிகாசக் கதைகள் பெரும்பாலும் நிகழ்த்தப்படுகின்றன. காவடி ஆட்டம் (Kavadi Aattam) காவடி ஆட்டம் என்பது முருகப்பெருமானுக்கு நேர்த்திக்கடனாக பக்தர்கள் ஆடும் ஒரு நடனமாகும். "காவடி" என்பது இருபுறமும் அலங்கரிக்கப்பட்ட பாரத்தை சுமந்து ஆடுவதற்கான ஒரு கருவியாகும். இதன் முக்கிய அம்சங்கள்: காவடி: இது மரத்தாலான சட்டகத்தில் வண்ணமயமான துணிகள், மலர்கள் மற்றும் பிற பொருட்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கும். சில காவடிகள் பால், பன்னீர் போன்ற திரவப் பொருட்களால் நிரப்பப்பட்டிருக்கும். நையாண்டி மேளம்: காவடி ஆட்டத்திற்கு நையாண்டி மேளம் முக்கிய இசைக்கருவியாகும். நடனம்: பக்தர்கள் காவடியைத் தோளில் சுமந்தபடி, நையாண்டி மேளத்தின் இசைக்கு ஏற்ப பல்வேறு வகையான நடன அசைவுகளை ஆடுவார்கள். நோக்கம்: இது முருகப்பெருமானுக்கு செலுத்தும் பக்தியின் வெளிப்பாடாகும். கரகாட்டம் (Karakattam) கரகாட்டம் என்பது தலையில் அலங்கரிக்கப்பட்ட பானையை (கரகம்) வைத்து ஆடும் ஒரு பிரபலமான நாட்டுப்புற நடனமாகும். இதன் முக்கிய அம்சங்கள்: கரகம்: இது தண்ணீர் நிரப்பப்பட்ட ஒரு பானை, அதன் மேல் பூக்கள் மற்றும் பிற அலங்காரப் பொருட்கள் வைக்கப்பட்டு சமநிலைப்படுத்தப்பட்டிருக்கும். நையாண்டி மேளம்: கரகாட்டத்திற்கு நையாண்டி மேளம் மற்றும் பிற நாட்டுப்புற இசைக்கருவிகள் இசைக்கப்படுகின்றன. நடனம்: கலைஞர்கள் கைகளை அசைத்து, உடலை வளைத்து பல்வேறு விதமான நடன அசைவுகளை ஆடுவார்கள், அதே நேரத்தில் கரகத்தைத் தலையில் சமநிலையில் வைத்திருப்பது முக்கியம். வகைகள்: இது தெய்வ வழிபாட்டு கரகம் (சக்திக்கரகம்) மற்றும் பொழுதுபோக்கு கரகம் (ஆட்டக்கரகம்) என இரு வகைப்படும். இந்த நிகழ்த்துக்கலை வடிவங்கள் தமிழ்நாட்டின் வளமான கலை மற்றும் பண்பாட்டு பாரம்பரியத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. அவை தலைமுறை தலைமுறையாக பாதுகாக்கப்பட்டு வருகின்றன, மேலும் இன்றும் திருவிழாக்கள் மற்றும் பிற கொண்டாட்டங்களில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. தமிழ் நாட்டுப்புறவியல் அறிஞர்கள் தமிழ் நாட்டுப்புறவியல் ஆய்வில் பல அறிஞர்கள் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பைச் செய்துள்ளனர். அவர்களில் முக்கியமான சிலர்: பேராசிரியர் நா. வானமாமலை: நாட்டார் வழக்காற்றியல் என்ற சொல்லைத் தமிழில் பரவலாகப் பயன்படுத்திய முன்னோடி ஆய்வாளர். இவர் நாட்டுப்புறப் பாடல்கள், கதைகள், பழமொழிகள் ஆகியவற்றைத் தொகுத்து ஆய்வு செய்தார். பேராசிரியர் தே. லூர்து: நாட்டார் வழக்காற்றியலின் அடிப்படைக் கருத்துக்களை எளிய தமிழில் விளக்கியவர். இவரது "நாட்டார் வழக்காற்றியல்: சில அடிப்படைகள்" என்ற நூல் முக்கியமான ஒன்றாகும். முனைவர் சு. சக்திவேல்: நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் மற்றும் கதைகளைத் தொகுத்து ஆய்வு செய்தவர். இவரது "தமிழில் நாட்டுப்புறப் பாடல்கள்" என்ற நூல் குறிப்பிடத்தக்கது. பேராசிரியர் ஆறு. இராமநாதன்: நாட்டுப்புறவியல் களஞ்சியம் போன்ற முக்கியமான தொகுப்பு நூல்களை உருவாக்கியவர். பேராசிரியர் ச. வே. சுப்பிரமணியன்: விடுகதைகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு நாட்டுப்புறவியல் கூறுகளைத் தொகுத்து ஆய்வு செய்துள்ளார். கி. வா. ஜகந்நாதன்: "மலையருவி" என்ற தலைப்பில் நாட்டுப்புறப் பாடல்களைத் தொகுத்து வழங்கியுள்ளார். மறைமலை அடிகள்: இவர் தனித்தமிழ் இயக்கத்தின் முன்னோடியாக இருந்தாலும், நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் மற்றும் கதைகளில் ஆர்வம் காட்டினார். பரிதிமாற் கலைஞர்: இவர் செம்மொழித் தமிழுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தாலும், நாட்டுப்புறக் கலைகளின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்திருந்தார். டாக்டர் மு. இளங்கோவன்: தற்கால நாட்டுப்புறவியல் ஆய்வுகளில் ஈடுபட்டு வருபவர். டாக்டர் கோ.பழனி தற்கால நாட்டுப்புறவியல் ஆய்வுகளில் ஈடுபட்டு வருபவர். முக்கிய நூல்கள் தமிழ் நாட்டுப்புறவியல் ஆய்வில் வெளியான சில முக்கியமான நூல்கள்: நாட்டார் வழக்காற்றியல்: சில அடிப்படைகள் - தே. லூர்து தமிழில் நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் - சு. சக்திவேல் நாட்டுப்புறப் பாடல் களஞ்சியம் - ஆறு. இராமநாதன் (தொகுப்பாசிரியர்) தமிழக நாட்டுப்புறப் பாடல்கள் ஒரு திறனாய்வு - ஆறு. அழகப்பன் தமிழில் புதிர்கள் - ஓர் ஆய்வு - மு. இளங்கோவன் நாட்டுப்புறக் கதைக் களஞ்சியம் (பல தொகுதிகள்) நாடக பனுவல் வாசிப்பு – வீ. அரசு தெருக்கூத்து ஒப்பனை மரபு- டாக்டர் கோ. பழனி தமிழக நாட்டுப்புறவியல் குமரி நாட்டுப்புறவியல் கொங்கு வட்டார நாட்டுப்புறக் கதைகள் இந்நூல்கள் தமிழ் நாட்டுப்புறவியலின் பல்வேறு கூறுகளை ஆழமாக ஆராய்வதற்கும், ஆவணப்படுத்துவதற்கும் முக்கியமான ஆதாரங்களாக விளங்குகின்றன. மேலும் பல ஆய்வாளர்கள் இத்துறையில் தொடர்ந்து பங்களிப்பு செய்து வருகின்றனர்.